Sunrider Paul

Ligfietsvirus - 128km

2011-11-04T19:09:00.002+01:00

Vandaag uit mijn werk vertrokken richting Annemarie in het verre zuiden. Toen ik na enig spullen verzamelen dan eindelijk in de Sunrider lag kon de tocht beginnen. Zoals altijd eerst even een eindje door de stad en daarna de lange rechte weg op richting Doorn, echter ging het vandaag net even iets anders.

Net buiten Amersfoort kreeg mijn rechter voorband ruzie met een verroeste schroef, je raad het al de schroef won en ik stond aan de kant. Gelukkig ben ik op alles voorbereid en zat er in een mum van tijd weer een nieuwe band omheen, nog een kwartier later lag ik al weer fluitend op weg. De verdere rit geen gekke dingen gehad dit keer, kon heerlijk doorrijden :)

Eén dag ging voorbij dat de Sunrider in de garage bij Annemarie gestaan had toen we zondagmorgen besloten dat het tijd was dat zij ook is een keer een stukje ging rijden. Vol enthousiasme trokken we de garagedeur open waarop we zagen dat de rechter voorband nogmaals helemaal leeg was :( Met vraagtekens om mijn hoofd begon ik de band eraf te halen en na te kijken, niets te vinden dit keer….. Toen bedacht ik mij opeens dat ik deze band vrijdags bij het verwisselen niet uit een nieuw doosje heb gehaald maar gewoon los uit mijn reparatietas. Deze had ik er los in gelegd al zeker een half jaar terug omdat het ventiel lek was en langzaam lucht laat ontsnappen. Zo zie je maar dat het uitmesten van een velomobiel soms best nuttig kan zijn :P

Nadat de boel weer goed liep hebben we de stoel afgesteld en zijn we een stukje gaan rijden! Rustig hobbelde Annemarie door Aalst heen en ik hobbelde er achteraan op een bukfiets. Buiten het dorp op een rechte asfaltweg ging de snelheid gestaag omhoog naar zo’n 25km/h, dit was voor mij een hele uitdaging omdat de bukfiets totaal niet op mijn lichaam stond afgesteld :) Een eindje verderop zijn we de hoek om gegaan om weer terug richting Aalst te rijden. De snelheid zat nu op zo’n 28km/h toen ik de Sunrider steeds verder op me zag uitlopen, jaja ze heeft de smaak te pakken :P Bij terugkomst had ze wel wat last van een spiertje hier en daar maar over het algemeen ging het prima. Bijkomend is dat ze eigenlijk net iets te klein is voor de fiets, ik kreeg de stoel niet goed genoeg in de juiste positie waardoor de trappers te ver weg bleven zitten. Maar des al niet te min wel te spreken over het ligfietsen, dus zal zij het ligfietsvirus kunnen weerstaan? :P

Na mijn verlengde weekend ben ik maandagavond weer naar huis gaan liggen rond een uur of 19:30. Het was pikkedonker, ik zag in de polders de bundel licht voor de Sunrider en in de verte aan de zijkanten de lichtjes van allerlei dorpen voorbij schuiven. Na twee uurtjes kwam ik weer thuis aan in Amersfoort.

Herfstweer - 11km

2011-10-18T19:56:00.001+02:00

Ik werd vandaag om 07:00 wakker en hoorde op de radio dat het in het hele land zou moeten regenen, dus ik snel buienradar open en ja hoor… Ik ben dus snel opgestaan en de schuur in gedoken om het dakje van de Sunrider erop te zetten. Daarna de rest van mijn spulletjes verzameld en met een bijna duikvlucht in mijn fiets gaan liggen, deur dicht, zo ik zit droog! Even de internet radio di.fm aangezet en op naar mijn werk :)

Onderweg allemaal bukkers die duidelijk (net als ik trouwens) niet erg geamuseerd leken de zijn van deze wonderen der natuur, maargoed we mogen niet klagen. Het eerste stuk zijn voor mij altijd een paar rotondes en bochten, verderop in de rit kom ik op een mooi recht fietspad terecht waar de snelheid lekker omhoog kan. Even verderop op dat bewuste fietspad begon ik twee fietsers die naast elkaar reden in te halen, toen ik eenmaal naast ze reed (op de linker weghelft dus) doemde er ineens een brommer op uit de natte duisternis zonder licht en zwart gekleed. Ik riep vervolgens “KUT!” uit een soort van schrikreactie en gooide het stuur naar rechts. Gelukkig had hij mij kennelijk wel aan zien komen en reed al redelijk aan de zijkant van de weg, hierdoor kon ik nog net half voor de fietsers rechts naast mij komen voordat ik hun het fietspad af zou drukken. Het is ongelofelijk dat mensen zonder verlichting in het donker en in de regen gaan rijden, behalve dat het voor hen zelf gevaarlijk is nemen ze er anderen op deze manier ook in mee. Plus dat als er op deze manier een aanrijding ontstaat de ligfiets natuurlijk weer in een zwart daglicht komt te staan “want die dingen zijn zo gevaarlijk, laag, snel en je kent het wel”, dat er dan iemand zwart gekleed zonder licht rijdt is even niet spannend…

Maargoed, het ging allemaal goed dus wederom mogen we niet klagen! Ik ben verder gereden en de laatste kilometers naar mijn werk afgelegd om daar even bij te kunnen komen onder het genot van een heerlijk bakje cappuccino :)

Op naar Aalst en terug - 130km

2011-09-18T20:36:00.007+02:00

Zo weer eens even een mooie route naar Aalst gereden waar mijn vriendin verblijft :) Ik was vandaag wel wat laat uit mijn werk maar lag toch al met al rond 16:00 in de Sunnie. Het is altijd even stoplicht rijden voor ik Amersfoort uit ben maar dan kan gelukkig hij op zijn cruisecontrol “heading Z ZW”.

De rit begon best goed met een lekker zonnetje aan de hemel die de temperatuur binnen lekker liet oplopen. Na enige tijd toen in de pont bij Wijk bij Duurstede gepasseerd was kamen er wolken voor de zon en werd het wat koeler. Opzich niet erg alleen een kilometer 10 later zag ik dat de bomen enkele kilometers verderop erg wazig werden, nog geen minuut later begon het te plenzen en ben ik snel gestopt onder een boom. Na een paar minuten wachten op een ongelukkige plek in een bocht op een 80km weg kon ik gelukkig weer verder, ik had het dakje kunnen pakken maar dit was dus gelukkig niet nodig.

Enige tijd later toen ik al weer lekker aan het rijden was en de laatste etappe tussen Zaltbommel en Aalst aan het afleggen was reed er opeens een grijze auto achter me. Nadat ik een N-weg gekruist had reed de auto mij voorbij en stopte een stukje verderop. Tot mijn verbazing stapte er een wat oudere man uit die naar mij begon te gebaren dat ik moest stoppen, maar aangezien ik wat aan de snelle kant ging was ik hem al lang en breed voorbij eer dat ik kon remmen. Afijn, toen ik eenmaal stilstond kwam de auto naast mij staan en ging het raampje van de bijrijderkant open waarop zijn vrouw zei: “mijn man wilde weten of daar een motortje in zit?”. Haha, ik was al helemaal in de veronderstelling dat één van mijn koplampen stuk waren, maar toen deze vraag. Dus ik gooide mijn deur open om te binnenkant te laten zien en vertelde ondertussen dat mijn voertuig volledig afhankelijk is van mijn spierkracht en dat er enkel een accu in zit voor de verlichting :) Na een kort praatje vervolgde we beide onze route, enzo kon ik 10 minuten later aanschuiven om te genieten van de vers gebakken friet! Het blijft toch altijd leuk als mensen enthousiast zijn over je fiets :)

Zondagavond ben ik weer terug naar huis gaan fietsen, alleen moest ik dit keer een eindje om omdat de brug over de Waal bij Zaltbommel wegens onderhoud volledig afgesloten was. Ik ben toen naar Brakel gereden, daar de pont gepakt en via de parallelweg van de N830 richting Geldermalsen gegaan. Deze parallelweg bestond uit één strakke laag asfalt waar menig fietser jaloers op is dus kon ik goddelijk met een gangetje van 35+ blijven scheuren! Ik was dan ook om 20:00 vertrokken en om 22:30 thuis met 68km op de teller. Ja op zondagavond in het donker is het heerlijk rustig overal, rijdt echt super!

USB poorten en ratelende naaf - 21km

2011-09-01T22:42:00.001+02:00

Nou dit is dan het tweede bericht dit jaar, gaat niet echt zo goed met m’n blog, met mijn Sunrider wel want die maakt nog steeds kilometers hoor! J Ik heb de hem weer eens helemaal grondig onderhouden en mijn telefoon verruild voor een zogenaamde smartphone wat mij de mogelijkheid bied om onderweg is wat vaker te gaan bloggen! Moet nog wel even bestuderen hoe dat het makkelijkst zal gaan maar komt helemaal goed (tips zijn welkom) :)

Naast een smartphone heb ik mijn Sunrider tegenwoordig voorzien van een tweetal USB uitgangen waar dus die smartphone en mijn gps aan kunnen laden. Om dit hele verhaal te kunnen voeden heeft mijn welgewaardeerde collega een kastje gemaakt waar twee accu’s (2x 6V 4Ah) op aangesloten kunnen worden. Dit kastje heeft dan dus twee USB uitgangen en één uitgang die doorloopt naar mijn verlichting en knipperlichtinstallatie. Tot nu toe werkt het prima, er moet nog even een kleine aanpassing op het printje gedaan worden maar verder is het een goed werkend systeem.

De Sunrider heeft verder een goede onderhoudsbeurt gehad. Ik heb alle draaide delen nagesteld , sporing gecontroleerd en de derailleur met shifter vervangen omdat het schakelen niet super ging. Daarnaast heb ik een nieuwe versnellingskabel aan mijn naafversnelling gemaakt, dit is ook prima gelukt en het schakelen gaat probleemloos. Het enige raadsel wat mij nog bezig houd is dat zo snel als ik hem in zijn hoogste versnelling afschakel (3) hoor ik tijdens het rijden een zacht ratelend geluid. Volgens mij heb ik dat nooit eerder gehoord, het is ook verder niet echt storend maar vraag me wel af wat het kan zijn. In z’n eerste en tweede versnelling hoor ik het namelijk niet. Dus wie heeft ervaring met zo’n vergelijkbaar systeem? :)

De eerste rit van het jaar - 68km

2011-02-25T20:27:00.005+01:00

Afgelopen week heb ik besloten mijn Sunrider weer eens uit de schuur te trekken na alle kou en sneeuw van de afgelopen tijd. Ik had ook echt zin om weer is een lekker stukje te gaan rijden.

Ik ben bijtijds uit mijn werk gekomen om de boel klaar te zetten waarna ik rond 14:30 vertrok richting Annemarie (mijn vriendin). Het eerste stuk de stad door ging niet zo vlot maar eenmaal buiten de bebouwde kom ging de snelheid lekker omhoog. Na een half uurtje rijden kreeg ik de Utrechtse Heuvelrug voor mijn kiezen, maar die verliep eigenlijk best soepel, meestal zie ik er tegenop omdat je toch met een redelijk gewicht tegen die berg aan moet rijden. De heuvel af ging lekker met zo’n 65km/h, beneden even in de remmen voor Doorn waar ik vervolgens vlot doorheen scheurde. Via Wijk bij Duurstede reedt ik door naar de pont om vervolgens af te koersen op Geldermalsen en Zaltbommel.

Bij aankomst moest Annemarie nog uit haar werk komen maar kon ik gelukkig al naar binnen en de Sunrider even uitladen. Daarna lekker eten en de spieren even laten uitrusten van deze eerste rit.

Volgens het KNMI zou het morgen gaan regenen en zondag weer droog moeten zijn, helaas kwam alle regen zondag. Het was de hele dag nat en koud, er was zelfs sneeuw voorspeld dus ik heb besloten met de trein terug te gaan en de Sunrider bij Annemarie achter te laten. Het plan is om deze komende week op te pikken, dus met de trein erheen en terug met de Sunrider.

Werklamp - 0km

2010-11-17T21:11:00.002+01:00

Toen ik afgelopen week onderhoud aan de Sunrider aan het plegen was kwam Mark (mijn broer) aanzetten met een handige werklamp. Aangezien het donker was leek het mij handig om deze is uit te testen en het bleek erg goed te werken.

Ik heb vandaag zelf ook zo’n lamp gekocht. Je kunt het op twee manieren gebruiken, namelijk met 17 leds die op de kop zitten of met 60 leds aan de zijkant. Er komt echt een geweldige bak licht uit en het handige aan leds is dat de interne accu erg lang mee gaat. Verder zit er een haak aan en een magnetische houder bij, dus je kunt hem ook gewoon ergens aan hangen zodat je twee handen vrij houdt.

En als klap op de vuurpijl kost het geheel met lader en al maar €18,- bij de Kijkshop. Ik heb hem zelf standaard in mijn fiets liggen voor als ik een keer met pech kom te staan in het donker, ideaal!

Luchtinlaat verlichting - 14km

2010-11-10T22:14:00.000+01:00

Al geruime tijd was ik opzoek naar een oplossing voor verlichting in de luchtinlaten. Dit omdat het dan een stuk duidelijker is hoe breed de Sunrider is in het donker. Vaak merk ik dat men op het laatste moment door heeft dat het geen normale fiets is waardoor men er rakelings langsheen scheurt, het is dan een kwestie van tijd voor er eentje op de kap terecht komt.Nu zijn er zat lampjes die ik erin kan maken alleen werken deze allemaal op knoopcel batterijen die binnen no-time leeg zijn. Dat gaat dus niet echt werken, tenminste…

Mijn collega kwam enkele weken geleden met de tip dat de Wibra platte led units heeft waar 3 ledjes naast elkaar inzitten. Ik heb besloten deze te kopen en te zien of ik er wat mee kon. Thuis aangekomen bleek dat ik de units makkelijk open kon maken, ik heb toen gekeken wat voor spanning er uit de batterijen kwam om te bepalen of ik ze geschikt kon maken voor mijn fietsaccu. Het bleek dat door het vervangen van het weerstandje op de printplaat en wat aanzetten van kabeltjes op de juiste plaatsen de boel zo prima kon werken.

Zodoende heb ik beide lampjes omgebouwd en voorbereid met enkele meters kabels eraan. Ik heb vervolgens de kabels vanaf de luchtinlaten naar de voorkant van mijn carrosserie getrokken om de boel daar aan te sluiten op de hoofdstroomkabel van mijn voorlicht. Nadat de boel netjes op zijn plek zat ben ik de boel netjes vast wezen zetten en werd het resultaat snel zichtbaar.

Behalve dat de breedte van het voertuig nu goed zichtbaar is heb ik ook extra licht dat vlak voor en naast de fiets de boel verlicht. Daarnaast zien de luchtinlaten er in het donker erg gaaf uit!

Fietsvakantie Paul en Marcel - 1545km

2010-07-26T22:36:00.011+02:00

Dag 1
Voordat onze vakantie kon gaan beginnen was het nog even wachten op de monteur die bij Marcel langs moest komen voor zijn CV ketel. Gelukkig belde Marcel mij rond een uur of 11:00 dat het gerepareerd was en hij klaar was op te vertrekken. Ik moest nog het één en ander in mijn fiets leggen dus ben even stevig door gaan buffelen. Uiteindelijk vertrok ik rond 13:30 en kwam ik Marcel anderhalf uur later tegen net voorbij Nieuwegein. Hier hebben we even wat spullen overgeladen naar zijn aanhanger en zijn we gaan scheuren in de richting van België.

De route zelf had ik al talloze keren gereden dus kende elk straatje ongeveer uit mijn hoofd. Gelukkig verliep alles goed en zat het tempo er lekker in, daarnaast hebben we ook nog wat spektakel kunnen mee maken in België. Er kwam een auto uit een zijstraat die zetten die erg hard kwam aan rijden, hierdoor heeft hij ons ook waarschijnlijk niet op tijd gezien. Toen hij ons zag gaf hij echter gas bij in plaats van te gaan remmen, het resultaat was dat de auto bijna over de kop sloeg toen hij de hoek om reed. Met een vette rookwolk achter de auto aan reed hij wonder boven wonder gewoon verder! Even later zijn wij zelf op camping Floreal het Veen in Sint Job in’t Goor aangekomen. Ik had eerder op de dag al even gebeld dat wij wat later zouden komen, waarschijnlijk een uur of negen, dit werd dan bij deze 21:30. Bij aankomst hebben we de boel opgezet, zijn we gaan douchen, happie doen en toen snel slapen want morgen zou een heel wat zwaardere dag gaan worden!

Dag 2
Vanmorgen rond een uur of 07:00 opgestaan en begonnen met een grote bak koffie om weer bij zinnen te komen. Zelf had ik vrij slecht geslapen, waarom weet ik niet precies maar waarschijnlijk is dit gekomen doordat de eerste nacht in de tent altijd weer even wennen is. Rond een uur of 08:30 was alles ingepakt en zijn we naar Antwerpen gaan rijden, dit ging erg moeizaam vanwege het uitermate slechte wegdek van onze zuiderburen. Door Antwerpen zelf schoot ook voor geen meter op, maar gelukkig kwamen we al vrij snel bij de lift in de buurt die ons in de tunnel onder het kanaal moest gaan zetten. Het enige waar we niet op gerekend hadden was dat de lift buiten bedrijf was! We zijn dus wat heen en weer gaan rijden tot we er achter kwamen dat er verderop nog een lift was die het wel moest doen.

Na een klein kwartier kwamen we aan bij een tunnel die naar beneden de grond in liep, onderaan gingen we de hoek om waar we tegen een lift aan reden. Met een beetje stouwen paste de twee fietsen met aanhanger in de lift. Toen we op start drukte ging de lift onverwachts schuin naar beneden, het leek wel een soort tandradbaan erg gaaf. Beneden aangekomen hebben we op volle snelheid door de tunnel heen gescheurd om aan de andere kant bij een soort gelijke lift aan te komen waar we weer mee naar boven konden. Je zou zeggen een gewone fietstunnel had toch wel makkelijker en sneller geweest, maar dit is wel erg leuk!

De rit kon nu vervolgd worden door vlakke rechte stukken met betere wegen. De vaart zat er heel de dag goed in, maar het was wel regelmatig even stoppen voor een pauze of een McDonald’s om even bij te tanken en weer op kracht te komen. Het originele idee was om uit te komen in Calais maar dit bleek wat te veel te zijn in één keer dus besloten we bij Duinkerken een camping te gaan zoeken. Leuk genoeg kende ik deze camping nog van lang geleden toen ik een keer met mijn ouders hier op vakantie ben geweest. Bij aankomst kwam er allemaal volk naar buiten zetten met camera’s en telefoons die de velomobielen van alle kanten wilde vastleggen voor het nageslacht. We hebben ons na deze fotoshoot begeven richting het kampeerterrein waar we de tent hebben opgezet . Omdat het intussen al 22:00 was hebben we snel eten gemaakt en het bier open getrokken. Daarna gaan pitten met een dagafstand van 194km in de benen.

Dag 3
De dag begonnen met lekker uitslapen en daarna rustig gaan opstarten met een bakkie koffie. Naast ons stond een meisje die aan het rond trekken was. We raakte aan de praat omdat zij vroeg om een pleister, ja goeie vakantiefietser heeft zo’n EHBO kit wel aan boord hé :P Zij was van plan om naar Calais te gaan vandaag net als wij zelf, echter zat ze nog erg te dubben omdat het nogal prijzig zou zijn met de bus. Rond de €15,- zou ze kwijt zijn, ja voor een 50km is dat redelijk wat en dan te bedenken dat wij er op een paar krentenbollen heen gaan straks :D

We hebben na de koffie nog even een strand wandeling gemaakt en een tijdje op de boulevard rond gehangen. Het ziet er allemaal erg leuk en gezellig uit met verderop de haven van Duinkerken die de zee in steekt als een soort gigantische pier. Tegen een uur of 11:00 werden we gaar van het stil zitten en zijn we de tent maar gaan inpakken om vervolgens tegen een uur of 12:00 te kunnen vertrekken.

Al snel kwamen we op een soort vierbaans snelweg uit waar ons eigen tempo ook lekker omhoog kon. We zijn zo’n beetje tegen de 30km/h gaan rijden om de kilometers snel weg te krijgen, en dat lukte goed! Tegen een uur of 14:30 denderden we Calais al binnen om tegen 15:00 op te camping te staan. We hebben na het opzetten van de tent eerst maar even de was gedaan zodat daarna onze kleren konden opdrogen in de inmiddels brandende zon. Het wassen ging met een hand in een daarvoor bestemde bak die op de camping aanwezig was, erg leuk!

Na de was zijn we de duinen over gewandeld en de zee ingesprongen om een lekker stukje te gaan zwemmen. Het water was redelijk fris maar het was de straffe wind die het pas echt koud maakte, de enige methode was dus flink doorzwemmen en in beweging blijven. Na deze verfrissende duik zijn we terug gegaan naar de camping om eitjes te gaan bakken. Tegenover ons zat een hele franse familie op de camping waarvan de moeder nog al de boventoon had. Het forse vrouwtje stond continu als een gillend ….. tegen de kinderen te schreeuwen wat ze wel en niet mochten ofzo, om gek van te worden.

Gelukkig dimde de tirade s’avonds een beetje en konden we toch rustig gaan slapen. Hoewel vandaag praktisch een rustdag is geweest met slechts 50km op de teller gaan we toch onze slaap wel nodig hebben want morgen trekken we land inwaarts.

Dag 4
We zijn vandaag bijtijds opgestaan en rond een uur of 09:00 uur vertrokken in oostelijke richting. Nadat we Calais uitwaren en goed afgekoerst stonden kregen we de wind vol in de rug, al snel reden we snelheden tegen de 40km/h. Daarbij kwam dat het landschap wat glooiend begon te worden waardoor we van de hellingen af steeds de 50km/h aan konden tikken, zo kom je nog is ergens!

Halverwege de dag kwamen we een bordje tegen dat er over 500 meter een friettent zou zitten. Toen we daar eenmaal waren gleed er eerst een huis voorbij die duidelijk erg dicht zat, maar toen we de zijtuin langs kwamen zagen we een frietkar aan het huis gebouwd staan die wel open was. Vol in de ankers en crashen voor een heerlijke bak friet! De eigenaresse van het huis deed ook de bediening van de friettent waarbij zij hulp kreeg van haar twee dochters. Die stonden overigens al meteen om de fietsen heen om te kijken wat voor iets buitenaards er nu op hun erf geland was.

Na deze welverdiende stop zijn we door gegaan richting Lille. Voordat we hier aankwamen kregen we alvast de nodige hellingen voor onze kiezen, nietsvermoedend dat dit morgen nog veel erger zou gaan worden. Toen we eindelijk de hellingen gehad hadden kwamen we in Lille terecht, dit bleek geen goed plan te zijn. Het stikte er van de kassein waardoor de snelheid dramatisch laag werd en hier kwam natuurlijk ook nog bij dat het bomvol stoplichten stond die vooral de voorkeur op rood hadden. Eindelijk uit Lille wilde de snelheid niet lekker meer omhoog, we waren echt brak geworden door het gedender daar. Na ruim een uur rijden kwam Tournai binnen schuiven op de gps voordat we hier werkelijk waren kregen we ook nog een genadeloze klim met daarna een steile afdaling die weer eindigde op de kasseien :(

Gelukkig konden we de camping wel snel vinden en hebben we na het inschrijven de boel opgezet en zijn we als de sodemieter gaan eten op het energie nivo weer op pijl te krijgen. Na het eten zijn we twee putten gaan dicht stouwen met plastic omdat er een ongelofelijke stank uit kwam, waarschijnlijk liep het voltallige afvoer systeem van Tournai hier langs. Naast ons stond een moeder met dochterlief die onderweg naar Parijs waren op de fiets, wel leuk om te zien hoe groot de diversiteit altijd is in mensen die fietsvakanties houden. Na een tijdje te hebben staan praten vonden we het leuk geweest en zijn we gaan slapen.

Dag 5
Vanmorgen weer bijtijds uit de veren om te vertrekken richting Loonbeek te gaan rijden. De dag afstand zou net aan honderd kilometer zijn dus veel haast hoefde we niet te maken. Wel begon het meteen al met lekkere heuvels waar we flink wat energie in weg moesten pompen. Het resultaat kwam na een tijdje naar voren toen we een afdaling van 80 naar 25 meter maakte, ik verbeterde hier mijn record snelheid naar 73,1km/h. Je zou zeggen dood eng maar de Sunrider blijft er erg stabiel onder en het voelt precies alsof je in een sportwagen zit.

Het klimmen ging de hele dag door wat ons noodzaakte regelmatig te stoppen voor koffie of om wat te eten voor extra energie. Een paar hellingen waren zo steil dat ik zonder mijn bergversnellingen er niet op kwam, gelukkig was er onuitputtelijke Beekie die me hier en daar een extra push omhoog gegeven heeft! :P Op gegeven moment zijn we even gestopt na een gigantische klim die ons bij een tankstation bracht, hier hebben we meteen even benzine getankt voor de benzine brander. Zonder dat ding hebben we s’avonds geen eten en nog erger, s’morgens geen koffie!!!

Aan het einde van de dag kwamen we bij onze bestemming aan waar we even moesten zoeken naar de camping. Toen we eenmaal begrepen dat we een 10% helling opmoesten zijn we uitgestapt en hebben de fietsen onder een golf van tokkietaal de helling op geduwd, mijn advies, bouw die camping volgende keer onderaan de helling! Eenmaal op het veld zijn we begonnen met een zooitje hamburgers bakken die we eerder die dag gekocht hadden. Daarna met Marcel zijn rechter voorband aan de gang gegaan, deze was aan de zijkant open gereten doordat zijn band bij scherp insturen op hoge snelheden de wielkast geraakt heeft. We hebben op de ergste plekken duktape in de buitenband gedaan op de zorgen dat de binnenband er niet zo makkelijk door heen kon komen. Marcel is vergeten een nieuwe band mee te nemen, maar in het uiterste geval kan hij mijn reserveband (Perfect Moirree 47-406) gebruiken, dan wordt z’n stuuruitslag alleen helemaal pauper.

Dag 6
Na het ontbijt en het inpakken van alle spullen mochten we de 10% helling weer af zien te komen. Ik dacht dat de Goliath in Walibi World hard naar beneden ging maar dit lag er niet ver vandaan, binnen enkele seconden zat ik al aan de 50km/h en was ik meer dan blij met mijn overmaatse schijfremmen :D Of ze roodgloeiend zijn geweest heb ik niet op gelet maar ik rook ze in ieder geval wel!

Toen dit hele tafereel voorbij was gingen we weer vrolijk verder, helaas wel onder enige druk van het nog steeds glooiende landschap wat ons bleef tegen werken. We hebben onderweg weer de nodige stops gemaakt voor extra energie maar omdat de heuvels na verloop van tijd wel minder werden konden we ook lekker genieten van de omgeving onderweg. Onze eindbestemming vandaag was Weert waar de prachtige camping De IJzeren Man op ons lag te wachten, hopelijk heeft hij zijn hamer dit keer thuis gelaten. Vlak voor de aankomst begon het nog even een beetje te regenen, maar dit bleef gelukkig bij een paar druppeltjes. Na het inschrijven snel het kamp weer opgebouwd en kennis gemaakt met de buren die onder het genot van een bakje thee onze tent kunsten zaten te bekijken.

Toen alles stond zijn we naar Weert zelf gereden om inkopen te gaan doen en even onze internet verslaving op te halen bij de McDonald’s, uiteraard met een bakkie en een burgertje erbij :P Bij terugkomst zijn we gezellig bij de buren op het picknickbankje aangeschoven en hebben we de hele avond over het fietsen zitten kletsen, erg gezellig! Na een 8 pack bier weg gewerkt te hebben zijn we ons bedje op gaan zoeken want morgen stond weer een dagje planken voor de deur.

Dag 7
Toen ik uit mijn tent kwam kruipen tegen de gebruikelijke 07:00 – 07:30 waren de buurtjes al een tijdje wakker. Ik ben met m’n brakke kop naar de douche gekropen terwijl Marcel zo als gewoonlijk al rond liep te stuiteren :P Na de douche en een goeie bak cappuccino kwam ik weer bij zinnen en zijn we de fietsen rustig gaan inladen.

Toen de klok een uur of 09:30 sloeg reden we de camping af en stond de navigatie afgekoerst op Xanten wat net over de grens in Duitsland ligt. Het zooitje moest even op gang komen en we gingen dan ook bij dezelfde McDonald’s waar we gister ons digitaal hart konden luchten even langs voor extra koffie :D Na dit bakkie ging de snelheid vrij snel omhoog en bleef ook lekker stabiel omdat de meeste heuvels nu achter ons lagen. Een bijkomend iets is dat we morgen onze rustdag hebben, dus even goed leegrijden kan nu geen kwaad.

We werden tegen het einde van de dag wel een beetje moe maar onze concentratie werd snel op scherp gezet door het volgende. Ik reed tegen de 30km/h een bocht naar rechts in, het bleek echter dat na 2/3 van deze bocht een kruisende weg zat die niet zichtbaar was door de bomen. Ik schoot dus de kruising over en zag van rechts een vrachtwagen aan komen stampen, gelukkig was ik er net op tijd voorbij. Het eerste wat nu door me hoofd schoot is dat Marcel een meter of 40 achter mij reed en nu ongeveer bij de kruising zou moeten wezen. En ja daar kwam hij aan in de spiegel, tijd om hem te waarschuwen had ik niet meer en de vrachtwagen kon ook niet meer stoppen. Even leek het allemaal fout te gaan, maar het laatste moment zette Marcel alle zijlen bij waardoor de vrachtwagen hem op nog geen meter miste. Dat was kantje boord!!! Achteraf hadden we de kruising op de gps kunnen zien aankomen, hier zullen we vanaf nu dus ook zeker beter op gaan letten.

We zijn de laatste kilometers door gereden naar Xanten waar Waldcamping Speetenkath op ons lag te wachten. Bij de receptie even heerlijk staan ouwehoeren, erg gezellig die mensen daar! Daarna tent op zetten aan het water, eten maken en rustig bijkomen van de dag en onze bijna doodervaring.

Dag 8
Morgeuuu!!! Vandaag staat in het thema van keihard chillen en zo min mogelijk spieren gebruiken. Het begon al goed toen onze Nederlandse buurman het warm water al op had staan en Marcel riep “zo lekker koffie!”. Binnen enkele minuten waren we aangeschoven en zaten we uitgebreid te ontbijten met z’n drieën. Hij was hier met de auto om historische dingen van vooral uit de Romeinse tijd te bezoeken, er zit naast Xanten dan ook een groot archeologisch museum. Er zijn daar in de buurt erg veel dingen ontdekt en opgegraven. Hij had het ook nog over een spoorlijntje die daar vroeger gelegen heeft, dit was namelijk te zien aan een soort van stootblok die nog zichtbaar was bij de ingang van de camping.

Mijn idee voor vandaag was dus verder lekker onderuit hangen, wel zijn we even naar het centrum van Xanten gereden om de nodige liters bier in te slaan die zorgen dat we niet zullen falen in dit thema vandaag :P Op de terugweg kwamen we ook nog een erg kansloze doorsteek voor fietsers tegen, moest de Sunrider er helemaal overheen douwen waardoor ik zelf op m’n bek gleed in de modder :( Eenmaal terug besloot Marcel een lekker stukkie te gaan scheuren door de heuvels, wat hij wilt :P Ik ben met mat netbook onderuit gaan hangen in de Sunnie en typen aan mijn blog, muziekje er bij geen probleem..... toch?!

Na verloop van tijd kwam er een smsje binnen met de melding dat meneer met een lekke band stond, uhhh ja dus? Hij had geen pomp of plakspullen mee, ahh handig :P Ik heb de Sunnie dus maar klaar gemaakt voor vertrek waarna Marcel zijn coördinaten smste, 16km verderop daar gaat me rustdag :P Nouja even beetje warm draaien kan geen kwaad, helaas stond hij aan de andere kant van een één of andere Mount Everest! Trapte me de blubber om boven te komen en kon aan de andere kant 4,5km onderuit gaan hangen voor ik is beneden was, ging wel lekker hard :D

Eenmaal op locatie had Marcel zijn Quest op een stuk gras geparkeerd midden voor een groot kruis waar Jezus aan hing te hangen. Hij lag te slapen in de fiets en toen ik hem wakker maakte vertelde hij dat de politie met zwaailicht ook al was langs geweest om te vragen of alles goed was. Er hadden kennelijk al wat bezorgde mensen gebeld die dachten dat hij zijn laatste rusplaats gevonden had ofzo :P

Gelukkig viel alles reuze mee met het beekiewezen en bleek dat de met duktape gerepareerde band nu volledig opengereten was. Aangezien hij dus geen banden mee had hebben we mijn enige reserve band er maar opgezet. Het past wel alleen wordt de stuuruitslag nu dus extreem klein. Bij terugkomst op de camping hebben we de boel even gecheckt en zijn we gaan eten. S’avonds hebben we nog even bij de andere buurman staan kijken die een Hase had, model Pino. Aparte naam maar ook een aparte fiets, het is namelijk een tandem waarbij de voorste persoon zit/ligt als op een ligfiets en de achterste persoon gewoon op zadel zit als op een bukfiets. Dit was een luxe uitvoering die voorzien was van hulpmotor om de heuvels over te kunnen komen, ergens begrijpelijk als je hier woont :P We zijn nog even een rondje over de camping wezen wandelen om te zien wat er nog meer voor moois was. Vlak tegenover ons stond een stacaravan die helemaal Amerikaans aangekleed was, er stond zelfs een bewapende agent in de voortuin, prachtig!

Vanavond zijn we rond 00:00 de tent in gegaan om weer op te laden voor de volgende dag, we gaan dan ongeveer 120km rijden dus valt wel mee.

Dag 9
Vandaag op tijd uit het tentje gekropen en tegen een uur of 09:15 het ruime asfalt gekozen. Er waren nog enkele klimmetjes maar de gemiddelde snelheid lag keurig op pijl. Bij de eerste stop kwamen we langs de McDonald’s waar bij stom toeval een McCaffee bij inzat, we besloten dit is te proberen. Nou je kan zeggen wat je wilt maar het is extreem lekkere koffie! Starbucks is nummer in maar McCaffee hangt wel mooi in z’n kielzog, jamjam :P Marcel had het onderweg ook al een tijdje over de Burger King gehad dus toen we die uiteindelijk tegen kwamen kon die niet ontzien worden :D

Na deze stop zijn we door gereden richting Münster waar de camping op ons lag te wachten, toen we echter aankwamen was er een maïsveld en een afvalverwerkingsbedrijf op locatie. Gelukkig bleek het te gaan om een navigatiefout van Garmin en lag de camping een paar kilometer verderop. Campingplatz Münster was het dan, erg mooi allemaal maar ook erg duur. We waren €23,- lichter voor een overnachting en daar kwam nog €3,- bij voor een beetje internet. Wel was het erg gezellig op het trekkersveldje wat vol zat met andere vakantiefietsers. We waren al met al niet al te laat gaan slapen hoewel we morgen slechts een kleine 80km hoefde te gaan rijden.

Dag 10
Vandaag was een thuiswedstrijd van ongeveer 80km naar ons eindpunt in Paderborn toe. Het enige dat kritisch wordt aan deze rit is mijn rechter voorband waarvan de binnenlaag zichtbaar aan het worden is door het rauwe asfalt. We hebben al Ymte van velomobiel op de hoogte gebracht en hij neemt voor zowel Marcel als mij een setje nieuwe voorbanden mee, maarja dan moete we wel eerst Paderborn halen!

Toen we vertrokken reden we tegelijk het terrein af met een echtpaar die met een oldtimer Mercedes vrachtwagen met daarachter prachtige houten slaapwagen op stap waren. Het geheel zag er echt puntgaaf onderhouden uit! Na enkele kilometer kwam de eerste McDonald’s al in zicht en besloten we daar maar even een ritueel bakkie te scoren. Wat heel aardig was is dat ze hier een “Park your bike” gedeelte hadden, erg leuk!

De rit vandaag verliep verder gladjes, het was voorlal rechttoe rechtaan over de Bünderstrasse waardoor de snelheid de hele tijd net boven de 30km/h lag. Het enige was dat op gegeven moment een vrachtwagenchauffeur zijn combinatie zo stilzette op het fietspad voor de hoofdweg. Hiervoor ging ik vol in de ankers en vol op de luchthoorn maar geen reactie, ik ben dus maar pal om zijn bumper heen gedraaid. Nog even een strenge blik naar hem geworpen toen hij me verderop weer voorbij kwam :)

Tegen een uur of 16:00 kwamen we aan in Paderborn op de plaats van bestemming, maar net als gister was ook hier geen camping te bekennen. Waardoor dit komt zijn we nog steeds niet achter maar waarschijnlijk zijn er twee dezelfde straten met één naam, dat werkt dus lekker verwarrend. Uiteindelijk na een half uurtje zoeken hebben we het gevonden en zijn we gecrasht op een camping precies tegenover een andere camping terrein waar de rest vrijdag aan zal komen. Na het aanmelden op deze camping werden we per vouwfiets naar onze plek begeleid, eenmaal daar viel mijn mond open van verbazing. Elke campingplek heeft zijn eigen douchegebouwtje met toilet en verwarming erop en eraan!!! Verder kun je net zoveel stroom gebruiken als je nodig hebt en kun je wel vier caravans op één plaats prakken, de prijs?, slechts €34,- voor 2 personen voor 2 nachten all in, wat wil je nog meer :D

We zijn snel de tent wezen op zetten toen het helaas begon te regenen. Na de regen zijn we snel wat gaan eten en internet aan gaan vragen. Het internet werkte bij mij niet helemaal goed en Marcel kon er zonder inlogcode op dus iets ging niet goed, bij de receptie even de boel recht gezet en nu werkt het als een trein. S’avonds in de tent gaan liggen typen met een muziekje aan en later nog even in het campingcafé rondgehangen vanwege de aanhoudende regen. Ook de hele nacht door is het onafgebroken blijven regenen, dus dat wordt morgenochtend blijven liggen tot het getik stopt :P

Dag 11Toen ik vanmorgen wakker werd hoorde ik nog steeds het getik op mijn tent van de regen, ik ben dus maar een tijdje blijven liggen tot het gestopt was. We zijn daarna heel kalm aan begonnen met het maken van een ontbijtje, half op de drempel van de douchecabine hebben we de boel opgegeten omdat de rest van de omgeving nog zeik nat was. Toen na een tijdje de zon doorbrak besloten we even wat spullen te gaan wassen zodat de boel daarna mooi kon drogen. Ondertussen zijn gaan lopen naar het stadje om wat inkopen te doen, de rede dat we liever de fietsen zo veel mogelijk laten staan zijn de best wel versleten banden.

Het stadje was zo’n 3km lopen, toen we aankwamen was het al tegen het middaguur en besloten we een terrasje te pakken om daar wat te gaan eten. Het begon al met een heerlijke Latte Machiato en binnen een kwartier stond er al een bord voor schnitzel, friet en sla voor mijn neus. Veder was het puur genieten van de omgeving op het terrasje midden in het centrum, beetje mensen kijken blijft altijd lache! Na dit heerlijk genieten van al het voedsel konden we er weer even tegenaan en zijn we de nodige boodschappen gaan halen.

Bij terugkomst op de camping besloot Marcel weer een stukje te gaan rijden, ik ben lekker onderuit in de Sunrider gaan liggen met mijn netbook en een fles cola ernaast. De hele middag ben ik bezig geweest het typen van mijn blog en het uitzoeken van heel veel foto’s :P Bij terugkomst van Marcel zijn we wat gaan eten en hebben we s’avonds op het terrasje bij de camping gezeten om onze internet verslaving bij te werken. Daarna nog een paar biertjes erin om het af te leren en heerlijk gaan slapen.

Dag 12
We hebben vandaag lekker uitgeslapen en zijn op ons dooie gemak de boel gaan inpakken. Nadat alles in de fietsen gepakt zat zijn we naar de receptie gereden en hebben we daar nog een tijdje op het lege terras zitten internetten. Ik had immers nog zo’n 1,5 uur aan tegoed over dus dat leek mij een mooi moment om is even lekker onderuit te gaan hangen.

Toen we besloten te gaan zijn we weer naar het stadje gegaan (dit maal per fiets), hebben we daar hetzelfde terrasje gepakt en ongeveer hetzelfde eten besteld. Weer heerlijk zitten genieten met dit maal wat meer bekijks vanwege de fietsen. Hierna zijn we naar de supermarkt gegaan om nog weer wat spul in te kopen en daarna doorgereden naar het tankstation voor benzine om eten te kunnen koken.

Toen alles compleet was zijn we richting de camping gereden waar alle ligfietsers heen zouden komen. Bij aankomst waren er al een paar mensen een partytent aan het opbouwen dus hebben we ze maar een handje geholpen. Daarna nog een tijdje staan kletsen en even wezen vragen bij wie we moesten wezen voor het betalen van het weekend, toen bleek opeens dat we maar tot zondagavond op het terrein konden blijven staan. Tja, wij gaan maandag morgen pas weg dus dat wordt een probleem. Na wat overwegen besloten we naar de vorige camping terug te gaan en daar weer onze tent te gaan opzetten. De camping lag immers tegenover de andere camping en koste al met al nog minder ook, plus dat we er onze eigen privé douche en toilet weer hadden.

Bij het opnieuw aanmelden op de camping moesten ze wel lachen maar gelukkig was de plek nog vrij en kregen we dezelfde plek weer toegewezen. Wel met de mededing “de schoonmaak is nog niet geweest dus hopelijk hebben de vorige bewoners het netjes achter gelaten” :P We hebben dus maar weer de tent netjes neergezet en zijn daarna een hapje gaan eten. Na het eten zijn we terug gereden naar de camping met de andere ligfietsers erop en hebben we gewacht tot Ymte van velomobiel aankwam met onze banden. Er stonden al heel wat ligfietsen inmiddels en links en rechts zelfs een enkele velomobiel. S’avonds hebben we onze nieuwe banden erop gelegd en daarna even een biertje gedronken op deze veel bewogen dag.

Dag 13
We zij niet al te laat ons bed uitgekomen om te zorgen dat we op tijd bij de rest van het clubje zouden zijn voordat ze richting race gingen rijden. Om 09:45 waren we er en enkele minuten later stond de hele groep al klaar voor vertrek. We zijn naar wat boerenland weggetjes gereden net buiten het stadje Sande die afgezet waren voor de race.

Het eerste onderdeel was de 200m sprint met een vliegende start van 2km. Ik heb eerst een tijdje bij het startpunt gestaan en later bij de finish waar men op volle vaart voorbij kwam zetten. Eén van de rijders met een Milan haalde op dat punt een snelheid van ruim 83km/h, die kwam echt al een raket voorbij! Tijdens deze race moesten er wel hier en daar wat verdwaalde fietsers en automobilisten weggestuurd worden die toch probeerde er door te rijden. Er was zelfs één man op een fiets die volgas er probeerde langs te komen, nadat hij hardhandig stil gezet werd raakte hij zelfs slaags met één van de organisatoren. Samen rolde ze de greppel in, gelukkig kwamen er wat mensen bij en dimde de boel al snel weer. Toen de man weer bij zinnen was en zag hoe een paar velomobielen met 60+ voorbij kwamen scheuren kreeg hij door dat daarheen rijden een soort van zelfmoord zou zijn.

Na de 200 meter sprint kwam de echte race die over een afgezet parcour van 3,3km ging, hier reden de deelnemers een afstand van 50 of 100km. Om 12:00 ging de race van start en ben ik met Marcel samen ergens bij een hoek en later bij een zijstraat gaan staan om de doorgang goed te blokkeren zodat niemand de baan op zou kunnen komen. Helaas zijn er altijd van die mensen die er toch wel door moeten of moeilijk gaan doen, maar dat doen ze dan maar op eigen verantwoording.

Tijdens de race ben ik een tijdje lekker onderuit in de sunnie gaan liggen en heb ik weer een eindje zitten typen aan mijn blog. Waarom ik niet mee race?, tja had gekund maar ik vond het na die 1166km van afgelopen week wel even leuk geweest :P Na de race zijn we met z’n alle nog even terug naar het startpunt gegaan en heb men nog een tijdje elkaars scheurijzers staan bewonderen. Marcel en ik zijn vervolgens vertrokken richting camping om op tijd terug te zijn voor een disco die er die avond zou zijn :D

Bij aankomst hebben we de fietsen geparkeerd, zijn even wat gaan eten en toen op het terras gaan zitten waar de muziek al in volle gang was. Het bier scheen slechts €1,- te kosten en aangezien er steeds een dame langs kwam die op lege glazen aan het loeren was zaten we nooit zonder :P Tussendoor hebben we ook nog maar even een patatje besteld om tussen al het vocht tocht wat vastigheid te krijgen. De sfeer werd steeds beter, er waren oudere mensen, kinderen, honden, personeel van de camping deed ook lekker mee, echt super gezellig. Muziek stond lekker hard en was ook erg goed, complimenten aan de DJ! Na een tijdje begon het te regenen maar ook dat mocht de sfeer niet vergallen, binnen enkele minuten liep iedereen in polonaise door de regen te sjouwen. Het mooiste was dat wij begonnen te lallen “we zijn er bij en dat is prihima, fifa hollandia” waarop een paar Duitsers dat vrolijk mee begonnen te zingen :D:D Echt helemaal keigeweldig feestje!!! Aan het eind van de avond zaten we op 17 bier en een zooitje friet, de rekeing, slechts €20,- haha probeer dat maar is in Nederland :P:P

Dag 14
Vanmorgen om een uur of 07:00 opgestaan om wederom op tijd bij de groep te kunnen zijn. We waren dan ook niets te laat wat rond 09:15 vertrok een colonne ligfietsers over de Bundestrasse richting het centrum van Paderborn zo’n 6km verderop. We hebben over deze rit dik 3 kwartier gedaan omdat er vooraan wat kids meereden op gewone fietsjes. Erg leuk om zien wat kleintjes met zo’n massa volwassen liggers er achteraan :D

Bij aankomst stond er al een stand klaar en een mooie opengewerkte vrachtwagen waar de computerbende in stond voor het loggen van alle tijden en snelheden van de rijders. Elke racers heeft een transponder in zijn fiets en op het moment dat ze de start/finish passeren wordt door een dubbele draad op het wegdek hun tijd en snelheid geregistreerd.

De eerste race die gereden werd was 20km, voor de meeste rijders was dit denk ik een mooie gelegenheid om warm te draaien voor de daaropvolgende één uurs race. De afzettingen hier waren wat beter geregeld dan gister en op een wat ongeduldige automobilist na hadden we nergens last van. De 20km race duurde voor de snelle onder ons zo’n 20 a 25min en voor andere iets langer. De vaart zat er bij iedereen lekker in, het enige was dat het al vrij snel begon te regenen waardoor de boel lekker glad werd. Ik stond zelf weer met Marcel bij een afzetting op een haakse hoek waar met erg scherp in moest sturen. Maar ondanks alle regen presteerde de Go-One 3 en de 25kg Quest van Ymte het om er erg hard door heen te gaan, naar inschatting met zo’n 35 a 40km/h.

Na de 20km race zijn Marcel en ik even naar de Burger King gereden om daar middageten te scoren, omdat het bij aankomst alleen maar harder ging regenen zijn we maar even blijven hangen met een lekker bakkie koffie. Na het ergste besloten we weer terug te gaan om de één uurs race te gaan bekijken die inmiddels al aan de gang was. Deze verliep op één schuiver na verder vlekkeloos en er werden erg mooie tijden neergezet! Na de race was er nog een “Gentleman Race” waarbij een stuk op zeven deelnemers op vouwfietsen gingen racen. Bij het startschot moest men eerst de fiets uitklappen en dan snel vertrekken, bij aankomst voor de finish stoppen, je vouwfiets inklappen en over de finish heen lopen ermee, erg origineel! Ook zei hadden voor vouwfietsers een erg leuke tijd neergezet, ze hebben dan ook flink doorgescheurd op die dingen.

Na de race hebben we nog weer even koffie gescoord bij de Burger King en zijn we in de zeikende regen terug naar de camping gaan rijden. Ik zat verder droog in me fiets maar met zoveel water wordt het zicht bij 35 a 40km/h erg slecht, gelukkig reden we met ons licht aan op een redelijk brede Bundestrasse recht toe recht aan. Bij aankomst was het al weer redelijk droog en hebben we aan een tuintafel die onder een afdakje stond in de buurt van onze tent avond eten zitten maken. Daarna zijn we even naar het terrasje op de camping gelopen waar tot onze verbazing nog wat mede liggers zaten van de andere camping die ook wat waren komen drinken. Even gezellig bij zitten kletsen over het weekend en Ymte nog bedankt voor de banden, toch wel vrij belangrijk willen we nog thuis komen met fiets :P

Na dit alles zijn we terug gegaan naar de tent waar het bij aankomst weer begon te druppelen. Ik ben snel ik me fiets gekropen en in de stromende regen lekker onderuit hangend dit bericht zitten typen :D Nu ga ik snel tandjes poetsen en overstappen naar mijn tent want het is morgen om 05:00 weer opstaan voor de terugreis richting Nederland.

Dag 15
Vandaag ging de wekker dus vroeg af en zijn we snel gaan douchen en eten. De zon kwam langzaam op en tegen de tijd dat we klaar waren voor vertrek was het al lekker licht. Rond 07:00 lieten we de camping achter ons en hebben we onze koers op Munster gezet. Het originele plan was trouwens om in twee dagen terug naar huis te rijden maar gisteravond hadden we al bedacht dat als het lekker gaat we vandaag door naar huis scheuren!

Het tempo begon laag om te zorgen dat we ons zelf niet meteen kapot zouden trappen, we hebben immers zo’n 300km voor de boeg vandaag. Na een tijdje kwam de snelheid lekker omhoog, we reden een heel stuk dezelfde route terug als dat we heen ook al gehad hebben. Toen we in de buurt van Münster waren gingen we van de oude route af en dwars door Münster heen. We hoopte daar een McDonald’s te kunnen vinden maar helaas was hij erg moeilijk bereikbaar. Ik heb toen zelf maar even een broodje genomen bij de Subway en Marcel liet het even voor wat het was. Gelukkig was er voor hem enkele kilometers verderop een Burger King en werd hij ook weer helemaal de oude.

We zijn nu al klimmend en dalend op Nederland aan gaan rijden, vooral de laatste hoge helling voordat we bij de grens in de buurt kwamen was erg spectaculair. Het omhoog rijden was erg zwaar maar naar beneden ging echt super! Halverwege de helling bereikte ik mijn nieuwe recordsnelheid van 81,1km/h :D Ik was een beetje onderuit gaan zitten zodat mijn hoofd uit de harde rijwind bleef. Op zich voelde het alsof ik in een auto zat en leek de snelheid wel mee te vallen, ik had aan de ene kant zoiets van dit kan nog veel harder maar aan de andere kant zoiets als er nu wat fout gaat…..

Na deze afdaling waren we snel bij de grens en zijn we doorgereden tot aan Haaksbergen waar we even een snackbar gepakt hebben om ons avondeten te gaan scoren. Het was nu ongeveer 19:00 en we hadden nog zo’n 100km voor de boeg, een thuiswedstrijd dus! :P Na de vette hap koers aan gezet op Deventer, toen we daar eenmaal waren was het ongeveer donker inmiddels. Na Deventer zijn we richting Apeldoorn gegaan waar nog een flinke klim over de berg daar lag te wachten. Langzaam maar zeker trapte we de fietsen omhoog en gingen aan de andere kant in het aarde donker met zo’n 60km/h naar beneden. Gelukkig zijn de fietsen van flinke schijnwerpers voorzien, maar toch was het erg prettig dat ik enkele honderden meters voor me het rode achterlampje van Marcel in mijn vizier kon houden.

Na Deze afdaling zijn we doorgereden naar Spakenburg waar ons eindpunt was. Eenmaal daar aangekomen was het precies middernacht, we hebben nog het één en ander aan spullen overgeladen en zijn daarna ieder onze eigen kant op gegaan. Marcel moest nog een flink stukje maar ik was met 10 minuten al thuis. Thuis de Sunrider in de schuur gezet en snel gaan slapen, ik was niet doodmoe maar voelde de kilometers wel een beetje in de benen. Het was in ieder geval een geweldige vakantie en we hebben het dus erg leuk gehad! Vast bedankt voor het lezen van deze lange blog en tot gauw!

Onderhoud aan de Sunrider Deel 2 - 161km

2010-07-22T21:38:00.002+02:00

Ik heb mezelf betrapt of het feit dat ik al een tijdje niet aan het bloggen ben geweest en een update hoog nodig was, dus bij deze!

Ten eerste is de nieuwe spaak die ik bij Bike Totaal besteld heb goed gemonteerd en het wiel loopt weer perfect recht. Hoewel de spaak een paar millimeter te kort is zit hij toch goed vast en verzekerde de fietsenmaker mij dat ik me daar echt geen zorgen over hoefde te maken. Wel ben ik dezelfde week nog naar Sunrider Cycles geweest voor een grondige onderhoudsbeurt en de laatste bijwerkingen aan de fiets in het algemeen. Ik ben dus vrijdag 09-07-2010 op pad gegaan richting Ijmuiden. Vanwege de warmte ben ik om 05:45 gaan liggen en op me gemak lekker wakker gaan worden in de opkomende zon. Om 09:00 precies kwam ik het industrieterrein in Ijmuiden op rijden en kon ik mijn bestemming bereikt verklaren. Bij aankomst hebben we eerst een bakkie koffie gepakt en een tijdje bij zitten kletsen.

Half uurtje later het gereedschap tevoorschijn gehaald en sleutelen maar aan de Sunnie. Om te beginnen was de linker veerpoot een beetje droog en er smerig dus deze moest uit elkaar gehaald worden en opnieuw in de olie gezet worden. Bij alle drie de veerpoten hebben we gelijk een pakking aangebracht om te zorgen dat er geen vuil meer in kan komen. Deze pakking is feitelijk een stuk van een grote maat binnenband, het werkt ideaal alleen het er omheen leggen kost de nodige moeite :P

Veder was er de achterbrug die niet meer in orde was. Ik heb waarschijnlijk het wiel er een keer scheef uitgehaald of de boel te strak aan gedraaid waardoor het aluminium helemaal is weg gaan vreten. Toen de achterbrug eruit was zag Michiel ook dat de achtervering aardig op aan het raken was, dus hier ook meteen maar even een nieuwe in gehangen. De cassette achter begint ook langzaam aan wat meer geluid te maken dus die is ook binnenkort aan de beurt, ik heb dus vast reserve kettingen en cassette meegenomen zodat ik indien het tijdens de vakantie echt te erg wordt hem kan vervangen.

Nadat alles weer in elkaar zat heeft Michiel de sporing van de voorwielen nog even gecontroleerd. Het bleek dat deze nog prima in orde was, dit is ook wel logisch want ik heb geen overmatige of ongelijkmatige slijtage aan mijn banden kunnen ontdekken. Al met al is de Sunrider weer helemaal op en top en klaar voor de fietsvakantie die ik binnenkort met Marcel ga houden.

Ik ben rond 12:30 mijn terugreis weer begonnen, dit was aardig zwaar om dat de temperatuur rond de 35 graden lag inmiddels. Ik ben rond de 25km/h gaan rijden zodat ik me niet teveel in het zweet reed maar toch voldoende rijwind had. Rond 16:00 kwam ik weer thuis aan.

Onderhoud aan de Sunrider Deel 1 - 0km

2010-07-02T14:49:00.007+02:00

Op mijn vrije vrijdag had ik gepland de Sunrider eens even onder handen te gaan nemen, dit werd vandaag echter belemmerd door twee dingen.

Het begon toen ik op stond met knallende koppijn en een misselijk gevoel. In de eerste instantie dacht ik dat dit door de warmte kwam, maar hier heb ik eigenlijk nooit last van. Ik bedacht mij opeens dat ik gisteravond een beugelflesje Grolsch weggewerkt had na een potje honkballen met twee goede vrienden en aangezien ik hier vaker last van heb gehad leek mij dit een logische verklaring. De hele morgen dus maar een beetje onderuit gehangen en wat fruit gegeten, zowaar trok ik tegen het middaguur aan weer helemaal bij!

Nadat ik weer in orde was heb ik de Sunrider te voorschijn gehaald en ben ik begonnen met het loshalen van het rechter voorwiel. Hier was een spaak van gebroken en deze moest vervangen worden, gelukkig heb ik een tijdje geleden bij rijwielhandel van Hoeijen reserve spaken gehaald dus dit ZOU geen probleem moeten geven. Toen het wiel eraf was bleek dat ik ook de schijf van de schijfrem moest demonteren om de oude spaak eruit te halen en de nieuwe erin te doen. Dit was zo gepiept, nu alleen nog even de band eraf en we zijn er al weer. Ik haalde de oude spaak eruit, stopte de nieuwe erin en wat schetst mijn verbazing… de nieuwe spaak is te kort?! Ik ben met mijn hele wiel naar rijwielhandel Bike Totaal gegaan (niet omdat van Hoeijen niet goed is maar deze zit vlak om de hoek) en daar het probleem uitgelegd. Zei moeten handmatig een spaak maken die in het wiel past, dit is de snelste manier zodat ik morgen na 12:00 mijn wiel weer af kan halen. Daarnaast worden er 10 reserve spaken besteld mocht er nog is wat breken, altijd handig.

Ik laat de Sunrider dus nu maar even een nachtje buiten staan, want om nu verder te gaan klussen aan een velomobiel met één wiel minder is ook niet heel erg praktisch. Ik ben benieuwd en wacht de dag van morgen af, wordt vervolgd…

Trike treffen Essen - 387km

2010-06-25T21:14:00.072+02:00

Dag 1
Gisteravond ben ik alvast bezig geweest met het gedeeltelijk inladen van de Sunrider om te zorgen dat ik s’morgens alleen nog maar wat kleine dingen erbij hoefde te pakken. Vandaag ben ik om 05:00 opgestaan , ben ik mijn spullen gaan pakken en heeft mijn moeder vast een ontbijtje klaar gezet (zo vroeg? Ja ze was inderdaad ook erg vroeg op :P). Na het ontbijt (broodjes aardbeien met koffie) ben ik alles in de Sunrider gaan stoppen, dit verliep goed en ik had vrij snel de laatste dingentjes bij elkaar. Al met al reed ik net iets na 06:00 weg in de richting van Den Bosch. Ik weet dat mijn route over Den Bosch een stukje om is maar ik zou even in Hedel bij goede vrienden langs, vandaar.

Ik kon in het begin niet lekker op snelheid komen, waarschijnlijk komt dit omdat mijn fiets vol met spullen zit en ik al twee weken niet gereden heb. Gelukkig kwam hier na de berg bij Doorn verandering in. Omhoog was flink klimmen, boven ben ik dan ook even gestopt om te rekken en strekken om vervolgens de heling af te scheuren met dik 65km/h, heerlijk altijd! Na deze helling/berg ging de snelheid wel wat omhoog, mijn lichaam was kennelijk wakker en kon wat meer energie gaan leveren :P Tot aan Hedel heb ik dan ook lekker door kunnen rijden, eenmaal daar belde ik even voor het exacte adres waarna ik binnen no-time mijn vrienden al buiten zag staan. Ze deden de Garage open zodat ik mijn fiets veilig binnen kon parkeren, eenmaal boven stonden de Croissantjes al klaar die Annette vanmorgen gehaald heeft, mijn complimenten! In combinatie met koffie ging dit erg snel naar binnen. Samen met Wietse heb ik nog even wat filmpjes op de laptop zitten kijken waarna de tijd weer hard bleek door te tikken. Rond 09:30 heb ik mijn koers gezet op Breda om via daar op Woensdrecht aan te koersen.

Nadat ik weer een beetje op gang was ging het allemaal redelijk vlot, hoewel de temperatuur wat hoog was zat de snelheid er toch redelijk in. Wel was het aardig zweten geblazen, maar om dit wat in te dammen ga ik toch van de week eens even een Ventisit bestellen die ik op Cycle Vision uit had getest. Toen ik bij Breda in de buurt kwam stond er bij het stoplicht een racefietser naast me die vroeg of het niet erg warm was, ja dus dat was het. Verder nog even een praatje gemaakt waarna hij mij de weg wees naar Breda. Het geval wil dat er nog druk gebouwd word aan de weg, dit was een jaar terug ook al zo maar een heel deel is nu wel af want er lag namelijk een prachtig breed asfalt fietspad, toppie! Nadat ik Breda een beetje gepasseerd was kwam ik op het industriegebied terecht, erg slechte fietspaden daar helaas. Wat echter mijn verbazing schetste is dat er een enorm jacht aan kwam varen over de weg???!!! Nouja op een trailer dan, maar ik kon het niet laten om wat plaatjes te schieten van dit reusachtige vaartuig, ziet er erg gaaf uit zo uit het water.

Een eindje verderop doemde in ene een blauw geel gebouw op aan de horizon… Bingo, Ikea! Ook hier moest ik als rasechte Ikeaan even een plaatje vanuit mijn Sunrider van schieten, volgende keer zal ik ook even een bezoekje binnen doen aan deze blokkendoos :P Na Breda begon ik af te buigen richting België waar ik enige tijd op het grensgebied kwam te rijden. Hier ben ik onder andere doos Essen heen gekomen waar morgen het Trike treffen plaats zal vinden. Het mooie is dat je net als bij de Duitse grens ook bij de Belgische grens door een soort muur heen rijdt (aldus Marcel’s beschrijving). Het is in één keer rustig, er staan veel minder huizen en je rijdt op de 80km weg met Belgen die net als Duitsers wel weten hoe je een auto netjes in toom houd. Na dit stukje België kwam ik Nederland weer in en was ik bijna op plaats van bestemming. Ik reed nog door een bekend dorpje waar ik bij Rondje Zeeland met Marcel ook doorheen was gereden. Er loopt vanuit dit dorp een steile helling naar beneden waar ik de snelheid even lekker liet oplopen, jammer dat ik even een verkeersdrempel wat laat zag en er met 45km/h overheen vloog. Het was gelukkig een glooiende drempel maar ik voelde de Sunrider wel even los komen van het asfalt, zijn van die momenten dat je alertheid weer even op scherp gezet wordt.

In Woensdrecht aangekomen stopte ik bij een plattegrond om te zien waar de camping ongeveer zou moeten liggen, alsof je het over de duivel hebt stond er 30 meter verderop een bord bij de ingang van de camping! Dat was dus snel gevonden. Bij aankomst werd ik meten begroet door de camping eigenaren die uiteraard het één en ander te vragen hadden over mijn vervoersmiddel :D Mick was nog niet gearriveerd maar dat had ik ook niet verwacht, hij belde ruim een uur geleden dat hij nog onderweg was met zijn trike in de trein. Na de introductie kreeg ik een colaatje aangeboden en heb ondertussen even het inschrijfformuliertje ingevuld. Daarna ben ik naar mij staplaats begeleid waar ik werd ontvangen door een paar kinderen die ook even een kijkje kwamen nemen in de Sunrider. Onderwijl ik mijn tent ging opzetten werd mij de oren van de kop gevraagd, maarja beter dan dat ze er helemaal niet aanvinden, dat zou ook niet goed wezen :P Na het opzetten van de tent heb ik mij omgekleed en ben ik lekker tegen de stroomkast aan gaan hangen om dit verhaal voor mijn blog te gaan schrijven. Hier heb ik overigens geen moeite mee aangezien het ruim 25 graden is en ik lekker in de schaduw zit met een fles water en een mandarijntje die nog over was :D

Tegen een uur of 18:00 was er nog steeds geen Mick te bekennen, ik besloot toch maar eens even een belletje te gaan doen. Toen hij opnam klonk hij lichtelijk gefrustreerd, dit bleek terecht want hij kon niet verder meer behalve de 80km weg op. Nou is dat met een velomobiel niet zo heel erg maar met een Trike wordt het toch wel vrij spannend denk ik. Hij kon er ook niet goed uitkomen waar hij stond, zodoende vroeg ik zijn coördinaten op om die in mijn eigen gps in te kloppen, al snel zag ik waar hij stond. Na wat navraag te doen had Mick ontdekt dat hij simpelweg onder een tunneltje onder het spoor door moest om verder te kunnen. Na het tunneltje kwam hij een cafetaria tegen, aangezien het al rond etenstijd was en hij wel aardig toe was aan wat rust stelde hij voor daar wat te gaan eten. Ik heb op de camping even wat spullen uit mijn Sunrider gehaald en ben die kant op gereden, het was ongeveer 8km verderop. Het eerste stuk was een lange klinkerweg, maar dit werd verderop gelukkig asfalt. Omdat het fietspad niet erg breed was heb ik de laatste 4km de 80km weg gepakt, dat ging lekker vlot :)

Eenmaal bij de cafetaria aangekomen en hoorde ik Mick al een schreeuw geven vanaf het terras. Ik ben er bij gaan zitten en we hebben even uitgezocht wat we wilde hebben. Nadat we uit kwamen op een maaltijd voor 5 euro per persoon was de keuze snel vast gesteld, onder het genot van een glaasje fris hebben we gewacht op het eten. Gelukkig werd dit na enige tijd geserveerd en konden we ons vol proppen met een Chinese maaltijd. Jahaaa, de snackbar wordt door Chinezen gerund vandaar dit eten :P Schijnbaar waren een aantal terras gangers nogal goed bevriend met de eigenaresse die luidruchtig honderduit aan het vertellen was, even leuk maar na een tijdje heb je zoiets van heeft ze ook een uit knop ergens zitten :D

Na het eten zijn we terug gereden naar de camping waar Mick zijn tent nog even moest gaan opbouwen. Ik ben ondertussen koffie gaan regelen om te zorgen dat we de avond konden afsluiten onder het genot van een heerlijk bakkie pleur :P Toen we dan eindelijk aan de koffie zaten kwam Ron in eens langs wandelen, hij was al eerder geweest maarja toen zaten we bij de vetschuur, uhhh Chinese snackbar. We hebben nog even een tijdje zitten babbelen over het ligfietsen en de tocht die morgen gereden gaat worden, na dit alles zijn we snel gaan pitten om morgen er weer tegenaan te kunnen.

Dag 2 (Sunrider 1 jaar geworden!)
Vanmorgen werd ik rond 08:00 wakker en ben eerst eens even wat gaan lozen, op de heenweg kwam ik Mick tegen die het zelfde idee had maar dan net iets eerder. Vervolgens de benzinebrander weer opgestookt om een heerlijke bak koffie te zetten met het misschien wel vooroorlogse koffie apparaatje van Mick. Het principe is simpel, water wordt heet, stroomt omhoog door een filter waar koffie in zit en eindigt boven in in een reservoir. Simpel en makkelijk te onthouden, typisch iets voor in de vroege morgen dus :P We hebben nogal een tijdje zitten praten over van alles en nog wat, totdat we op de klok keken en zagen dat het al tegen 10:00 liep, oops!!! Snel de boel op gaan ruimen en de fietsen inpakken, ik nam meteen alles mee omdat ik na de tocht in één keer door naar huis ga rijden.

Al met al vertrokken we tegen 10:40 van de camping in Woensdrecht, na een eindje trappen en een paar keer verkeerd gereden te hebben kwamen we dan ik België uit in het plaatsje Essen waar voor een klein restaurantje al een hele groep trikers klaar zaten. We hebben nog even snel een ontbijtje gedaan daar om te zorgen dat we toch wat binnen hadden voor de tocht, ondertussen uiteraard even kennis gemaakt en elkaars fietsen even staan bekijken. Na het ontbijtje zijn we vertrokken, toen we weg gingen kregen we nog een paar sarcastische hoogstandjes (wij zijn niet zo lui enzo:P) van onze gebukte racevrienden die op het zelfde terras waren aangewaaid. Het blijft altijd leuk om Belgen en Brabanders te horen praten, manier waarop ze dingen uit spreken enzo :D

Eenmaal op weg reed de hele groep op een gangetje van zo’n 22km/h, dat was maar goed ook want het was vrij warm. Na een stukje rijden kwamen we bij een molen uit waar we met z’n alle gestopt zijn om een mooie groepsfoto te gaan maken, nouja de groep stond er niet zo zeer op maar de fietsen wel :D Verderop kwamen we door mooie beboste stukken te rijden die steeds afgewisseld werden door lege weilanden. Op een gegeven moment ben ik een eindje vooruit gaan rijden om wat foto’s te nemen van iedereen. Na verloop van tijd kwamen we bij een lange autoloze weg waar we gestopt zijn. Hier kon men elkaars fiets eens even uit proberen en de ander de oren van het hoofd vragen over van alles en nog wat.

Na een half uurtje zijn we verder gaan rijden en omdat we vroeg waren maakte we een ommetje over de dijk langs de Kreekraksluizen, deze zien er erg apart uit, zeker van een afstandje. Na de sluizen zijn we gestopt op een kleine pier waar iedereen even van het uitzicht kon genieten, Mick presteerde het zelfs om met trike en al te gaan pootje baden! Na deze mooie rustpauze hebben we het laatste stuk naar Bergen op Zoom gereden waar ons eindpunt was. Bij aankomst reden we een overvol marktplein op waar de terrasjes vol gepakt zaten. Mick en ik hebben dus maar even snel wat bij een snackbar gehaald, ik ben er zelf tenslotte nooit zo kapot van om mijn fiets onbewaakt te laten staan. Na de patat ben ik nog even een café binnen gelopen om m’n fles water bij te vullen voor de terugreis. Ik heb Ron bedankt en tegen de andere trikers gedag gezegd, ik had nog best even willen blijven maar morgen heb ik een bedrijfsuitje, dus vandaar!

Rond 16:00 heb ik koers gezet op Breda, ik ben bewust niet heel snel gaan rijden omdat de temperatuur nog steeds redelijk hoog was. Toen ik eindelijk de snelheid lekker te pakken had ging dat in de buurt van Roosendaal er weer helemaal uit, achterband lek… Nouja boeie fiets op z’n zij nieuwe band er onder en gas, nog geen 15 min later reed ik weer. Het enige dat me dwars zat is dat het lek WEER aan de binnenkant van de band zat, kennelijk dus braampje aan de velg, te smal of te dun velglint of iets anders?! Ik moet dat thuis nog eens even grondig gaan onderzoeken. Daarnaast meende ik nog wat schade aan mijn achterbrug te zien, alsof te moet die aan het wielzit op het metaal van de brug was gaan invreten. Ik ga binnenkort toch langs Sunrider Cycles voor onderhoud dus daar moet ook maar even naar gekeken worden.

De rest van mijn reis verliep eigenlijk goed, ik heb onderweg nog een keer water bijgetankt en ben met een gangetje tussen de 25 a 30km/h naar Amersfoort gereden. Ik heb overigens nog wel even begeleiding gehad van een racefietser door een stukje Breda waar de hele weg was open gebroken. Tegen het donker begon ik bij Gorinchem kwam begon het schemerig te worden en heb ik mijn lichten aan gezet. Ik ben lekker door gejankt naar Utrecht om daar via De Bilt naar Amersfoort te kunnen rijden. Vlak bij mijn huis in de buurt hoorde ik opeens geratel, geen idee wat het kon zijn maar het klonk als een takje tussen me wiel. De volgende morgen heb ik het gecheckt maar het bleek een gebroken spaak in mijn rechter voorwiel. Tja een beetje mijn eigen schuld aangezien ik verzuimd heb op tijd mijn spaken aan te spannen, maar dit fix ik komende week wel. Al met al heb ik vandaag een record afstand van 205km afgelegd! Iedereen bedankt voor het gezellige weekend en vast weer tot gauw!

Bezoekje aan de Oosterburen - 382km

2010-06-11T21:45:00.064+02:00

Dag 1
Het weekendje we met Marcel Beekmans stond vandaag voor de deur dus zodoende ben ik op tijd opgestaan om nog even de Sunrider leeg te zuigen van vorige week en hem in te pakken voor vertrek. Het plan is dat we samen met Nina van den Berg en Ronnie naar Hengelo gingen rijden, Marcel zou hun uit Kortehoef ophalen zodat ze met z’n drieën naar mijn huis konden rijden en daarvandaan gingen we met z’n vieren verder.

Zogezegd zo gedaan, rond een uur of 09:00 belde Marcel op dat ze met het hele clubje aan het zoeken waren naar mijn huis. Gelukkig kwamen ze na een paar aanwijzingen de poort binnen rijden en werd de achtertuin even omgebouwd tot ligfietspark :P Het hele stel is ondertussen vast koffie gaan pakken en even bijkletsen binnen terwijl ik de boel in mijn Sunrider aan het laden was. Na een klein half uurtje was ik zover en had ik tussendoor ook mijn koffie nog weg weten te werken, iedereen ging nu naar de fietsen om ze de poort uit te rijden en te vertrekken in de richting van Hoevelaken. Eenmaal op weg ging het tempo buiten de stad lekker omhoog naar iets onder de 30km/h wat meer dan zat is met een volgeladen fiets! Na een stukje trappen kwamen we in Voorthuizen uit waar familie van Nina woont, hier kregen we een bakje koffie met koek erbij maar alsof dat nog niet alles was werd er een half uurtje later een hele warme lunch geserveerd! Nou dat slaan we natuurlijk niet af! Verder hebben we natuurlijk uitgebreid over het ligfietsen zitten praten met z’n allen, verder heb ik nog even met grote bewondering naar het huis en de enorme tuin staan kijken (daar passen heel wat liggers in :P).

Na deze stop zijn we doorgereden richting Apeldoorn waar ons een stevige klim stond te wachten. Het eerste gedeelte ging erg goed en vlot maar naarmate we dichter bij Apeldoorn kwamen naarmate de weg steeds verder omhoog begon te lopen. Toen we ongeveer aan de top kwamen waar we op een hoogte van bijna 100 meter zaten zijn we even gestopt voor een pauze. Gelijk even naar Marcel zijn Quest gekeken die rammelde ergens bij de ketting, helaas konden we het probleem zo niet even vinden. Na de stop gingen we verder en zijn ik en Marcel als twee ongeleide projectielen met een dikke 60km/h de helling afgescheurd. In het fietspad zaten korte bochtjes waardoor je hier en daar tegen moest hangen in de fiets, erg gaaf! :D Marcel had het zelfs onderweg nog gepresteerd om een mandarijntje te gaan pellen bij zulke bloedstollende stelheden :) Beneden gekomen bleek dat we wat te ver waren en moesten een stukje terug omhoog om daar een afslag te pakken, ja dat is het nadeel van hard rijden :) Toen we weer op koers waren ging het hele zwikje richting Deventer rijden waar onze volgende tussenstop zou wezen. Eenmaal daar voor de deur aangekomen werden we al snel aangesproken door een man op een Green Machine die ons had zien staan, even snel wat staan babbelen over Cycle Vision van vorige week. Ik heb de Sunrider even voor de deur geparkeerd en ben naar binnen gegaan om daar even een kopje koffie te scoren. Ondertussen stond het voetbal aan en keken we aandachtig mee naar foto’s van een soort backpack vakantie die hij gemaakt had, zag er erg leuk uit!

Een dik half uur later zijn we verder gaan rijden richting ons eindpunt van vandaag, onderweg hebben we nog even snel een tussenstop gemaakt bij Dirk van den Broek waar de filiaal manager zo onopvallend mogelijk wat foto’s stond te nemen van de fietsen :-O We hebben nog even het één en ander ingeslagen voor op de camping, zeker een biertje gaat er na zo’n eind fietsen gaat wel in :P Iets verderop zijn Marcel en ik rechts aan gaan houden om te zorgen dat we om Hengelo heen zouden gaan, Nina en Ronnie zijn rechtdoor gegaan naar het eindpunt van hun bestemming. Toen wij een kilometer of 10 verderop bij onze camping aankwamen moesten we even een paar rondjes rijden om te bepalen waar deze precies lag, gelukkig kwamen we na een klein kwartier op de juiste plek uit. Er was geen receptie te bekennen dus ben ik daar maar even naar gaan vragen bij de boerderij waar het kampeerveld naast lag. Het bleek dat de boerderij aan de overkant de receptie was, helaas was hier niemand thuis dus zijn we de tent maar gaan opzetten.

Even later stond alles en zijn we naar de Quest gaan kijken waarom hij zo ratelt. Toen ik zelf een eindje gereden had, de boel had open gemaakt waarna de ketting er een paar keer afliep was duidelijk dat de ketting erg slap stond. Volgens Marcel waren er nieuwe tandbladen opgelegd en moesten er daarom wat extra schakels in de ketting, maar dit leek mij toch echt niet goed. We hebben besloten de boel niet helemaal los te gaan trekken omdat we nog twee dagen moeten rijden, dus eerdaags maar even langs Velomobiel.

Na het Quest gebeuren hebben we de benzine brander tevoorschijn getrokken en zijn we gaan eten. Dit keer was het een heerlijke instant maaltijd wat alleen even in warm water hoeft te trekken, veel mensen vinden het er niet lekker uit zien maar het smaakt me altijd weer naar meer en zit boordevol energie! Na het eten zijn we gaan afwassen, bij de afwasbak hing een papiertje met het mobiele nummer van de camping houder voor als hij niet thuis zou zijn. Na de afwas hebben we een biertje gepakt en heb ik even een belletje gedaan om te laten weten dat wij op de camping staan, wij konden het geld zelfs morgen bij hem door de bus gooien of als hij thuis was liep hij zelf even bij ons langs. Vervolgens hebben we nog even zitten nagenieten en zijn we rond een uur of 23:30 gaan slapen.

Dag 2
Vandaag ging de wekker om 08:00 af en zijn we rustig begonnen met een ontbijtje om rustig te kunnen bedenken waar we heen wilde gaan fietsen vandaag. Al snel kwam Nijmegen als doel omhoog maar aangezien dit relatief dichtbij was besloten we een mooie omhaal door Duitsland te gaan maken. We zijn dus alles gaan inpakken en klaar maken voor vertrek die kant op warneer opeens de camping eigenaar een kijkje kwam nemen. We hebben een tijdje staan praten en hij had nog wat tips over waar we heen konden rijden om drukke wegen te vermijden. Dit gaf ons ook meteen de gelegenheid om onze schuld van €12,50 af te lossen voor de overnachting.

Eenmaal op weg koerste we aan op de eerste de beste weg de grens over. Bij de grens zelf zijn we even gestopt voor een fotootje om vervolgens de Bundesstrasse op te draaien waar we een mooie constante snelheid konden rijden. Wat meteen erg opviel is het nette rijgedrag van Duitsers, bij het inhalen steken ze het knipperlicht uit en gaan helemaal naar de andere weghelft, ook al rij ik helemaal aan de zijkant met slechts 30km/h. Je merkt dan ook meteen als je ingehaald wordt door een Nederlander, strak en hard langs je heen :( Nee de gemiddelde Duitse bestuurder komt met kop en schouders boven de Nederlander uit wat betreft het rijgedrag.

Onze rit ging in de richting van Vreden waar we weer een stukje Nederland zouden krijgen, dit stukje kwam dan ook erg snel omdat we onderweg zo goed als geen stoplichten tegen zijn gekomen. Eenmaal in Nederland zijn we bij een snackbar gaan zitten waar we een grote patat met braadworst besteld hadden. Het bakje patat dat we kregen viel alleen iets groter uit dan wij gedacht hadden, op de foto’s is te zien hoe groot. Het kwam er op neer dat we met z’n tweeën een vier persoons maaltijd op zaten te eten, echt heel erg veel! Na deze stop zijn we doorgegaan om verderop weer een eindje Duitsland in te rijden. We kwamen al vrij snel bij Emmerik uit waar we via een grote brug de Waal over moesten steken, deze brug deed me sterk denken aan een verkleinde versie van de Golden Gate Bridge in Amerika. Na deze brug zijn we via Kleve doorgereden naar Kranenburg en Berg en Dal waar we even naar een hoogte van 100 meter moesten gaan klimmen over een zeer korte afstand! Met mijn volgeladen Sunrider haalde ik het wel, maar ook maar net. Met een lege Velomobiel doe ik dit graag nog is een keer over maar zo liever niet :P Gelukkig maakte de afdaling weer veel goed, we denderden met 60km/h op het centrum van Nijmegen af waar we onderaan vlak bij de volgende brug terug over de Waal weer vol in de ankers moesten. Aan de andere kant van de brug maakte we een mooie draai naar links om vervolgens de laatste 10km naar Camping De Grote Altena te voltooien.

Eemaal op locatie stonden een paar vakantie fietsers een beetje verontwaardigt naar de twee rode voertuigen te kijken. Ik ben even gaan kijken waar de receptie zat en we hebben ons toen snel ingeschreven, meteen 6 pistoletjes voor morgen vroeg mee besteld als ontbijt :D We reden naar ons plekje toe die pal aan een visvijver zat, alles zag er lux uit en erg goed onderhouden! We troffen een picknickbankje aan waar nog 2 losse klapstoelen naast stonden, enkele meters verderop stond een mooi tuinhuisje met TV en alles erin waar je s’avonds kan gaan zitten als het koud wordt. We hebben de tenten opgezet, zijn gaan douchen en hebben daarna eten met een lekker bakje koffie erbij gemaakt. Vervolgens even de afwas gedaan en alles opgeruimd, er kwamen bij terugkomst twee mensen kijken die de fietsen al even hadden zien staan. Ze waren even beduusd toen ze hoorde wat de rijafstand en snelheid van deze voertuigen waren, ook konden ze er niet helemaal bij dat we in zo’n klein tentje lekker konden slapen. Tja, het is allemaal een kwestie van gewenning en je weet niet beter ;)

We zijn naar het strandje gelopen om daar schepen te kijken die over de Waal vaarde, het bleek echter dat er behalve zand en water ook een mooie trampoline stond :P Omstebeurt zijn we er op gaan springen zodat de ander een mooi plaatje kon schieten op het moment dat de één in de lucht hing, erg grappig :D Daarna kwam de opmerking: “eigenlijk moeten we een biertje pakken en hier ff lekker gaan hangen”. Zogezegd zo gedaan, 10 minuten later zaten we op de trampoline met een potje bier en een zakkie chips de genieten van het laatste daglicht dat aan de horizon verdween. We hebben dit tot een uur of 23:00 volgehouden waarna het redelijk fris begon te worden en we besloten de tenten op te zoeken.

Dag 3
De wekker ging dit maal om 08:30 af, ik draaide me nog even een paar keer om tot een uur of 09:00. Nu moest ik toch echt op gaan staan want de bestelde pistoletjes lagen te wachten. Toen ik mijn tent uitkwam was Marcel al klaar wakker, hij was om 04:30 al op en had rond dat tijdstipt een tijdje aan het strand gezeten :P We gingen samen even het ontbijt ophalen toen ik mij opeens bedacht dat we geen beleg mee hadden genomen. De camping houder had ook niets meer in zijn koelkast staan, het enige dat hij te koop had waren potjes honing. Marcel had hier geen trek in maar dit leek mij toch erg lekker, dus een potje honing erbij :)

Na het ontbijt zijn we alles gaan inpakken en hebben we deze mooie camping achter ons gelaten om aan te koersen op Rhenen. Onderweg zag ik het plaatsje Ochten in beeld komen waarop ik mij bedacht dat mijn oom en tante daar wonen, meteen even een belletje gedaan dat we met een kleine 20 minuten daar zouden zijn voor een koffiestop. Even gezellig bij gekletst over van alles en nog wat, mijn oom en neefje waren ondertussen boven druk bezig een nieuwe kast aan het her monteren. Bij de eerste poging scheen een bepaald paneel niet helemaal goed gezet te zijn (en nee het is geen Ikea kast :P).

Na deze stop reden we verder en zijn na Rhenen aan gaan koersen op Utrecht. Op de hoogte van Doorn kwamen we plotseling een ruiter te paard tegen, we volgde onze standaard procedure (terug schakelen, remmen en langzaam doorrijden). Toen we echter dichtbij kwamen werd het paard erg nerveus en zijn we helemaal stil gaan staan. De ruiter is afgestapt en nam het paard aan de hand mee, ze vroeg aan ons of we haast hadden, nou nee niet echt, wij hadden alle tijd vandaag! Zodoende heeft ze het paard een aantal keer langs de fietsen laten lopen en er eens even aan laten snuffelen, dit bleek te helpen na een beetje rondkijken werd hij al een stuk rustiger. Een mooie manier dus om de paarden en de velomobielen een stapje dichter bij elkaar te krijgen :D Het was overigens een erg mooi en groot paard!

Na deze leuke onverwachte stop zijn we verder gereden om in Utrecht uit te komen, hier ging het humeur flink omlaag omdat het er sterfes druk was met auto’s. We hebben er bijna drie kwartier over gedaan om Utrecht door te komen, echt geen feest zeg maar :( Na Utrecht zijn we doorgereden tot aan Breukkelen, hier hebben we een frietje gepakt en hebben we nog even zitten nagenieten van de afgelopen dagen. Na deze stop ben ik door gereden naar Kortehoef om een bezoekje te brengen aan mijn oom en tante die daar wonen. Mijn nichtje deed samen met haar vriendinnetje de deur open, ik ben vervolgens achterom gereden waar de twee het voertuig aandachtig hebben staan bestuderen. Samen met mijn oom en tante heb ik vast wat foto’s van de camera zitten bekijken die ik de afgelopen dagen gemaakt heb. Na twee bakkies koffie ben ik een paar straten verderop een bezoekje gaan brengen aan mijn oma. Ze was net eten aan het maken en zetten met het zelfde gemak nog even een pannetje soep erbij aan, nou dat gaat er wel even in! Tegen een uur of 19:30 ben ik weer gaan liggen om de laatste 25km naar Amersfoort weg te trappen. Thuis aangekomen heb ik de Sunrider uit geladen en ben ik meteen de foto’s gaan over zetten naar de computer.

Cycle Vision 2010 - 214km

2010-06-04T21:25:00.001+02:00

Dag 1

Vandaag ben ik begonnen met heerlijk uitslapen tot een uur of 11:00 om vervolgens rustig wakker te worden en een ontbijtje te fabriceren. Daarna ben ik al mijn spullen gaan verzamelen voor het weekend en heb ik de Sunrider uit de schuur gehaald. Op mijn gemak ben ik hem gaan inpakken en zo stond alles rond 12:45 klaar, nog even een broodje gedaan en toen gaan liggen op weg naar Bilthoven waar ik met Maarten Sneep en Toni.

Het leek mij leuk om de fietsroute langs het spoor richting Den Dolder enzo te nemen, lekker door het bos. Alles verliep fijn en wel tot ik na Den Dolder niet meer verder kon, ik ben toen rechtsaf gegaan (dit had achteraf links moeten zijn) om zo mijn weg door het bos te vervolgen. Dit ging redelijk goed totdat het fietspad een soort gaar zandpad met kuilen erin werd, snelheid ging flink omlaag en ik schudde alle kanten op. Na een tijdje kwam ik dan eindelijk bij de grote weg en kon de snelheid er weer omhoog. Bilthoven kwam al binnenrollen op de gps dus ik zou mooi op tijd aankomen. Opeens gingen voor mijn neus de spoorbomen naar beneden, mmm toch maar even Maarten bellen dat ik er bijna ben, het was nu precies 14:00. Even verderop was ik dan bijna bij het afgesproken punt toen Maarten belde hoe ver ik was, ik zei dat ik in middels aan de kop van de straat stond. Ondertussen merkte ik opeens dat de achterkant van de Sunrider inzakte, ja hoor, lekke band. Ik zij van de week nog tegen mezelf “ik heb in die 5000km dat ik ermee gereden heb nog nooit een lekke band gehad”, had ik dus beter niet kunnen doen :P Toen Maarten en Toni eraan kwamen rijden had ik het wiel al van de Sunrider afliggen en het lek al gevonden. Het plakken is van latere zorg, ik heb er gauw een nieuwe binnenband opgegooid en samen hebben we het wiel er weer onder gezet. Al met al konden we binnen 10min vertrekken op weg naar Theo van Soest.

Na zo’n 20 minuten rijden kwamen we daar aan en stond Theo nog het één en ander aan zijn Quest af te stellen. Na een klein kwartiertje zijn we met z’n vieren vertrokken richting Amsterdam. We zijn om Utrecht heen naar het Amsterdam-Rijnkanaal gereden om vanaf daar vervolgens aan één ruk door naar Amsterdam te kunnen rijden. Op de hoogte van Abcoude zijn we wel linksaf gegaan om het laatste stuk te mijden, hier ligt nogal slecht wegdek! De temperatuur in de Sunrider begon inmiddels al lekker op te lopen, flink warm met de zon erop waardoor mijn snelheid ook niet echt spectaculair hoog lag. Gelukkig kwam Amsterdam al snel in zicht en wist Maarten een snelle route naar het Velodrome zonder veel stoplichten, ideaal!

Eenmaal aangekomen ben heb ik me gemeld bij de inschrijfbalie, daarna even snel toiletteren en kijken waar Marcel Beekmans uithing. Alsof je het over de duivel hebt kwam hij daar in ene aan rijden in z’n Bulldog Quest :P Er vlak achteraan kwam ook Rob Hebbes met zoonlief (Kevin) in zijn Alleweder aanzetten, we hebben alle tenten mooi naast elkaar op gesteld tegen de struiken aan zodat ze s’morgens mooi in de schaduw blijven :) Vervolgens zijn we met z’n allen gaan eten om even energie bij te tanken voor de avond tourtocht door het Amsterdamse bos.

Tegen een uur of 20:30 stond het hele ploegje klaar om te vertrekken en reden we via een paar kleine weggetjes het bos in. Vrij smalle paden waar je toch nog wel redelijk op door kon scheuren zolang je maar op tijd weer die rem in knijpt. Dat ging dus even niet helemaal goed toen er een afdaling kwam… De velomobiel voor mij liet een stofwolk achter nadat hij bijna de macht over het stuur verloor, toen hij dit corrigeerde kwam hij beneden aan bij een bruggetje waar achter een diepe richel zat. Hij klapte er met zijn onderkant overheen en de remmen vol in geknepen, dat laatste had ik wat laat door waar door zijn achterkant opeens heel snel dichtbij kwam. Ik ook vol in de ankers klapte slippend door dezelfde kuil maar mijn bodem raakte gelukkig niets, nog net op tijd kwam in tot stilstand. Na deze meer dan spannende afdaling reden we verder om weer richting te camping terug te keren. Eenmaal daar aangekomen hebben we met z’n alle nog even een biertje gedaan om Marcel z’n Quest heen die als bar gebruikt werd :D

Dag 2

Vandaag bijtijds opgestaan om de 1 uurs race te gaan bekijken die om 09:00 van start gaat. Eert even een lekker ontbijtje in de kantine doen om even goed wakker te worden. Rob zou vandaag als EHBO aan de baan staan en Kevin ging zelf mee rijden in de Alleweder. Vlak na de start ging de snelheid meteen lekker omhoog, binnen de kortste keren kwamen de eerste snelheidsduivels al met 60km/h voorbij scheuren. Ymte had een prototype lichtgewicht Quest van slechts 25kg bij zich waar hij behoorlijk mee door kon scheuren, of het nou harder ging als een standaard Quest weet ik niet. Verder was er een nieuwe versie van de Go-One die helemaal dicht is inclusief een volledig staartstuk, de snelheid lag dan ook erg hoog! En er was Wim Schermer die volgens Kees van Hattem zich al een week verheugd en voorbereid had op deze race. Schaars gekleed met hartslagmeter en al kroop hij in de Quest en reed het parcour op, al na de eerste ronde kwam hij met een flinke snelheid voorbij zetten!

Ik heb zo’n beetje anderhalf uur langs de baan gezeten om alle deelnemers te zien rijden, zelf had ik mij niet opgegeven voor het racen wat mij achteraf geen slecht idee leek vanwege de hoge temperatuur. Daarbij komt dat de Sunrider geen snelheidsduivel is, des al niet te min is het natuurlijk wel leuk om te kijken wat je in één uur kan rijden. Na de race bleek uit de uitslagen dat de Go-One gewonnen had met een gemiddelde snelheid van rond de 63km/h, Ymte had met zijn Quest een gemiddelde van rond de 59km/h behaald. Die Go-One ga ik toch nog eens even achteraan googelen, hij ziet er erg strak uit! Het enige nadeel aan dit type, net als met de Milan is dat ze niet echt op straat gebruikt kunnen worden. De Milan reed s’avonds mee met de tocht en bij de eerste paar drempels hoorde ik de bodems al over de grond schuren!

Na de race ben ik de rest van de dag lekker gaan rond lopen en met jan en alleman gepraat, uiteraard over ligfietsen :P Op de beurs midden in het Velodrome stonden ook Michiel en Rein met de stand van Sunrider. Het laatste model met de laatste nieuwtjes erop en eraan stond te schitteren voor het publiek, het blijft een geweldig mooi ding om te zien :D Uiteraard weer een tijd daar staan kletsen over het touren en de fiets zelf, ondertussen scheurden de ligfietsen en velomobielen keihard rondjes op de binnenbaan. Tegenover Sunrider stond de nieuwste body van de Versatile, die zag er ook erg gelikt uit! Vooral de koplampen geven hem de look “get out of the way”, erg gaaf! Een feit blijft dat de Quest de snelste is maar qua uiterlijk in de schaduw van velomobielen als de Sunrider en Versatile blijft staan, hoewel er mensen bij zijn die er een heel kunstwerk van maken :P

Ik ben na alles binnen gezien te hebben nog is even buiten gaan rondkijken waar ik Gerhard van Ligfietswinkel Amsterdam tegen het lijf liep, hij stond bij een test parcour waar je verschillende ligfietsen uit kon proberen. Geloof het of niet maar ik heb tot op heden nog nooit op een twee wielige ligfiets gereden, bij deze zocht Gerhard een mooie Greenmachine uit die ik kon gaan proberen. Na een korte uitleg reed ik er eigenlijk zo mee weg, het is even wennen met je balans maar na een paar rondjes ga je al schuiner hangen in de bochtjes. Een erg groot voordeel ten opzichte van een bukfiets is dat je kan blijven trappen in bochten zonder dat je trappers de grond raken, nooit over nagedacht maar viel nu meteen op! En een voordeel ten opzichte van een velomobiel is dat je in de bochten kan gaan hangen. Ik heb zo nog wat verschillende modellen geprobeerd, het rijdt echt heerlijk en ik ga ook serieus overwegen om naast een velomobiel een open twee wielige ligfiets erbij te nemen voor lekker weer rijden :)

Tegen de avond aan zijn we met z’n allen weer gaan genieten van het heerlijke eten, daarna is iedereen zich gaan klaar maken voor de tourtocht door Amsterdam. Een klein uur later was de ploeg compleet en vertrokken we. Het begin van de rit verliep rustig maar naarmate we dichter bij het centrum begonnen te komen naarmate de snelheid afnam en de drukte toenam. Op een gegeven moment kwam we in de buurt van het zogenaamde “Red Light District” waar de hele boel volledig stagneerde. Er ontstond een file van liggers tussen de aanwezige mensenmassa, de snelheid lag onder stapvoets en het was een hele kunst om zonder mensen te raken door te kunnen rijden. Gelukkig duurde deze gekte zo’n 15 minuten, hierna waren we het drukste gedeelte door en trapte iedereen de snelheid even omhoog. Aan het einde van de straat remde iedereen om af te slaan toen opeens “KNAL!”, een harde klap gepaard het geluid van krakend polyester dat bij iedereen door merg en been klonk. Iedereen schrok en keek allemaal om richting een rode Quest, het bleek dat deze achterop geknald was bij zijn dochter met een open ligfiets. Gelukkig bleek iedereen ongedeerd, alleen de Quest had een forse deuk die even terug gerukt moest worden. Het schud je toch weer even wakker, dit ging nog maar zachtjes maar toch al zo’n klap. Na deze stop reden we verder en verzamelde we verderop bij een hoek om te wachten op de rug aan rug die met een lekke band stond, nadat iedereen bij was ging de rit verder (inmiddels al donker) via het Amsterdamse bos om vervolgens weer uit te komen bij het sportpark. Daar aangekomen hebben we een biertje gepakt en nog even staan nagenieten. Zelf vond ik het op zich een leuke tocht, alleen zaterdag avond het centrum van Amsterdam door vind ik toch een beetje dubieus. Uiteraard was dit voor onze buitenlandse velomobilisten erg gaaf, kunnen maar weinig mensen zeggen die niet in Nederland wonen “ben door het centrum van Amsterdam gereden op een ligfiets” :P

Dag 3

De wekker ging vandaag rond 08:30 af, ik kwam langzaam weer terug op aarde, trok me kleren aan en ging eens even een kijkje buiten de tent nemen. Eenmaal daar kwam Marcel ook half terug op deze planeet uit zijn tent zetten, even later kwamen ook Rob en Kevin tevoorschijn en zijn we dus met z’n alle gaan ontbijten in de kantine. Na het ontbijt zijn Marcel en Rob hun plek bij de buitenbaan gaan innemen voor de 6 uurs race die om 10:00 van start ging. Na een half uurtje ben ik daar ook eens even gaan rondhangen. Ik heb nog flink wat foto’s geschoten hoewel het erg moeilijk is die snelheidsmonsters er mooi op te krijgen. Na een tijdje ben ik richting Marcel gewandeld om te kijken of hij wat eten wilde, toen hij vroeg over de porto of daar iets voor geregeld was bleek dit niet het geval. Wel opperde iemand het idee dat er een ligfietser een ronde langs alle posten zou doen met bevoorrading, ze wisten alleen nog niet wie. Aangezien ik hier toch niet veel stond te doen bood ik me aan en stond zodoende 15 minuten later met de Sunrider aan de start finish om een ronde catering te gaan rijden langs alle baanwachten. Ik kreeg goedkeuring om te vertrekken en Rob duwde me even flink aan omdat het circuit met een helling omhoog begint, aan de andere kant van de brug zat de eerste post maar die was al voorzien dus reed ik door. Met volle kracht drukte ik de volgeladen Sunrider naar 45km/h om even verderop rap te remmen en snel het gras in te duiken bij de volgende post. Een paar posten verder kwam ik bij Marcel aan die inmiddels met Nina en Johan zat. Na hun kwam nog één stop waarna ik weer bij de finish was, eenmaal daar nog wat broodjes links en rechts uitgedeeld aan de “Crew”. Hierna ben ik mijn Sunrider terug gaan zetten en nog even binnen gaan kijken in het Velodrome. Hier wilde ik nog eens even kijken bij Ventisit die daar stonden met een stand, ik wil namelijk is kijken of ze een kussentje hebben voor de Sunrider. Het kussentje wat er nu in zit zit prima maar zorgt nog wel is voor redelijk wat zweet. Het bleek dat er een aantal waren die moesten passen dus zodoende kreeg ik er twee mee om te gaan proberen. Ik heb op beide kussentjes 10 a 15 mintuten rondgereden om het een beetje te kunnen testen. Ik zag achteraf dat het zweet inderdaad niet op het kussentje zat maar op de stoel terecht kwam, wel wat op me rug maar het leek minder dan normaal. Eigenlijk zou ik dus een stoel met gaatjes moeten hebben en eventueel een klein afvoerventilatortje er achter om de warme lucht goed weg te voeren. Dat is nog iets voor de toekomst maar de Ventisit spreekt mij wel aan, ik ga zeker eens even op internet rondkijken en er waarschijnlijk wel eentje bestellen.

Na deze test ben ik terug gegaan naar Marcel waar ik nog een tijdje ben gaan zitten. We zaten daar met vijf man een zak chips en bier in de bocht, sommige racers zullen wel gedacht hebben :P Tegen het laatste uur van de race werd het steeds donkerder en begon het te druppelen, Marcel werd afgelost en we besloten richting de fietsen te gaan. Alles stond al ingepakt dus na het bij tanken van wat water kon onze terugreis van start gaan. Toen we het terrein afreden kreeg Marcel problemen met zijn ketting die eraf liep dus konden we de rode Quest meteen even omrollen. Na wat gepruts zat hij er weer op en konden we weer verder rijden naar de rand van Amsterdam. Daar ging Marcel richting huis en reed ik mee met Nina en Johan richting Kortehoef waar zij woont. De rit verliep lekker rustig totdat we bijna waren, “DWIJL” achterband lek… ALWEER! We waren slechts 1km bij Nina’s huis vandaan maar lopen is dan toch wat ver met een volle fiets, dus andere band erop. Er bleek een gaatje te zitten aan de binnenkant van de band, het velglint lag ook wat scheef. Deze heb ik zo recht mogelijk gelegd en er een nieuwe band omheen gegooid, toch raar ik heb dit al is een keer eerder gehad misschien de band te hard op de lading te zwaar?! De lekke band op de heenweg zat aan de buitenkant van de band dus dat was gekomen omdat er echt iets in de band was gekomen.

Bij Nina thuis heb ik even een bekertje fris gedronken en ben ik doorgereden naar Amersfoort waar ik nog mooi op tijd rond 19:15 aankwam. Alles bij elkaar was het een erg leuk weekend met prachtig weer die zeker nog veel vaker gedaan moet gaan worden!

Geocachen met Dennis - 113km

2010-05-29T20:58:00.003+02:00

Vandaag ben ik samen met Dennis en zijn mountainbike een eindje gaan geocachen in Flevoland. We hebben van te voren wat cahces geselecteerd die we van plan waren te gaan zoeken.

Eenmaal op weg zat de vaart er meteen lekker in, we waren met een klein half uurtje al in Spakenburg waar we onze eerste cache hadden liggen. Hiervoor moesten we een mooi stuk over de dijk gaan rijden langs het water, erg leuk! De volgende cache lag al in Flevoland, we konden dus nu een lekker eindje gaan scheuren om daar te komen. Onderweg hebben we links en rechts nog wat mooie plaatjes geschoten. Eenmaal op locatie hadden stonden we pal naast de zendmasten van Radio Nederland, heel bizar om die gigantische dingen van zo dichtbij te zien!

Na deze cache gingen we door richting de Knarcache die in een bebost gedeelte lag. Ik ben hier met de Sunrider een stuk meegereden waarna Dennis met de mountainbike het laatste stuk door het bos gedaan heeft, via de portofoon konden we mooi met elkaar in contact blijven. Even later klonk over de portofoon “ik heb um!”, en we konden weer dit mooie bos uit op naar de volgende.

We reden een eind over een smal fietspad met hier en daar wat schapen, halverwege kwamen we nog een open ligfietser tegen (altijd leuk!). Na een kilometer of wat kwamen we aan bij de Lage Knarsluis waar weer een cache verstopt moest liggen. Omdat er al wat mensen stonden hebben we even gewacht tot ze weg waren om vervolgens de cache te kunnen zoeken. Het duurde even want deze lag goed verstopt maar na enige tijd ontkwam ook deze niet aan onze geocache ervaring :P Na deze cache zijn we in Almere Buiten even een patatje gaan halen, we kwamen uit in een goednieuwe wijk die er volgens de snackbareigenaar nog maar twee jaar staat. Na deze wel verdiende rust konden we er weer even tegenaan.

Verderop hebben we even gezocht naar nog twee andere caches tot we besloten eens even een kijkje te nemen op de buienradar, dit bleek een goede beslissing! Er was slecht weer voorspeld en dat klopte dus ook wel dit keer! Er kwam een grote storing aanzetten dus we besloten de overige caches even te laten liggen en op huis aan te koersen. We hebben het tot net naast Huizen droog gehouden, hier heeft Dennis zijn regenpak aangedaan en ik mijn dakje op de Sunrider gezet. Nu was het een kwestie van even flink doortrappen om nog een beetje op tijd thuis te komen.

We kwamen uiteindelijk rond 19:45 thuis omdat we toch redelijk briesje tegen hadden, zeker Dennis leek er niet heel erg blij mee te zijn :P Bij aankomst hebben we even een lekker bakje koffie gepakt met een broodje erbij om het overgeslagen avondmaal te kunnen compenseren.

Mark in de Sunrider - 64km

2010-05-21T20:41:00.000+02:00

Rond 12:30 kwam ik thuis vanuit mijn werk en ben ik meteen mijn fietskleding aan gaan trekken, vandaag ga ik namelijk het rondje rijden die ik eerder dit jaar bij een temperatuur van -9 ook al is gedaan had (Sneewpret bij -9). Dit keer zal ik het rondje dan ook niet in mijn Sunrider gaan doen maar ernaast op mijn mountainbike! Het geval wil namelijk dat Mark (mijn broer…tje) ook eens wilde ervaren hoe het rijdt in zo’n velomobiel, zo gezegd zo gedaan!

Even wat spullen gepakt, stoeltje afgesteld en we zijn vertrokken richting Spakenburg. Onderweg kon ik via de portofoon met Mark communiceren om aanwijzigen te geven en te vertellen welke kant we steeds uit moeten. Ik zou er ook naast kunnen gaan rijden maar dan moet hij wel erg inhouden de hele tijd. Net voor Spakenburg zijn we rechtsaf gegaan richting Nijkerk, eenmaal daar in de buurt reden we omhoog richting de Nijkerkersluis waar we overstaken naar Flevoland. In Flevoland zijn we over de Slingerweg naar de Eemmeerdijk gereden, ondertussen hebben we nog even een korte pauze ingelast om even ons brandstof nivo op pijl te krijgen en even de benen te strekken. Toen we langs het water op de Eemmeerdijk reden hadden we de wind vol tegen, Mark is toen vooruit gaan rijden en ik tufte er rustig achteraan. Geen ramp met lekker weer, aan je linkerhand is er een prachtig uitzicht over het water en aan je rechterhand geweldig grote windturbines die gek genoeg uitgezet waren ondanks de harde wind…

Eenmaal bij de Stichtse brug aangekomen was het voor Mark even klimmen geblazen, gelukkig ligt er aan de andere kant van een brug altijd een mooie afdaling waar de snelheid even lekker omhoog kon. Naar eigen zeggen reed hij met ongeveer 45km/h naar beneden, dit kan heel goed kloppen want hij liep vrij snel op mij uit. Na de brug was het even wat kronkelen tot we weer in de polder terecht kwamen bij Eemnes. Vanaf hier was het een kleine 10km naar huis toe. Thuis aangekomen was Mark zijn reactie over de Sunrider goed, niet echt het gevoel dat je nou zo ver gereden hebt!

Trike treffen Wijk bij Duurstede - 101km

2010-05-09T20:42:00.001+02:00

Vandaag ben ik bijtijds opgestaan om richting Wijk bij Duurstede te gaan rijden, hier zal vandaag namelijk de Trike treffen plaats vinden! Van te voren had ik al even gemaild dat ik een velomobiel had maar dat was verder geen probleem, het is tenslotte ook een soort Trike :P

Het bijtijds opstaan resulteerde in een tocht van ruim een uurtje waarna ik in Wijk bij Duurstede in mijn uppie stond te wachten op wie er nog meer zouden gaan komen. Gelukkig kwamen er links en rechts langzaam steeds meer mensen binnen druppelen en was rond 10:30 de club compleet. Er was een grote diversiteit aan Trikes aanwezig, erg leuk om ze zo allemaal te zien. Na een korte introductie van Ron vertrok de hele club richting de pont om daar over te steken naar de Betuwe.

Eenmaal daar ging de hele club richting een klein eetcafé voor een pauze met koffie en hele lekkere zelfgemaakte koek! De fietsen paste maar net op het erf en een goede handrem was hier dan ook van groot belang. Na de korte stop is de hele club doorgereden in de richting van Zoelen. Het tempo onderweg lag niet erg hoog, maar toch kon ik wel lekker rustig meerijden met het hele clubje (af en toe natuurlijk even een stukje scheuren :P). Na verloop van tijd kwamen we aan bij een kasteel waar we even zijn gestopt om wat foto’s te gaan maken, ook kon men elkaars fietsen even uitproberen. Bij mij kwam de bestuurder van een Leitra kijken om een stukje in mijn Sunrider te proberen, hij moest wel flink onderuit gaan zitten omdat hij een stuk kleiner dan is was. Met zijn Leitra (half cabrio) is hij afgelopen week vanuit Denemarken hierheen komen fietsen om onder andere aan deze tour mee te doen, knappe prestatie zeg ik!

Na deze pauze zijn we doorgereden richting Buren, onderweg raakte men elkaar alleen een beetje kwijt en wij waren met z’n vieren een beetje verkeerd gereden. Uiteindelijk ben ik samen met Gerhard met behulp van de gps naar Buren gereden waar de rest al weer aan een bakkie zat. We zijn er even bij gaan staan en na een half uurtje weer gaan rijden. Stom genoeg viel de groep weer snel uit elkaar en was ik met de Leitra rijder en een Belgische ligfietser achter gebleven, gelukkig sprak iedereen Engels en navigeerde we onze route via een brug terug naar de pont. We waren er alleen wat eerder dan de rest van de groep die net iets anders zijn gereden. Na de pont was het weer terug naar het beginpunt waar het inmiddels een stuk drukker was in verband met de Giro d'Italia die net gepasseerd was, dit is ook de rede dat we niet te snel terug wilden rijden anders zouden we gegarandeerd vast komen te staan. Eenmaal bij het beginpunt nog even wat nagepraat met wat nieuwsgierig publiek er omheen om vervolgens de koers op huis aan te zetten. Althans eerst nog even langs mijn oma om gezellig een warme hap mee te eten en een bakkie koffie te pakken, het rijdt tenslotte wel zo lekker met een goed gevulde maag!

Marcel zijn nieuwe GPS - 106km

2010-04-26T20:27:00.000+02:00

Vandaag ben ik even bij huize Beekmans langs geweest om Marcel te helpen met het installeren van zijn gloednieuwe Garmin Legend HCx (deze heb ik zelf ook), zogezegd zo gedaan…

Het weer was prima en de rit heen duurde net iets onder de twee uur, eenmaal aangekomen even een boterhammetje gegeten en de gps software aan het installeren gezet. Ondertussen zijn we even lekker op het dakterras gaan hangen en genieten van het uitzicht over Amsterdam. Na een tijdje was de boel klaar een geïnstalleerd, nog even een paar instellingen aangepast en hopla hij deed het perfect!

Na een paar uurtjes ouwehoeren zijn we gaan liggen en in de richting van Diemen gaan scheuren. Vanuit Diemen zijn we vervolgens naar Muiden gaan rijden waar we onderweg over de “Nieuwe Muiderbrug” heen kwamen. Het was een erg mooi glad fietspad waar ik het dan ook niet kon laten om de Sunnie eens even stevig op z’n staart te trappen :P Gelukkig stond de onBoard camera aan en is te zien hoe we met zijn tweeën tot aan Muiden echt intercity stijl gereden hebben. De snelheid lag dan ook al vrij snel boven de 60km/h en is tot aan Muiden niet onder de 50km/h gekomen :D

Uiteindelijk is Marcel meegereden tot Hakkelaarsbrug waar ik rechtdoor ben gegaan richting Naarden, Laren en Baarn. Geslaagd middagje, lekker weer en nog lekkerder tempo, houwe zo!

Retourtje Mijdrecht - 102km

2010-04-11T23:26:00.001+02:00

Gisteren heb ik Marcel even opgebeld om te vragen of hij nog ging liggen vandaag, en dat ging ie! Hij zou van Oosterhout via Maarssen en Mijdrecht naar Amsterdam rijden. Eén telefoontje later was geregeld dat we elkaar bij de Mac Donald’s in Maarssen zouden opwachten en dan samen doorrijden. Zo gezegd zo gedaan!

Ik ben rond 12:20 thuis vertrokken in de richting van Utrecht via de Amersfoortseweg waar ik het tempo lekker hoog kon leggen. Ik reed continu boven de 40km/h en begon langzaam in te lopen op een racefietser. Even verderop haalde ik hem met ruim 45km/h in en hield dit tempo aan tot de volgende stoplichten enkele kilometers verderop. Eenmaal daar kwam hij naast mij staan en vroeg hoe hard ik nou kan, nouja zelf reed hij zeker 40km/h dus heb ik 45/50km/h gereden om hem voorbij te komen. Even snel wat staan kletsen met elkaar tot het licht weer groen werd. Hij is achter mij gaan hangen in de hoop in mijn slipstream te kunnen gaan rijden, helaas werkt dit niet goed omdat ik een stuk lager ben. Boven de 40km/h begon ik langzaam weer op hem uit te lopen tot aan het volgende stoplicht. Na deze kruising is hij afgehaakt naar links richting Zeist.

Even later kwam ik aan in Utrecht waar de snelheid terug moest omdat ik in stedelijk gebied was gekomen. Rustig ben ik door gereden tot het Amsterdam-Rijnkanaal waar ik een tijdje parallel aan heb gereden. Op gegeven moment kwam ik bij Maarssen waar ik de brug over kon richting de Mac Donald’s. Eenmaal daar aangekomen belde Marcel dat hij het niet kon vinden, ik ben even iets terug gereden toen ik hem al aan zag komen. Samen zijn we toen gaan rijden richting Mijdrecht voor een pauze bij Rob en Marjolein Hebbes.

Eenmaal daar aangekomen was Marjolein bezig met het vervangen van haar remschoenen van de schijfremmen, die waren tot op het metalen plaatje aan toe weggesleten :D Na wat keer en draai werk paste de rode Quest en Sunrider erbij in de voortuin waar al één rode Quest stond, volle boel dus! Eenmaal binnen gingen we aan de koffie en soep om vervolgens uiteraard over het ligfietsen te gaan babbelen :P Roll Over Amerika werd ook nog even goed onder de loep genomen, zelf lijkt het mij erg leuk om aan mee te doen alleen vind ik dat de lat best wel hoog gelegd wordt qua snelheid en afstand per dag. Na een tweede overheerlijk bakje soep hebben we de fietsen weer uitgebouwd en wilde we vertrekken richting de N201 toen Vera aan kwam rijden met de auto, precies op tijd om nog even een Trike uit te kunnen laden.

Nadat we eenmaal weg waren duurde het niet lang voor we bij de N201 aan kwamen, hier ben ik rechtsaf richting Hilversum gegaan en Marcel en Rob linksaf. Ik had eerste de wind vol van opzij en even verderop vol van voren, ik kon niet veel harder dan 25km/h meer rijden. Voor Hilversum ben ik even gestopt om een bammetje te pakken voor wat extra energie. Vervolgens door de stad heen gehobbeld waar zoals gewoonlijk weer aan de weg werd gewerkt en ik dus om kon rijden. Na Hilversum kon de snelheid weer omhoog tegen de 30km/h tot aan Soest, daar was het weer even rustig aan kachelen. Eenmaal door Soest heen dook ik de polder in waar ik meteen de berm in kon omdat er een nogal nerveus paard aankwam die niet echt verder wilde. Gelukkig waren er twee mensen met een oude Citroën DS (snoek) die even aan de linkerkant voor mijn fiets zijn gestopt, ik stond nu mooi verstopt achter de auto waardoor het paard toch durfde door te lopen. Na enkele kilometers kwam ik thuis aan waar ik mij snel heb omgekleed en ben gaan racen richting een restaurantje waar ik een etentje van het werk had.

Paastreffen 2010 - 159km

2010-04-05T23:23:00.097+02:00

Dag 1
Gisteravond heb ik al mijn spullen al een beetje klaar gelegd voor het weekend en nu was het zaak dat ik alles moest gaan inpakken en in de Sunrider zien te krijgen. Gelukkig heb ik het één en ander nieuw aangeschaft waaronder, een kleinere tent, waterdichte tassen voor mijn kleding en nog wat dingen in het klein die eerst stukken meer ruimte in beslag namen. Uiteindelijk heb je altijd weer teveel mee en zit de fiets toch weer redelijk vol.

Tegen 13:00 kwam er een belletje binnen van Johann Schouten dat Marcel Beekmans met een groep uit het westen in de buurt van Spakenburg was. Zoals afgesproken zijn we naar de Bunschoterstraat gereden waar we met zijn tweeën richting Bunschoten zijn gereden. Eenmaal daar aangekomen zijn we even gaan wachten op de groep uit het westen, na een minuut of 15 kwamen ze dan ook aanrijden in de verte. Even kort kennis gemaakt en elkaar welkom geheten om vervolgens te vertrekken richting Nijkerk.

In Nijkerk aangekomen raakte de laatste drie waar onder ik in het centrum achterop waardoor we te ver zijn door gereden. Gelukkig was een kort belletje naar Marcel genoeg op ons terug te helpen naar het terrasje waar zei inmiddels al bijna zaten. Toen wij dan ook bij waren en de koffie in bestelling hadden kwam er uit het niets een man met een kameel aanlopen, alsof dat nog niet genoeg was liep er een andere MAN naast in een Mega Mindy costuum aan! Kennelijk heb ik het als zo traumatisch ervaren dat ik niet op het idee gekomen ben mijn camera te pakken.

Na deze bizarre stop zijn we verder gaan rijden in god mag weten welke richting, het enige dat ik wel weet is dat we niet de meest efficiënte route genomen hebben en dat de groep onderweg zeker drie maal uiteen gevallen is. Des al niet te min kon ik tijdens deze uiterst rustige tocht heerlijk genieten van de omgeving. Het mooiste van alles was dat we na een uur of vier wel op de plek van bestemming aan zijn gekomen, de Harskamperdennen . De klok stond in middels op 17:30, we hebben dus de spullen uit de fiets gekwakt en zijn in sneltreinvaart naar de plaatselijke Super de Boer gescheurd om daar even stevig in te kopen. Bij terugkomst op de camping hebben we de tent opgezet en zijn we ons zelf gaan omkleden. Hierna zijn we opnieuw richting het dorp gereden om met z’n alle naar de Chinees te gaan, wel wat parkeer problemen met alle ligfietsen en velomobielen daar voor de deur :P Het eten was overheerlijk en de bediening prima in orde, op de foto is de zien dat de hele groep liggers voorzien werd van een welverdiende massage door deze jeugdige masseur :) Bij terugkomst op de camping was het al vrij laat en stond er nog een ene Raymond zijn tent op te zetten. Marcel en ik hebben maar even de Quest en Sunrider ervoor geparkeerd met het licht aan en geholpen zijn villa tent op te zetten :P

Dag 2
De dag begon rustig met het bakken van wat eieren en pannenkoeken op de gasbrander van Raymond, mijn benzinebrander werd gebruikt voor het koken van water voor de koffie en thee (en ja er was een waterkoker maar dat neemt toch het echte kampeergevoel een beetje weg :P). Behalve het luxe ontbijt zou vandaag de dag van alle activiteiten gaan worden, helaas is dit vrij letterlijk in het water gevallen kon niet alles doorgaan wat op de planning stond. Paulus den Boer was al wel bezig met de voorbereidingen voor het ringsteken. Gelukkig werd het later op de middag droog en brak de zon een beetje door, de meeste gingen dan ook naar buiten en pakte de fietsen.

Ik ben het in mijn Sunrider ook gaan proberen maar het was geen daverend succes. De beste manier was uiteindelijk om de deur half open te zetten en half uit de fiets te gaan hangen om erbij te kunnen, een erg hilarisch gezicht gok ik zo :D Een aantal deelnemers op de open ligfietsen bakte er in ieder geval wat meer van dan ik!

Na het ringsteken werd er een grote schaal op drie poten gebracht waar straks het kampvuur op gemaakt moet gaan worden. In het bos achter de tenten was men al dode bomen aan het kappen en in mootjes aan het hakken. Opeens kwam Paulus langs lopen en had wat hulp nodig met het “in bruikleen nemen” van Wilfred zijn Strada (uh Mango+). Aangezien deze voorzien is van een zeer mooie beschildering van vuur leek het een goed plan om deze bovenop de kampvuurschaal te parkeren. Zogezegd zo gedaan, enkele momenten later hadden we de Strada (owja Mango+) er bovenop gezet en werd er aan de achterkant door middel van wat rokende bladeren een echt vuur gesimuleerd! En om te zorgen dat de boel niet uit de hand kon lopen werd ook de brandweer Quest weggenomen van zijn standplaats en in blushouding bij de brand geparkeerd. Al met al een erg geslaagde grap “3 april” hoewel de eigenaar van het vurige gevaarte toch even bedenkelijk stond te kijken naar dit hele tafereel ;)

Tegen de avond aan begon er langzaam weer ongewenst vocht uit de lucht te vallen en heb ik mijn nieuwe beschermhoes voor de Sunrider een even tevoorschijn gehaald. Hij gaat er erg soepel omheen en houd hem goed droog, ook als er bijvoorbeeld geen dakje opzit om de boel af te dichten. Inmiddels was het zeer dankbare geploeter in de keuken tot een einde gekomen en stond het eten klaar. Na een korte uitleg konden we langskomen met het bord om een heerlijk portie macaroni af te halen, echt perfect! Na het eten kwam de prijsuitreiking van het ringsteken en kreeg ik een mooi uitrollend feestfluitje, je zou denken wat moet je daar nu weer mee maar wie weet kan het onderweg nog wel is van pas komen als alternatieve toeter :D

Dag 3
Volgens het KNMI zou vandaag qua regen de ergste dag gaan worden wat ook wel klopte omdat het s’morgens toen ik nog in mijn tent lag al aan het regenen was. Nadat ik mezelf zover had gekregen om op te staan en te gaan douchen begon het iets droger te worden. Vervolgens ben ik wat gaan eten om daarna rond een uur of 11:00 klaar te zijn voor de tourtocht van ongeveer 40km. De hele stoet vertrok mooi op tijd maar wel in de regen, wonderlijk genoeg gingen er toch ook een heel aantal open liggers mee!

Eenmaal op weg draaide we al snel het bos in, een erg blubberig bos waar ik boven de 15km/h de Sunrider heen en weer voelde glijden door de natte troep. Gelukkig kwam er een eindje verderop weer wat asfalt en kon de snelheid even wat verder omhoog. Verderop dook de route wel weer het bos in maar was de weg nog wel soort van asfalt. Na een tijdje kwamen we uit bij Boshuis Drie waar we even een kopje koffie gingen doen. Het ziet er van de buitenkant erg gezellig uit en van binnen wordt die verwachting nogmaals bevestigd, een erg mooie plek voor een pauze! Bij het parkeren van alle fietsen kwam er opeens de Alleweder van (uhhh ja) op me af zetten die niet helemaal goed op de rem stond, hij kwam tot stilstand tegen mijn fiets maar gelukkig ging het niet hard. Ik hield er slechts een klein krasje aan over die ik later met Turtle Wax even weg gewerkt heb :) Eenmaal binnen hebben de meeste zoals gebruikelijk een bakje koffie met een stuk appeltaart besteld, dit ging er uitermate goed in na deze natte tocht. Iedereen kon even opwaren en bijkletsen over het fietsen. Hoewel, gek genoeg was het onderwerp aan onze tafel auto’s, tja je moet het toch is ergens anders over hebben om het interessant te houden.

Na deze welverdiende stop zijn we de fietsen weer gaan pakken en wilde we verder rijden, echter begon het opeens te hagelen en was en nog een spontane lekke band. Dat werd dus even wachten en plakken, de eigenaar van het restaurant zag zijn kans schoon om zelf nog even wat foto’s te schieten van alle excentrieke voertuigen op zijn oprit. Nadat alles weer in orde was kon de rit voorgezet worden. Het was grotendeels door het bos en op het einde reden we zelfs zowat op een single trail die ik normaal gesproken alleen met de mountainbike zou nemen. Bij de camping aangekomen heb ik meteen een emmertje water gehaald en even de ergste zand bende van mijn draaiende onderdelen afgewassen. Vervolgens een beetje water over de body en hé!, daar kwam een Sunrider te voorschijn van onder alle bagger! Ondanks de regen was het een leuke route alleen zou ik zelf de volgende keer toch liever strak asfalt hebben :P

Tegen de avond aan gingen we weer naar de gezamenlijke eetzaal waar een barbecue voor de hele groep klaar stond. Twee man sterk stonden te bakken en te braaien zodat wij met z’n alle bijna ongelimiteerd allerlei vlees van de gril naar binnen konden schuiven. Ondertussen was het gesprek van de dag uiteraard weer ligfietsen en de tour die vandaag gereden was. Complimenten aan de kok trouwens!

Na het eten liepen we naar buiten waar het kampvuur dat eigenlijk gister had moeten plaats vinden al aan het branden was. We hebben wat bier en chips uit de tent gepakt en zijn er gezellig bij gaan zitten. We zijn hier de rest van de avond lekker blijven zitten tot een uur of 12:00 toen het vuur langzaam uit begon te gaan en de kou steeds meer de overhand kreeg.

Dag 4
Deze morgen was het erg koud en erg vroeg. Om te beginnen stond Beekmans al vanaf een uur of 07:00 rond te stuiteren omdat hij niet meer kon slapen, even later werd ik zelf ook wakker en ben toen eerst maar gaan douchen om bij zinnen te kunnen komen. Ik meende bij het verlaten van mijn tent rond 07:15 te zien dat de tent van hem al weg was, maar misschien zag ik dit verkeerd. Bij terugkomst werd echter bevestigt dat hij al zijn spullen al in de Quest had zitten en klaar voor vertrek was, haha (beetje jammer dat we om 12:30 nog niet weg waren :P). Daarna zijn we naar de ontbijtzaal gelopen om een broodje en koffie te gaan doen. Helaas was de chocoladepasta ook bevroren en had het meer de hardheid van een paasei. Gelukkig stond de openhaard al aan en hebben we het potje daar even naast gezet, enkele minuten later begon het smeerbaar te worden :D

Na het ontbijt ben ik ook mijn spullen rustig gaan inpakken en was het de Sunrider rond 11:00 klaar voor vertrek. Er ontstond echter een soort van groepsvorming waardoor we nog een tijdje hebben staan wachten voordat iedereen zo ver was. Uiteindelijk vertrokken we rond een uur of 12:45 in de richting van Voorthuizen, Ik had dit maal de eer om voorop te rijden en de groep richting Spakenburg te begeleiden. We deden het allemaal lekker rustig aan wat mij ook helemaal niets uitmaakte omdat ik maar een klein stukje moest. Johann is onderweg even ergens gespot om wat kwijt te raken en is daarna kennelijk ergens verkeerd gereden toen hij ons weer wilde bijbenen, hij belde toen en besloot gewoon het laatste stukje door te planken naar Amersfoort. We hebben in Nijkerk bij De Roode Schuur nog even een bakje koffie met appelgebak gedaan, men stond in deze vier sterren schuur ook wel even raar te kijken toen er een groepje van die vreemde liggers naar binnen kwamen zetten. Het zat dan ook al helemaal vol met allemaal gasten, maar gelukkig was er voor ons nog wel een stoeltje aan de bar vrij :) Na deze stop zijn we met het groepje tot vlakbij Spakenburg doorgereden waar ik ben afgebogen richting Amersfoort. Ik was ongeveer 10 minuten later weer thuis.

Het was een erg gezellig weekend die we zeker nog eens over moeten doen, allemaal erg bedankt voor de gezelligheid en het rijden! Ik lees de reacties hieronder binnenkort vast wel weer!

Treeker Treks - 57km

2010-03-27T22:03:00.018+01:00

Vandaag wilde ik bijtijds opstaan om mijn Sunrider even schoon te zuigen en een beetje op te poetsen voor de Treeker Treks tour (het startschot van het ligfietsseizoen) die om 13:00 begint. Helaas werd dat bijtijds opstaan 10:45 en moest ik de vaart er aardig inzetten :D

Al met al was de boel rond 12:30 startklaar en scheurde ik richting Leusden, inderdaad richting Leusden in plaats van Den Treek, niet zo handig. Des al niet te min kwam ik rond 13:05 dan toch op mijn bestemming aan waar al zeven andere (waaronder eentje met een gele Mango) klaar stonden om in de benen te gaan.

Voor vertrek hebben we nog even snel een bakje koffie gedaan om even wat tijd te nemen en kennis te maken. Treeker Treks is een onderneming van Kees en Hermine, zei organiseren ligfiets tours voor mensen die het een keer willen proberen of een familie of bedrijfsuitje willen houden. Erg leuk! Zei reden zelf dan ook voor en achteraan de groep om ons veilig overal naar toe te rijden. In totaal waren we met z’n achten en hadden de meeste wel redelijk veel ligfietservaring waardoor het tempo er toch lekker in kon blijven.

Na enige tijd bijpraten en fietsen bewonderen ging het hele groepje van start in de richting van Maarn. Na de eerste kilometers werd ik gek van mijn remmen, ze bleven maar piepen en lawaai maken. Ik ben even gestopt om ze wat bij te stellen waarna ze weer redelijk goed liepen (ik moet ze thuis een keer helemaal opnieuw afstellen). In het begin reden we veelal asfalt, maar wel op mooie landelijke wegen waar het rustig was. Ik wist zelf niet eens dat er zo dicht bij huis al zoveel mooie routes liepen voor de ligfiets! Na een tijdje rijden draaide we het bos in, de snelheid ging even lekker omhoog zodat ik even flink in de bochten kon gaan hangen, erg leuk :P Halverwege het bos hebben we even een korte stop gedaan om wat kwijt te raken en weer wat aan te vullen. Ook besloten we nog even door te fietsen tot aan theehuis Mon Chouette waar we een langere pauze in zouden lassen.

Even verderop kwamen we achter een hele kudde ruiters te rijden, iets waar je als velomobilist niet echt blij van wordt. De meeste paarden (heel wat mensen ook trouwens :P) vinden het maar een vreemd apparaat waardoor ze een beetje van slag raken en soms gaan steigeren. Gelukkig gingen de ruiters achterelkaar waardoor wij er langzaam voorbij konden schuifelen in de hoop dan de beestjes koest zouden blijven :P Gelukkig ging het goed dit keer, één van de ruiters vroeg mij nog hoe hard hij kan, nou ja hij kan 50 of 60, soms zelf 70 bij een goeie helling. Meestal zal het ergens tussen de 30 en 40km’h zijn.

Eenmaal bij het theehuis aangekomen hebben we de fietsen geparkeerd en zijn we lekker in het zonnetje gaan zitten, al gauw stond er natuurlijk publiek bij de fietsen die hun kans schoon zagen er is eentje van dichtbij te kunnen bekijken :) Toen de bestellingen opgenomen werden heb ik (met zo’n beetje de rest) ironisch genoeg koffie (cappuccino) besteld en geen thee?! Een stukje appeltaart met slagroom paste daar prima bij en ach, die fiets je er toch wel weer af! Onder het genot van dit alles hebben we het uiteraard over het ligfietsen, de veiligheid, voor en nadelen enzovoorts ervan gehad.

Nadat alles op was en iedereen het fris begon te krijgen was het tijd om weer te gaan liggen. Fietsen uit de parkeerplaatsen gereden, opgesteld en het gas erop. Stevig erop, iedereen had er kennelijk zin in en begon lekker tempo te rijden! Binnen no-time waren we weer terug bij het beginpunt van de route. Hier hebben we nog even staan nagenieten met z’n alle waarna ieder weer zijn eigen kant op ging. Al met al was het een erg leuke middag en bij Treeker Treks hebben ze dus ook mooie routes klaar liggen over wegen die ik zelf nog niet eens kende! Het is dus ook zeker een aanrader om daar een keer te gaan ligfietsen als je het nog nooit gedaan hebt, mooie manier om er kennis mee te maken!

Sunrider achterwiel weer in orde! - 0km

2010-03-24T21:52:00.009+01:00

Zoals je gemerkt zult hebben heb ik al een tijdje niet veel meer van mij laten horen, dit komt omdat de Sunrider ongeveer een maandje heeft stilgestaan. Het gerepareerde achterwiel was 04-03-2010 al klaar maar is dankzij DHL zoek geraakt en ergens lang blijven liggen. Al met al kwam het wiel vorige week binnen en dacht ik dat alles weer in orde zou zijn, toen ik hem echter uit pakte merkte ik meteen al dat er iets niet in de haak was. Ik kon de cassette geen van beide kanten opdraaien terwijl die bij dit type wiel beide kanten op zou moeten kunnen…

De volgende dag heb ik meteen Michiel gebeld om het slechte nieuws te vertellen en om te zien hoe nu verder, de Paastreffen komen immers snel dichtbij! Gelukkig is men bij Sunrider Cycles erg welwillend en heeft Michiel besloten meteen een nieuw wiel op te sturen. Ook heb ik diezelfde dag een hoes voor mijn Sunrider besteld, hier kreeg ik vanwege al het gedoe nog eens €30,- korting op, dat is nog eens service, helemaal top zeg ik!!!

De volgende dag kwam het wiel binnen en ben ik deze na het werk meteen gaan monteren. Een dag eerder had ik alvast een cassettetrekker besteld om te zorgen dat ik de cassette over kon gaan zetten. Ik had dit door de fietsenmaker kunnen laten doen, maar het leek mij handig om het zelf ook te kunnen. Toen alles uiteindelijk op z’n plek zat en goed was afgesteld ben ik de weg op gegaan waar ik voorzichtig mijn naaf versnelling in z’n twee zette… en toen in z’n drie… en weer terug… het resultaat was perfect! Hij loopt weer als nieuw!

Wat er met het kapotte wiel nu precies mis was weet ik niet, volgens Shimano is er waarschijnlijk vocht in gekomen wat met de vost is gaan bevriezen en die boel kapot gedrukt heeft. Hoe dan ook, ik ben weer mobiel!

Sunrider achterwiel opsturen - 0km

2010-03-01T15:48:00.004+01:00

Afgelopen zaterdag is Marcel langs gereden om vast de route voor het EK in Paderborn uit te gaan stippelen. Dit is goed gelukt hoewel er waarschijnlijk nog een tweede route getekend gaat worden die nog net even wat korter moet wezen.

Na het uitstippelen zijn we naar buiten gegaan om de nieuwe shifter, versnellingskabel en aanspanner te monteren op de Sunrider. Deze zijn afgelopen week opgestuurd door Sunrider Cycles om te zien of dit het schakelprobleem gaat oplossen. Toen alles uiteindelijk zat en goed was afgesteld ben ik wat heen en weer gaan rijden door de straat. Af en toe schakelt hij wel en heel soms komt hij in z’n drie, eenmaal in z’n drie gaat hij tijdens het trappen gigantisch kraken. Conclusie, het schakelsysteem is in orde maar er is iets niet in orde met de naaf.

Vanmorgen heb ik meteen Michiel gebeld om te vragen wat nu de makkelijkste oplossing is, dat was het opsturen van het wie, zogezegd zo gedaan. Ik ben eerst even langs het postkantoor gegaan om te zien of ze daar een geschikte verpakking hadden, maar helaas. Dan maar naar C1000 het hok met dozen leegplunderen, dit had gelukkig meer succes. Eenmaal thuis ben ik wat aan het passen en meten geweest, snijden, knippen plakken tot ik een goede verpakking had voor het wiel. Zoals op de foto’s te zien is valt hij mooi met de as in een holle ruimte en wordt de velg ingeklemd tussen de twee kartonnen dozen. Aan de buitenkant heb ik de boel goed dicht gemaakt en ter hoogte van de as zit een dubbel stuk karton (net als aan de zijkanten waar de velg net iets uitsteekt).

Eenmaal terug bij het postkantoor kreeg ik een 10 voor mijn verpakkingskunsten en kon het wiel voor slechts €8,61 verzekerd op weg naar Sunrider Cycles. Nu is het hopen dat het mankement snel gevonden wordt zodat ik binnenkort weer lekker kilometers kan gaan maken :)

Sunrider versnellingen nogmaals afstellen - 0km

2010-02-21T17:50:00.007+01:00

Vanmiddag ben ik druk bezig geweest met het opnieuw afstellen van mijn versnellingen. Na een belletje met Sunrider Cycles was het eerste advies om de schakel kabels eruit te halen en ze goed in te vetten. Zo gezegd zo gedaan, na wat pielen kwamen de schakel kabels al snel te voorschijn en heb ik ze meteen door een potje kogellagervet gehaald. Dit spul kleeft lekker en smeert erg goed, het zat dan ook vrij snel overal aan geplakt :P

Na het insmeren heb ik de kabels weer terug gedaan in de kabel goten en heb ik de boel weer netjes afgedicht. Bij mijn derailleur versnelling heb ik de maximale uitslag bij zijn eerste en achtste versnelling bijgesteld zodat de ketting goed recht over alle tandwielen zal lopen. Vervolgens ben ik de naafversnelling weer gaan aansluiten, maar tot mijn grote schrik viel mijn oog op een grote scheur in het metaal van de aanspanner. Op de foto’s is goed te zien dat bij volledig door midden gescheurd is, het is mij echter een raadsel hoe dit mogelijk is…

Toch heb ik de aanspanner schoongemaakt en weer netjes in elkaar gezet om te zien of hij nog wel goed functioneert. Na wat test ritjes bleek dat na wat fijn afstelling mijn derailleur versnelling weer prima liep, mijn naafversnelling helaas niet :( Ik heb hem ietsjes meer dan tot het gele streepje aangespannen, hierdoor werkt hij redelijk goed in zijn één en zijn twee. De derde versnelling blijft hij echter niet goed in hangen en als hij dat wel doet komt er een hevig tikkend lawaai uit de naaf zelf. Kortom ik ben snel gestopt met rijden en heb de Sunrider weer opgeborgen.

Al met al is de Sunrider op een paar kleine dingetjes helemaal klaar voor de Paastreffen, het enige struikelblok is dus de naafversnelling nog. Morgen ga ik even een belletje doen naar Sunrider Cycles om te kijken of de hele fiets een keer terug moet komen of dat ik met het wiel en de aanspanner langs kan komen.

Sunrider versnellingen - 64km

2010-02-07T17:46:00.004+01:00

Vandaag ben ik begonnen met het afstellen van mijn versnellingen, om een één of andere rede willen ze gewoon niet lekker schakelen. Zowel mijn derailleur als mijn naaf versnelling hebben een beetje hetzelfde probleem, ze pakken niet goed in de juiste versnelling of slaan soms over. Bij de derailleur versnelling deed het strakker zetten van de kabel al wonderen en die maximale uitslag van de eerste versnelling heb ik iets ruimer gezet waardoor hij nu hier ook weer goed inviel. De naafversnelling heb ik vanuit zijn middenpositie (2) netjes afgesteld tussen de twee gele lijntjes, hierna deed deze het ook best aardig.

Na dit alles ben ik vertrokken in de richting van Apeldoorn, even lekker over lange rechte stukken scheuren. Er kwam bij dat het vandaag ook heerlijk rustig was op de fietspaden. Bij Oud Milligen ben ik linksaf geslagen om vervolgens rechtdoor richting Garderen te rijden, eenmaal daar ben ik weer linksaf geslagen de Putterweg op. Hier kon ik met een gangetje van zo’n 30 a 35km/h lekker door rijden, er zitten overigens heerlijke bochten in dit fietspad waar je lekker hard door heen kunt! Halverwege ter hoogte van Koudhoorn ben ik even gestopt bij een bankje voor een broodje en wat drinken. Op wat auto’s na is het hier heerlijk rustig, ik ben geen één fietser tegengekomen in de 10 a 15 minuten dat ik daar gezeten heb. Na de korte pauze heb ik mijn weg vervolgd richting Putten. Van daaruit heb ik de N798 gepakt richting Nijkerk en eenmaal door Nijkerk heen was het uitrollen richting Amersfoort.

Mijn rit vandaag verliep goed, ik kon merken dat mijn spieren weer op gang moeten komen omdat ik de afgelopen maanden wat minder gereden heb. Het enige waar ik mij aan stoorde waren toch weer de versnellingen die niet geweldig wilden, voor de rest loopt de Sunrider prima. Ik ga morgen de versnellingskabels eens los halen en opnieuw invetten om te zorgen dat ze goed soepel lopen, daarna uiteraard de versnellingen weer even zuiver afstellen.

Marcel's nieuwe Quest ophalen - 144km

2010-01-23T23:33:00.008+01:00

Vandaag rolde ik mijn bed uit en ben ik meteen op pad gegaan naar de stad om voor Marcel Beekmans een pak oplaadbare batterijen en de juiste geheugenkaarten voor zijn GoPro Helmet Hero Wide te scoren. Deze camera heb ik ook en is uiterst geschikt voor het filmen van mijn tochten, erg mooi stabiel beeld.

Nadat ik terug was heb ik de Sunrider even gewassen en de remmen afgesteld, de versnelling geeft een beetje problemen met zijn één, maar daar zal ik eerdaags nog eens even naar kijken. Nadat alles in orde was heb ik mijn spullen gepakt en ben ik rond 12:15 vertrokken richting Dronten waar Marcel zijn nieuwe Quest in ontvangst zou gaan nemen. Het eerste stuk ging lekker maar toen ik eenmaal in de polder van Flevoland zat ging de snelheid wel wat naar beneden vanwege de harde wind. Het bekende stuk over de Vogel en de Rietweg leek zoals gewoonlijk geen eind aan te komen, ik hou best van de leegte en uitgestrekte landschappen maar dat stuk is soms erg saai in je uppie (langleven de iPod dan maar :P)

Bij aankomst bij Velomobiel stond de gloednieuwe rode Quest van Kees van Malssen al buiten, ik heb mijn Sunrider er naast geparkeerd en ben naar binnen gegaan waar de laatse hand nog gelegd werd aan Marcel zijn nieuwe Quest. Na wat afstelwerk en het installeren van de accu was zijn nieuwe Quest helemaal klaar, nog even snel een bezoekje aan het urinoir en de terugreis kon beginnen.

Al snel besloot Kees om op standje Turbo te gaan omdat hij nog helemaal richting Gouda moest, Marcel en ik hebben het lekker rustig aan gedaan. Halverwege zijn we gestopt om de dakjes erop te zetten omdat het steeds harder ging ijzelen. Als je lekker door reed leek het net of er allemaal naaldjes in je gezicht gestoken werden, niet echt lekker. Marcel had gelukkig nog een zak Redband aan boord waardoor er flink gesnoept kon worden om de stemming een beetje goed te houden. Eenmaal aan het einde van de Vogelweg kwamen we bij de Shell pomp aan en hebben we even een bakkie gedaan, meteen ook nog wat RedBull en ander spul voor wat extra energie. Vervolgens zijn we een paar kilometer verderop allebei onze eigen kant op gegaan, in mijn geval was dat via de Stichtse Brug door de polder naar Amersfoort.

Op dit laatste stuk werd de weg al erg wit en het zicht nam steeds verder af. Middenin de polder kwam in een enthousiaste strooiwagen tegen waar ik wel even flink voor opzij moest duiken, best breed apparaat. Al met al kwam ik rond 18:30 thuis en stond na het opruimen van mijn spullen het eten al klaar! Mijn Sunrider was overigens mooi besneeuwd :)

Oliebollentocht 2009 - 114km

2009-12-28T20:35:00.035+01:00

De wekker (Wake-up Light) ging vandaag om 07:00 waarna ik begonnen ben met een bakje koffie en het rustig bij elkaar verzamelen van mijn spullen. Na het ontbijt ben ik alles in de Sunrider gaan laden om vervolgens tegen een uur of 08:15 te vertrekken richting Utrecht.

Ik heb nog zitten twijfelen of ik mijn dakje wel of niet mee zou nemen, gelukkig heb ik dit wel gedaan want na de eerste kilometers begon het al te regenen. Toen ik Amersfoort door was kon ik gelijk flink warmdraaien tegen de Amersfoortse berg aan. Eenmaal bovenaan is het één lange weg richting Utrecht die langzaam naar beneden loopt, hierdoor kan ik altijd wel heerlijk door scheuren die richting uit! Eenmaal bij De Bilt aangekomen reed ik eigenlijk meteen de goede kant uit, ik had wel is waar gps bij me maar deze bleek niet nodig omdat mijn research op Google Earth gister avond voldoende bleek te wezen.

Toen ik rond 09:30 aankwam bij het beginpunt stonden er nog maar weinig velomobielen, ik was kennelijk vrij bijtijds. Dit gaf mij mooi de gelegenheid om even rustig aan de koffie te gaan en eens rond te struinen tussen alle binnenkomende velomobielen. Na een half uurtje ben ik in de rij gaan staan om mezelf in te schrijven, ik zat in groep 1 die als eerste zullen vertrekken om 10:30. Toen het dan bijna zo ver was begon iedereen zich klaar te maken voor vertrek, het enige wat nog ontbrak was de groep van het Dauwtrappen, hier reed Marcel Beekmans ook in mee. Een smsje later bleek dat ze al wel in de buurt waren maar wat pech onderweg gehad hadden.

Eenmaal op weg zat de vaart er meteen lekker in, na enige tijd draaiden we dan ook al het Domplein op. Hier werden de fietsen netjes opgesteld waarna publiek en media ook al vrij snel ter plaatse waren. Even later kwamen ook groep 2 en 3 aan rijden waarna alle velomobielen opgesteld werden voor een groepsfoto vanaf de Dom toren.

Na de nodige foto’s en interviews ging de hele ploeg van start. Ik was nog even snel de batterijen van mijn onboard camera aan het verwisselen toen groep 1 opeens al weg was, nouja geen probleem ik ben lekker met groep 2 mee gaan rijden. Het begin was veel optrekken en stoppen door alle stoplichten die we op de route tegen kwamen. Na enige tijd kwamen we bij de uitgestrekte weilanden waar de snelheid lekker omhoog kon, we reden door tot aan restaurant De Vier Balken in Haarzuilens waar we een wel verdiende kop koffie met appeltaart kregen. Dit is overigens een erg leuk dorpje om een rondje door heen te fietsen!

Na deze pauze gingen we als één grote groep door langs het Amsterdam-Rijnkanaal richting Maarseveen waar we begonnen waren. Terug aangekomen stond er heerlijke erwtensoep en oliebollen klaar! Na deze smulpartij bleef met nog even hangen om wat na te praten en ging iedereen weer richting huis. Het was even doorbijten toen ik wegreed want de temperatuur lag inmiddels al weer onder het nul punt.

Sneeuwpret bij -9 - 65km

2009-12-19T21:58:00.012+01:00

Vandaag heb ik besloten een rondje te rijden richting Spakenburg, via Nijkerk naar Flevoland en via de Stichtse Brug weer door de polder naar Amersfoort. Het begon alleen niet zo goed toen ik tot de ontdekking kwam dat mijn ketting bevroren was, ook niet zo gek bij -9 misschien. Waarschijnlijk ook omdat ik de Sunrider 2 weken geleden iets te overvloedig met water heb schoongemaakt. Gelukkig was het een kwestie van even goed oliën en de boel liep weer goed.

Even glibberen de poort uit, gaan liggen en het gas er op! Al snel reed ik in de prachtige witte polder richting Spakenburg. Eenmaal daar aangekomen was het plan om over de dijk te gaan rijden alleen die was wel erg dik besneeuwd en bevroren, dus maar gewoon over de weg. Op weg naar de Nijkerkerdijk kwam ik over de Bontepoort en de Arkerweg, deze waren geweldig mooi dicht gesneeuwd en spekglad inmiddels. Hier heb ik meteen nog een paar mooie foto’s van de Sunrider gemaakt. En wat helemaal geweldig was is dat de Sunrider zelfs bij een snelheid van 30km/h in een bocht niet ging glijden over deze ijsvlakte, hij had erg goede grip en bleef mooi stabiel rijden.

Toen ik eenmaal in Flevoland reed bleek hier niets gestrooid te zijn waardoor alles nog dicht lag met een dikke laag sneeuw, erg zwaar rijden dus. Toen ik halverwege de Eemmeerdijk bij de mooie gekleurde windmolens reed werd ik het wel een beetje zat, plus dat mijn tenen nog al aan het bevriezen waren. Ik had zelf een dun thermosshirtje met een dun jasje er overheen aan, dit hield mij heerlijk warm, had ik nu ook maar een paar thermossokken! Toen ik eenmaal de Stichtse Brug weer over was ging het gas nog even open richting Eemnes om vervolgens aan te koersen op Amersfoort.

Bij aankomst thuis ben ik eerst mijn tenen op temperatuur gaan brengen om vervolgens de Sunrider weer op te bergen in de schuur. Hij was overigens totaal niet vies geworden verder, waarschijnlijk omdat alles stijf bevroren was.

Polyester Op De Weg - 88km

2009-11-30T23:36:00.008+01:00

Vandaag begon met Marcel Beekmans die mij uit mijn slaap belde om te vragen of we een eindje gingen scheuren, toen ik zag dat de lucht strak blauw was had ik snel mijn fietskleding aan! Voordat ik na snel wat brood en koffie kon vertrekken moest ik eerst mijn aandrijving even snel in de olie zetten, de boel piepte en knarste van de bakken regen waar ik de afgelopen weken steeds in heb gereden.

Toen alles in orde was ben ik op weg gegaan richting Hilversum om vervolgens de N201 op te draaien waar ik enkele kilometers verderop Marcel tegen ben gekomen. Vanaf daar zijn we richting Oud Loosdrecht gereden om een bakje koffie met een broodje kroket te gaan scoren. Na deze wel verdiende pauze hebben we onze rit vervolgd richting de Vecht om uit te komen in Breukelen. Van hieruit gingen we richting Tienhoven, voor we daar echter waren stond ons halverwege de Nieuweweg nog een babbeltje met meneer de agent op de agenda. Dit leverde overigens wel een hilarisch filmpje op, het originele nummer zit er alleen niet meer onder omdat YouTube hem niet legaal vond.

Op de On-Board camera beelden hieronder is te zien hoe wij aan het begin van deze weg ingehaald worden door een terreinauto, hier begint overigens ook het fietspad wat erg laat en slecht aangeduid staat. Als je met een vaartje de bocht in gaat valt het totaal niet op, ook het bord dat het fietspad moet aanduiden staat 90 graden gedraaid, heel onlogisch. Hoe dan ook wij gaan rechtdoor over de weg waar we naast elkaar niet meer ruimte innemen dan een normale personenauto. Even verder is te zien hoe de terreinwagen met zijn alarm lichten aan langs de weg stilstaat, als we er bijna zijn steekt een man zijn arm omhoog waardoor ik in de eerste instantie dacht dat er wat op de weg zou liggen ofzo. Het bleek dus een agent in burger te zijn die een stopteken gaf, ik dus vol in de ankers voordat ik hem al gepasseerd was. De agent (legitimatie gecontroleerd ja hij was echt :P) begon meteen dat wij op het fietspad thuis hoorden, nadat Marcel het bekende wetsartikel uit zijn Quest wist op te graven was dit probleem snel verholpen, wij mogen er wel fietsen hoewel de agent er niet mee eens was, ja dat kan. Het tweede punt is dat we niet naast elkaar mogen rijden, zijn we te breed. Opzich valt dit reuze mee en zijn we niet breder dan zijn terreinauto, een bijkomend iets was alleen dat Marcel wel wat veel naar links hangt waardoor we inderdaad wel veel ruimte in gaan nemen, daar had hij een punt.

Aan het eind van de rit zijn we allemaal even goede vrienden en wij konden na een corrigerend gesprek onze weg weer vervolgen. Wat mij wel opviel is dat halverwege deze weg wel borden staan dat je niet op de weg mag fietsen, dan moeten we officieel wel het fietspad op. Deze borden staan alleen aan het begin van de weg nergens, plus dat het fietspad erg smal is om met 40km/h overheen te gaan scheuren langs andere fietsers, bevorderd nou ook niet echt de verkeersveiligheid denk ik…

Nadat we uiteindelijk in Maarssen zijn aangekomen is Marcel richting de Amstel gereden om daar richting Amsterdam te gaan, ik ben zelf via Utrecht weer terug richting Amersfoort gereden. Al met al was het een heerlijk fietstochtje.

Retourtje Gameren – 114km

2009-11-28T22:32:00.005+01:00

Vanmorgen was ik een vrij luie bui, maar toen een paar goede vrienden van mij vroegen of ik langs wilde komen en wilde blijven eten lag ik al snel in de Sunrider!

Het dakje en de raampjes zaten er vanwege de aanhoudende regen nog steeds op dus het was een kwestie van spullen erin gooien en gaan. Voor alle zekerheid heb ik maar even mijn acculader meegenomen omdat ik op zowel de heen als terugweg mijn licht aan heb vanwege het slechte weer. Een extra accu heb ik overigens al besteld bij http://www.veelvoordefiets.nl/ ;)

Eenmaal op weg zat ondanks de harde tegenwind de vaart er nog aardig in, toen ik echter bij Doorn in de buurt begon te komen ging het regenen en het hield ook niet meer op. Bij Wijk bij Duurstede ging ik met de veerpont naar de overkant, eenmaal daar reed ik de uitgestrekte polders in en kreeg ik de volle razernij van moeder natuur in mijn bakkes. Veel ijskoud water werd op volle snelheid recht door het openingetje in mijn gezicht geblazen, ik moest mijn snelheid rond de 20km/h houden om nog iets van de weg te kunnen waarnemen. En alsof dit alles nog niet erg genoeg was kwamen er nog een paar fikse klappen onweer overheen, gelukkig bleef de rest van mijn lichaam en binnen van mijn Sunrider wel droog.

Een eind verderop in de buurt van Geldermalsen kreeg ik de wind vol opzij, hierdoor hoefde ik nagenoeg niet te trappen maar moest wel tegen sturen en relatief rustig rijden om hem goed op koers te houden. Het laatste opstakel was de Waalbrug waar ik nog even stevig op de pedalen moest om de boel omhoog te trekken. Na de brug was het nog enkele kilometers tot aan Gameren.

Eenmaal aangekomen zijn we met z’n drieën naar de Jumbo gelopen om het avond eten uit te zoeken, ik heb meteen even wat ham/kaas croissantjes meegenomen om mezelf bij te tanken. Terug aan gekomen werd het eten bestaand uit macaroni sliertjes met spinazie en zalm klaargemaakt, dit overheerlijke goedje heeft een aparte naam die ik uiteraard alweer ben vergeten :P In ieder geval complimenten aan de kok! Na de hand hebben we nog even zitten napraten en zag ik op http://www.buienradar.nl/ al weer de volgende storing aankomen, ik ben toen rustig mijn fiets weer gaan inpakken en ben rond 18:45 gaan rijden richting huis.

Eenmaal op weg ging het stukken soepeler dan op de heenweg. Ik had de wind nu mee en de regen was helemaal weg, hierdoor kon de snelheid na de Waalbrug weer lekker omhoog. Ik reed door de reeds aarde donkere polders toen mijn oog viel op een fel lampje aan de horizon, het lampje hing vrij dicht bij de grond en kwam rap dichterbij. Toen we elkaar eenmaal passeerde bleek het een mede velomobiel bestuurder te zijn met na mijn idee een Mango, maar dat weet ik niet zeker want we reden beide aardig door. Wel was er van beide kanten een vriendschappelijke toeter hoorbaar :)

Na enige tijd kwam ik weer aan bij de veerpont. Eenmaal aan boord hadden de schippers het erover wat men nu moest rekenen voor mijn fiets. Het is een fiets maar ik neem wel een hele plek van een auto in beslag. Op de heenweg stonden ze ook al te dubben maar net als toen hebben ze toch maar gewoon het tarief voor een fiets genomen, kijk daar kan AG Ems nog wat van leren :P Terwijl ik betaalde kwam er een vrouw uit de auto achter mij nieuwsgierig kijken waar ik nu de laatste kilometer naar de pont voor haar auto in reed. “Nee er zit geen motortje in, het is echt zelf trappen” “ja dat klopt, als hij eenmaal snelheid heeft gaat ie wel” “En je zit inderdaad lekker warm en droog”. Het blijft altijd leuk mensen die erg positief tegenover deze vreemde voortuigen aan kijken.

Na de pont stond alleen de Utrechtse Heuvelrug nog op het programma. Deze was ik uiteraard op de heenweg ook al over gekomen maar het blijft me altijd een beetje tegenstaan die heuvels, nouja aan de andere kant ga je er met 60km/h af en zie je de auto’s in je spiegel verdwijnen als je ook nog is mee gaat trappen, dat is dan wel weer leuk! Toen ik hier eenmaal over was ging de snelheid nog even flink omhoog en stond ik om 21:00 precies weer voor mijn huis.

Rubber strips en bekleding zijn af - 8km

2009-10-18T19:52:00.009+02:00

Na een aantal weken aanpaswerk tussendoor zijn de extra aanpassingen aan de Sunrider compleet.

Ik heb overal het originele schuimrubber dat voor de afdichting zorgt vervangen door echte rubberen strips. Ook de openingen die de deur aan de zeikanten had nu goed dicht en het klepje aan de voorkant laat niets meer door. De rede hiervoor is hoofdzakelijk om hem perfect af te sluiten tegen water en koude wind, daarnaast lijkt het erop dat het de stroomlijn ook nog wel ten goede komt. Deze rubberen strips worden per pak van 6 meter verkocht bij Praxis, het merk is Ellen.

Verder is te zien dat de Sunrider geheel bekleed is van binnen. Het resultaat is dat hij stiller rijdt en dat de spullen die erin liggen ook niet beschadigen doordat ze liggen te rammelen. De Sunrider was origineel al gedeeltelijk bekleed maar voor het extra comfort en de look heb ik nog even wat verder doorgetrokken. De bekleding heb ik gemaakt van wat goedkope deurmatten van de Gamma die mooi overeenkwamen met de rest van de zwarte bekleding die er al inzat. Het was een kwestie van wat snij en plakwerk om alles netjes op zijn plek te krijgen.

Tot nu toe is het resultaat positief hoewel ik nog niet in een zware regenbui gereden heb met de nieuwe uitrusting, maar dat komt vast vanzelf een keer in dit land :P

Velomobieltreffen Borkum - 623km

2009-09-28T20:41:00.129+02:00

Dag 1
Toen de klok vandaag op 14:00 kwam te staan was het voor mij tijd om te vertrekken richting de Stichtse Brug waar ik afgesproken heb met Marcel. Nadat mijn fiets volledig volgeladen was voor de grote tocht kon het trappen beginnen.

Na een uurtje rustig rijden kwam ik de brug over waar Marcel al in de startblokken stond, even snel besproken welke route we gingen nemen en toen kon het gas erop. Het is wel weer even wennen om met een volle fiets te rijden, het optrekken gaat een stuk trager en ook heuvels waar je niet goed snelheid kan maken gaat best moeizaam. Na een uurtje rijden zijn we even gestopt bij Middengolfzender Flevoland om de benen te strekken. De vorige keer dat we hier langs kwamen zat er een verdwaald jong katje, die was deze keer niet aanwezig. Vervolgens zijn we doorgereden naar Dronten waar we bij aankomst even snel een supermarkt geplunderd hebben om vervolgens door te rijden naar huize Ymte waar de pannenkoeken al zo goed als klaar stonden. Nadat we ons buikje vol hadden gegeten zijn we alle aanwezige velomobielen door de garage naar de gigantische achtertuin gaan slepen waar ze mooi opgesteld konden worden. En omdat dit hun nieuwe woning is stond het nog geheel leeg en was er dus slaapplaats genoeg voor iedereen.

Dag 2
De volgende dag stonden we bijtijds op om te zorgen dat we op tijd bij de Velomobiel in Dronten zouden zijn waar de rit officieel zal beginnen. De dag begon met het inpakken van de fietsen en het drinken van veel koffie om bij zinnen te komen, toen iedereen klaar was kon de hele stoet de eerste kilometers gaan maken naar het startpunt. Eenmaal daar aangekomen kwamen er links en rechts steeds meer velomobielen tevoorschijn en begon de groep flink groot te worden. Toen de klok op 10:30 stond begon de stoet met fietsen in beweging te komen en koerste aan op de Ketelbrug. Bij de Ketelbrug zelf ging de snelheid even flink omlaag door de lange klim die er gemaakt moest worden, echter aan de andere kant liepen de snelheden op tot ver over de 50km/h. De kopgroep moest even wachten totdat de langzamere groep weer was ingelopen, tijdens dit wachten heeft men dan ook besloten dat het handiger is als de snelle en langzame groep apart gaan rijden om irritatie te voorkomen. Zo gezegd zo gedaan, ik ben zelf met de langzame groep mee gaan rijden wat op zich best heel lekker reed. Bij Lemmer zijn we gestopt om wat inkopen te doen en even lekker te genieten van onze lunch in de zon.

Nadat alle buikjes en velomobielen weer rijkelijk gevuld waren met voedsel kon de reis voortgezet worden in de richting van Hindeloopen. Voordat we daar eenmaal waren was het grotendeels hard trappen tegen de harde wind in en af en toe is even genieten van een klein plaatsje waar we doorheen reden. Eenmaal in Hindeloopen aangekomen zijn we aan de koffie met gebak gegaan en konden we de beentjes even lekker laten rusten. Na deze welverdiende pauze was het nog 30km tegen de wind in stampen om op de camping in Harlingen te komen. Daar hebben we snel de tenten opgezet en zijn we te voet naar een lekker restaurant in het stadje gegaan.

Dag 3

Vandaag werd het allemaal wat spannender omdat we op tijd bij de boot moesten wezen, het plan was dan ook om vroeg op te staan. Beetje jammer dat zowel ik als Marcel door de wekker heen zijn geslapen en op gegeven moment wakker zijn gerammeld zo’n 50min voor vertrek. Snel alles ingepakt, beetje koffie gemaakt en Frank van zijn overtollige hoeveelheid brood en eieren afgeholpen, zo’n gebakken eitje op brood is erg lekker op een koude morgen! Vervolgens zijn we vertrokken en heb ik gezien het feit dat we de boot van 16:00 moeten halen mij aangesloten bij de snelle groep vandaag. Het tempo zat er lekker in en ik kon het zelf ook aardig goed bijhouden, althans het eerste gedeelte.

Marcel van Eijk die op kop reed en dus het tempo bepaalde reed stevig door en had dat tempo vanaf het begin af aan al te pakken, naar mijn mening moet je de eerste kilometers toch wat rustiger rijden om warm te draaien in plaats van meteen hard weg te stampen. De eerste goeie pauze die werd ingelast zat over de helft van de dagafstand bij Lauwersoog, ik was ook wel toe aan een stop want die volgeladen Sunrider begint na zo’n tijd doorscheuren wel zwaar te worden. Na de pauze ging meteen het gas er weer op, dit ging nog zo’n 10 a 20km goed en toen begon mijn snelheid langzaam maar zeker in te zakken omdat ik even door mijn energie voorraad heen was. Eerst bleef Majoor Race Kees een tijdje achter mij hangen toen hij na enige tijd door Marcel werd afgelost. En in die ver strekkende lege vlaktes is het best lekker als er toch iemand bij je in de buurt blijft rijden, dank daarvoor!

Al met al kwam het hele clubje bij een gezellig cafeetje in Noordpolderzijl weer tezamen om de benen te strekken en de energie voorraad bij te laden. Na deze stop werden de laatste 20km naar Eemshaven op een rustig tempo gereden. In Eemshaven aangekomen had iedereen hetzelfde gevoel “het lijkt hier wel het einde van de aarde”. Dit industriegebied ziet er inderdaad heel onmenselijk uit als je er doorheen rijdt, zelfs als je 40km/h gaat rijden lijkt het nog of je stilstaat door de omvang van dit gebied en de gigantische machines die er staan. Nadat we dit buitenaardse gebeid doorkruist hadden kwamen we eindelijk bij de boot aan. Hier werden alle fietsen opgesteld voor de foto en klaar om de boot op te rijden, dat tweede bleek alleen een probleem te worden. De plaatsen waren al gereserveerd en betaald (€11,50 pp), ook was AG Ems op de hoogte gesteld dat wij met driewielige fietsen kwamen die dus een stukje groter zijn dan een normale fiets, dit was allemaal prima in orde. Toen wij echter de boot op wilden rijden vond AG Ems de fietsen te groot en moesten wij even het dubbele gaan betalen, wij moesten nog eens €11,50 pp gaan neertellen! Aangezien AG Ems de enige is hebben we het maar betaald omdat we toch naar Borkum moesten, het meest vreemde was nog dat de boot totaal niet vol stond er hadden nog makkelijk meer auto’s bij gekund. En waar die €11,50 extra op gebaseerd is kon ook niemand vertellen, wij voelde ons dus wel mooi opgelicht door AG Ems!

Toen uiteindelijk het hele zaakje op de boot stond vertrokken wij en ben ik buiten even gaan genieten van het uitzicht, daarna even benedendeks het restaurant ingedoken voor wat koffie met lekkernij. En na een mooi tochtje van krap één uur kwamen we aan op Borkum. Toen we de boot afreden was het slechts een paar honderd meter tot aan een oude kazerne waar wij de komende twee dagen gingen doorbrengen.

Eenmaal op het terrein van de kazerne aangekomen lag en een soort kartbaan gemaakt van heel veel banden, één maal raden waar alle velomobielen gingen rijden, juist op de kartbaan! Doordat ik veel van m’n bagage onderin had liggen was mijn zwaartepunt zo laag dat de Sunrider ging schuiven in scherpe bochten in plaats van kantelen, de snelheid ging dus flink omhoog. Na dit speelkwartier hebben we de fietsen geparkeerd en zijn we in groepjes van vier op zoek gegaan naar onze kamers. Toen we daar aankwamen hebben we alles neergezet, alle accu’s aan de laders gehangen… en toen was er opeens geen stroom meer!? Het bleek dat iedereen hetzelfde ritueel volgde zoals ik net omschreef en dat daardoor dus de stoppen eruit zijn geknald, de accu’s konden dus de volgende dag pas opgeladen worden.

Dag 4
Vandaag begon de dag wat minder vroeg dan de andere dagen, we konden iets langer blijven liggen en na eigen inzicht tussen 07:30 en 08:30 ontbijten in de ontbijtzaal. Na dit ontbijt hebben we wat spulletjes gepakt en zijn we aan een korte toch op tocht over Borkum begonnen.

We zijn eerst via de dijk richting de oostkant van Borkum gereden waar we uiteindelijk bij het kleine plaatsje Ostland kwamen. Hier hebben we alle fietsen mooi opgesteld voor de foto en zijn we vervolgens bij het enige restaurantje wat daar zat naar binnen gegaan om daar koffie met heerlijke warme taart te pakken. Er waren een aantal mensen die een duinwandeling gingen maken, maar ik vond zelf het restaurantje erg gezellig en ben nog even blijven hangen. Na een tijdje zijn we verder gaan rijden richting het centrum van Borkum. Daar aangekomen hebben we de fietsen naast de vuurtoren geparkeerd en zijn we rond gaan kijken als een stel toeristen.

Aangezien Borkum niet zo groot is was een klein groepje inclusief mezelf al weer vlot terug en besloten naar het strand te rijden, dit bleek een goed plan te wezen. We bezochten een klein eettentje waar we zicht hadden op de zeehonden in de verte, na het eten zijn we dan ook gaan lopen in de richting van die zeehonden. We konden tot op een paar honderd meter afstand bij de beestjes vandaan komen en zo perfect een aantal geweldige foto’s schieten. En heel in de verte waren ook de fietsen zichtbaar die op de boulevard geparkeerd stonden. Na ruim een kwartier rond te hebben gehangen bij de zeehonden zijn we snel terug gaan lopen omdat het vloed begon te worden, wanneer het water daar te hoog komt te staan wordt je ingesloten en kun je dus nergens meer heen. Terug aangekomen bij de fietsen zijn we ingestapt en rustig terug gereden naar ons basiskamp waar het avondeten al zo goed als klaar stond. Na het avond eten ben ik met Marcel naar een terrasje gereden die we eerder die middag gespot hadden bij het centrum. We hebben hier een uurtje lekker gehangen en naar de muziek geluisterd die in de muziektent gespeeld werd. Toen in het aarde donker terug gereden en op tijd naar bed want morgen moeten we al heel vroeg bij de boot zijn.

Dag 5

Vandaag was het vroeg uit de veren, op tijd ontbijten en om 07:45 bij de boot aanwezig zijn. De kapitein had gebeld met de mededeling dat misschien niet iedereen mee terug zou kunnen, vandaar dat wij dus zorgde om ruim op tijd bij de boot aanwezig te zijn zodat iedereen erop zou kunnen. Toen het moment echter daar was mochten alle auto’s eerst de boot op!? Wij zagen het allemaal erg somber in en voelde ons als schoon vervoer middel wel aardig achtergesteld door al dat gedoe met AG Ems.

Gelukkig mochten voor één van de laatste auto’s ook de velomobielen naar binnen rijden, het enige probleem wat we nu nog hadden was de grote DuoQuest. Toen viel iemands oog op een duitse auto met lege aanhanger die ook de boot op wilde, na even aardig vragen stemde de duitse man ermee in en werd de DuoQuest door een man of 8 in de aanhanger getild, een uniek gebeuren! Nadat de boot dan echt maximaal vol gepropt was met velomobielen, auto’s, campers en dergelijke kon de overtocht naar het vaste land beginnen. Deze duurde precies even lang als de heenweg en ook ditmaal heb ik wat lekkernij gescoord in het restaurant.

Eenmaal in Eemshaven aangekomen ging het gas er weer op en ging het hele clubje op weg naar Ligfietsgarage Groningen. Onderweg daar naartoe kwam ik aan de praat met Wim Schermer, hij vroeg mij of ik niet beter grotere voorbanden kon gebruiken, de Perfect Moiree 47-406 in plaats van de 35-406 die erop zaten. Ik had eigenlijk geen idee maar volgens Wim die dus heel veel banden getest heeft scheelt dit aanzienlijk in rolweerstand en rijdt het een stuk rustiger. Nu we per toeval toch langs Ligfietsgarage Groningen kwamen heb ik daar meteen een setje gekocht en gemonteerd. Of het gigantisch sneller gaat moet nog blijken maar het rijdt zeker een stuk rustiger, de Sunrider rijdt veel strakker over hobbelige wegen. Nadat alles gemonteerd was ben ik snel naar de wc gegaan om mijn handen te wassen, toen ik terug kwam was alleen opeens de groep die naar Dronten ging weg… das even minder. Ik ben dus maar met een paar andere mee gaan rijden waarvan uiteindelijk Ritsert Jansen overbleef die mij op de juiste weg richting Meppel gezet heeft en mij heeft geholpen bij het vervangen van twee lekke voorbanden. Hu?, die had je toch al vervangen? Ja dat klopt alleen op advies de oude (achteraf te kleine) binnenbanden erin laten zitten die dus na een tijdje kapot scheurden.

Toen ik al met al op de lange weg naar Meppel zat heb ik de eerst volgende benzinepomp heel wat eten en RedBull lichter gemaakt en ben ik op volle snelheid gaan rijden, het klokje ging richting de 35km/h. Ik heb mijn avondeten tijdens het rijden naar binnen gewerkt gevolgd door een blikkie energie. En wonderlijk genoeg kwam ik uiteindelijk eerder aan in Dronten dan de kopgroep die via de Ketelbrug gereden zijn, een hele prestatie al zeg ik het zelf! Ik ben vervolgens samen met Jan en Lee bij Ymte thuis blijven eten en slapen om de volgende morgen te vertrekken richting Amersfoort.

Dag 6

Vandaag op tijd wakker geworden en naar beneden gegaan voor het ontbijt. Ymte was net bezig de kinderen bij elkaar te verzamelen om ze naar de kinderopvang te brengen. Na een broodje en wat koffie zijn we onze spullen gaan verzamelen waarna we richting Velomobiel wilden gaan omdat ik nog een paar nieuwe reserve binnenbanden nodig had. Maar opeens stond Ymte met de kids weer voor de deur omdat de opvang niet doorging vandaag. Jan is toen even op ze gaan passen en ik ben vast samen met Lee naar Velomobiel gereden.

Nadat we daar even rondgehangen hebben zijn we gaan inpakken en vertrokken richting van Almere. Toen we na een paar uurtjes bij Gooimeerdijk-Oost kwamen is Lee naar rechts gegaan richting de Hollandse Brug en ik links richting de Stichste Brug. Voor mij was het nog een slordige 20km naar huis en naar het einde van deze geweldige tocht!

Schoner Vervoer Toer 2009 - 129km

2009-09-20T15:54:00.027+02:00

Ik ben vandaag met de “Schoner Vervoer Toer” mee gaan rijden op de autoloze zondag in Amsterdam. Het was dit keer het derde jaar dat deze toer plaats ging vinden.

De dag begon voor mij om 05:30 met een goed ontbijt en een flinke bak koffie om bij zinnen te komen. Daarna ben ik gaan liggen en vertrokken richting Amsterdam, het was alleen een beetje mistig, heel erg mistig! Toen ik vanuit Amersfoort de polder in reed zag ik helemaal niets meer voor me, ik heb de gps aangezet om te zien waar alle bochten en kruisingen zitten. Met een gangetje van 25km/h ben ik toen gaan rijden door deze mysterieuze wereld. Na een tijdje was de Sunrider zeik en zeik nat door al het vocht dat overal op zat en ook introk. Toen ik Bussum voorbij was kon de sneheid eindelijk een eindje omhoog omdat de mist daar een stuk dunner begon te worden.

Om 08:15 kwam ik aan bij “Ligfiets Winkel Amsterdam” waar alles nog op slot en grendel zat, ik heb toen even Gerhard gebeld om te vragen waar hij ongeveer was. Het antwoord was ongeveer 10 minuten bij mij vandaan, ik heb toen even een boterhammetje gepakt en ben op het bankje voor de deur gaan zitten. Toen Gerhard er was heeft hij de WAW naar buiten gereden en zijn eigen ligfiets naar binnen, tijdens het volladen van de WAW kwam Martijn eraan met zijn trike. Het leuke hieraan is dat deze trikes aan elkaar gekoppeld kunnen worden en zo dus in één lange sliert als een trein kunnen rijden. Voor vandaag werden er twee aan elkaar gekoppeld zodat er één passagier mee kan liften. Verder zijn we bij de start ook nog Jan Limburg tegen gekomen met zijn gele Quest.

Rond 09:15 zijn we vertrokken richting het startpunt van de Schoner vervoer Toer. Bij aankomst moesten we via een grote controlepoort naar binnen en konden we opstellen naast de andere voertuigen. Vervolgens zijn we naar binnen gegaan waar een lux ontbijt met koffie klaarstond, tijdens dit ontbijt kregen wij een toespraak van burgermeester Cohen en Ruud Lubbers over de toekomst van het schoner vervoer. Na dit alles is de hele groep naar buiten vertrokken om de voertuigen te bezichtigen en kon de toer van start gaan.

Na een luid getoeter sloten wij ons aan bij een groep Whikes en reden wij met z’n alle het terrein af om die “autovrije” stad in te gaan. Helaas was het allemaal niet zo autovrij als je dat zou verwachten op een autovrije zondag, in de stad zelf reden gek genoeg nog een hele hoop van die vervuilende blikkies op wielen. Na een tijdje heel langzaam rijden in één hele lange stoet kwamen we in de wacht rij te staan om even te mogen showen voor de media op een groene loper, ik had zelf niet verwacht dat er zo veel mensen een foto van mijn Sunrider wilden maken, echt erg leuk!

Na deze korte stop ging de toer verder en kwamen we op de Dam, hier was het flink manoeuvreren om iedereen een plekje te geven. Toen dit uiteindelijk gelukt was kreeg iedereen een heel gezond lunchpakket die we onder het genot van allerlei aparte voertuigen hebben staan oppeuzelen. Na de lunch ging de toer weer verder en reden we richting een opstelplaats waar het geheel ten einde liep en waar iedereen nog even lekker kon nagenieten. Het was hier ook mogelijk om met elektrische scooters een proefritje te maken om te zien hoe dat nou rijdt. Zelf ben ik hier niet aan toe gekomen omdat er zat mensen naar mij toe kwamen met vragen over de Sunrider. Enige tijd later ben ik samen met Jan terug gereden door de Bijlmer waar hij uiteindelijk linksaf ging en ik rechtsaf richting Weesp.

Al met al was het zeker een geslaagde Schoner Vervoer Toer die wat mij betreft volgend jaar weer gehouden mag worden.

Bodemstrips

2009-09-19T21:11:00.010+02:00

Vandaag ben ik bezig geweest met wat verbeteringen aan de Sunrider. Ik heb een matje gemaakt in de bagageruimte achter de stoel en op de bodem voor de stoel om te zorgen dat de spullen die ik er neer leg niet meer liggen te rammelen. Daarnaast ben ik bezig geweest met het aanbrengen van strips op de onderkant van de Sunrider om te zorgen dat die niet helemaal kapot schuurt over de drempels. Zowel de matjes als de strips op de bodem heb ik met klittenband weten te bevestigen.

Ik ben naar Gamma geweest en heb daar een zogenaamd “plat profiel” van kunstof gekocht. Dit profiel is eigenlijk gewoon een plastic stip van een paar millimeter dik, een paar centimeter breed en 2,6 meter lang. Toen ik gemeten had dat de huidige krassen maximaal 50cm lang waren heb ik twee stukken van 50cm afgesneden en deze van klittenband voorzien. Omdat de Sunrider een knikje in de bodem heeft heb ik nog twee korte stukjes van ongeveer 15cm, deze ook voorzien van klittenband en ze in het verlengde van de grote stukken gemonteerd.

Het resultaat tot nu toe positief. Bij de eerste steile drempel die ik tegen kwam hoorde ik de strips er overheen schrapen. Toen ik thuis kwam heb ik dan ook gelijk even gekeken om te zien of alles nog goed zat, en dat zat het! De strip had slecht een lichte kras opgelopen en zat nog muurvast op zijn plaats.

Zijramen Sunrider opgehaald - 94km

2009-09-13T16:15:00.023+02:00

Vandaag ben ik bijtijds vertrokken om richting Jules en Elly te gaan. Elly gaat vandaag de zijramen op de Sunrider monteren zodat ik komende herfst en winter veilig alle kou, regen, sneeuw en ijzel kan trotseren.

De rit begon rustig rond 09:00 s’morgens. Al wakker wordend reed ik Amersfoort uit door de polder richting Soest, ook Soest zelf kon ik op mijn gemak doorheen rijden want er waren nergens mensen en/of auto’s te bekennen. Een echte aanrader dus om op zondagmorgen lekker te gaan liggen! Eenmaal na Soest was mijn hoofd helder en mijn spieren op temperatuur, nu kon zogezegd het gas erop. Tot aan Hilversum even lekker doorgescheurd, in Hilversum zelf moest de snelheid wat omlaag maar toen ik daar voorbij was kon de snelheid weer omhoog tot aan Waverveen. Eenmaal daar aangekomen moest ik nog even omhoog richting Nessersluis om daar met de veerpont over te steken en de laatste kilometer naar Nes aan de Amstel te rijden.

Bij aankomst kon ik meteen door naar de achterkant rijden waar ik naast twee rode Versatiles kwam te staan.Nadat we elkaar even voorgesteld hadden en gevraagd waar we elkaar ook al weer eerder gezien hadden kwam er een al reeds compleet dakje tevoorschijn. Dit dakje kon goed gebruikt worden voor het passen en meten van hoe groot de raampjes precies moeten worden. Al vrij snel bleek dat ik vrij langs was en met mijn hoofd tegen het dakje aan zat! Na wat zoek en denkwerk bleek al snel dat het probleem zat ik het feit dan mijn stoel te veel rechtop stond waardoor ik dus erg hoog uitkam met mijn hoofd. We hebben de stoel in een wat meer liggende positie gezet waardoor ik opeens een zee van hoofdruimte kreeg, stom natuurlijk dat ik daar zelf nooit eerder aan heb gedacht.

Nadat alles goed was uitgemeten ging Elly aan de slag om de klittenband strips aan zowel het dakje als de raampjes te maken, ondertussen ben ik samen met Jules vast door de route van Borkum gaan bladeren. Jules heeft net als ik ook een Garmin GPS apparaat en dus ook MapSource op de computer, het gevolg waren nog enkele handige tips met betrekking tot dit programma. Na enige tijd kwamen we op de M5 Titanium die in de schuur staat en toen deze werd tevoorschijn gehaald werd mocht ik heb even optillen, met één pink in de lucht houden gaat wat lastig van wegen de vorm maar aan het gewicht zal het niet liggen. De fiets weegt echt helemaal niets en hoewel mijn Sunrider aerodynamisch is denk ik niet dat hij sneller zal gaan dan deze M5, echt een heel mooie ligfiets!

Na een tijdje kwam Elly weer naar beneden toe met mijn compleet verbeterde dakje (het klittenband aan de achterkant is ook vervagen) en de nieuwe raampjes. Even kijken of alles klopt zo, ja het lijkt goed te zitten, mooi! Toen is er over de onderste strook klittenband nog een rode rand gemaakt om te zorgen dat het mooi bij de rest van de fiets past. Vervolgens hebben we de klittenband plakkertjes op de fiets gezet en voor het eerst de ramen helemaal vast op zijn plek geplakt. Het resultaat is echt geweldig zoals je kunt zien op de foto’s, ik zit nu heerlijk droog en warm met slecht weer!

En op de terugweg kregen de nieuwe ramen meteen hun vuurdoop toen er in de buurt van Hilversum een donkere wolk aan kwam zetten. Na enkele minuten kwam het met bakken uit de hemel, het enige wat ik er van meekreeg was nu en dan een spetje in me gezicht en voor de rest het getik van de regen op de ramen.

Touren met Marcel - 115km

2009-08-24T21:50:00.005+02:00

Vandaag ben ik met Marcel samen de Loosdrechtse Plassen rond gaan fietsen.

Vanaf mijn huis duurde het ongeveer een uurtje voordat we elkaar tegen kwamen op de kruising vlak bij Kortenhoef.Eenmaal daar aangekomen hebben we even de nieuwe portofoons ingesteld die we bij het rijden willen gaan gebruiken (je kunt nu eenmaal vaak niet naast elkaar rijden en de één wil wel is harder dan de ander gaan).Nadat het allemaal goed werkte zijn we een stukje terug gaan rijden richting Hilversum om te zorgen dat we een op breking konden vermeiden, helaas had dit weinig effect.Wel kwamen in de smalle straten van Hilversum de portofoons meteen goed van pas, je kan lekker makkelijk met elkaar overleggen welke kant je op wilt zonder dat je eerst moet gaan stoppen!

Eenmaal na alle op brekingen zijn we richting Oud Loosdrecht gereden waar we een zoekactie op touw hadden gezet naar koffie.Gelukkig was er een gezellig tentje open en konden we mooi even een bakkie en broodje op ons gemak gaan nemen.

Nadat alles weg gewerkt was en het cafeïne pijl weer op OK stond zijn we onze reis gaan vervolgen in de richting van Loenen aan de Vecht.Vanaf daar zijn we zuidwaarts de Vecht langs gaan rijden tot aan Breukelen, daar gingen we via Tienhoven richting Westbroek waar we even een korte pauze hadden ingelast.

Na deze pauze zijn we weer terug gaan rijden richting Kortenhoef.Eenmaal in Kortenhoef aangekomen zijn we eerst even langs mijn oma geweest waar we snel een glaasje fris gedaan hebben.Vervolgens zijn we doorgereden naar Nina (een goede vriendin van Marcel) die ook in Kortenhoef woont.Al met al hebben we heel wat van het dorpje gezien en hebben we heel wat bijgepraat op beide locaties.

Toen de klok richting 15:30 liep besloten we om maar eens rustig richting huis te gaan rijden.Vanaf Kortenhoef gingen we allebei weer onze eigen kant op en was thuis slechts 45min verderop.De terugreis verliep gesmeerd totdat ik mijn straat in reed en een harde tik hoorde.Ik rolde precies uit tot aan huis waar in de Sunrider op zijn zijkant gelegd heb om de tunnel open te maken.Toen deze open was bleek dat het spanwieltje van de ketting was los getrild.Na wat krap geklooi met een Inbus was het probleem snel verhopen, ik heb meteen maar even alle boutjes aan de Sunrider gecontroleerd.

Touren met Marcel - 181km

2009-08-03T10:52:00.023+02:00

Vandaag ben ik met Marcel naar Dronten wezen fietsen om te zien of ze daar toevallig nog een kettingbeschermer hadden voor zijn Quest.

Ik vertrok rond 09:15 van huis om richting Almere te gaan rijden waar we hadden afgesproken, helaas ben ik voorbij Eemnes ergens verkeerd gegaan waardoor het allemaal wat langer ging duren dan gepland.Marcel is mij een stuk tegemoet komen rijden en al met al hadden we rond 10:15 elkaar gevonden.Toen zijn we in de richting van Dronten gaan rijden via de Vogelweg en de Rietweg.Op de hoogte van Zendstation Flevoland hebben we nog een Geocache meegepakt, voor de gene die niet weten wat dit is neem even een kijkje op www.geocaching.com (het is een soort modern schat zoeken met de gps).Toen we verder wilde rijden zat er opeens een klein poesje in de berm te mauwen, het beestje zag er verder in orde uit en liep ook weer weg toen wij wegreden.We hebben hem daarom verder maar met rust gelaten, tja en een poes mee nemen in de Sunrider leek me nu ook niet zo’n geslaagd idee.

Na enige tijd lekker door scheuren kwamen we aan bij velomobiel.nl waar de bouw van alle Questen in volle gang was.Na even wat te hebben rondgekeken en gepraat kwam er een ketting beschermer voor de Quest te voorschijn.Marcel besloot echter om deze toch maar niet meteen te kopen omdat deze €50,- moest kosten, maarja wat wil je handwerk is nu eenmaal erg prijzig.

Daarna zijn we verder gereden over de route die Marcel al eerder die week had gereden om te zien of we het gele kapje toevallig ergens zagen liggen, maar helaas.We zijn helemaal naar de Ketelbrug gereden om vanaf daar langs het IJsselmeer richting Almere af te dalen.

Het is echt één lange rechte weg, maar wel eentje met een geweldig uitzicht en veel mooie grote windmolens.Als ik het niet mis heb kon ik al gaande weg de overkant van het meer zien, onder andere Edam, Marken, Uitdam en zelfs de hoogbouw bij Diemen en Amsterdam.

Toen we eenmaal vlak bij Almere in de buurt waren is Marcel rechtdoor gereden en ben ik linksaf gegaan richting de Stichtse brug bij Huizen.Toen ik ergens halverwege was kwam ik opeens een witte Quest tegen, dit bleek ook een Marcel te wezen (niet beekmans maar een andere :P).Na even kort gepraat te hebben ben ik weer verder gereden om ongeveer een uur later thuis aan te komen.

Rondje Zeeland - 473km

2009-07-25T19:52:00.040+02:00

Dag 1
Deze tour had ons eigenlijk naar Brussel moeten brengen maar doordat we in wat tijdnood zijn gekomen hebben we besloten om tot Antwerpen te rijden en daarna terug omhoog te gaan via Zeeland (een goede keuze bleek achteraf).

Zaterdagochtend om 07:15 vertrokken wij vanuit Amersfoort richting Utrecht, een mooie rechte weg om even lekker warm te kunnen draaien.Eenmaal bij Utrecht aangekomen moest de snelheid even wat naar beneden, deze bleef ook redelijk laag totdat we Nieuwegein door waren en op de Lekbrug reden.Het grappige aan deze brug is dat de “Oude Lekbrug” er nog steeds naast ligt.

Vervolgens zijn we door gereden naar Meerkerk waar in het centrum een heel gezellig cafeetje zit (Eeterij - Het kleine Brughuis), helaas was deze nog gesloten en konden we daar geen koffie scoren.

Gelukkig was Garmin ook aan boord en die kon ons de eerst volgende McDonald’s op de route vertellen, erg handig zo’n reisgenoot!Daar hebben we ons eerste bakje koffie weggetikt met een menu erbij, daarna zijn we meteen doorgescheurd richting Oosterhout waar we op de koffie zouden gaan bij Natalie, een oude bekende van Marcel.

Echter op de hoogte van Hank begon er bij Marcel iets te ratelen en dat is meestal niet goed.Het bleek dat bij zijn linker voorwiel de remkabel langs de spaken liep, waarschijnlijk is deze door al het geschud wat verschoven.Na wat gepruts met een tywrap zat de boel weer op z’n plek en kon de tocht naar het tweede bakje koffie voortgezet worden.Onderweg daar naartoe zijn we over de Merwedebrug gekomen waar we even gestopt zijn om een paar mooie plaatjes te schieten.

Na de koffie met een overheerlijk stuk zelfgemaakte cake wilden we weer verder gaan, maar toen we echter de deur open deden stonden er opeens drie velomobielen voor de deur in plaats van twee.De derde bleek Herman de Ridder met zijn witte Quest te wezen.Na even een kort praatje te hebben gemaakt zijn we ingestapt en langs het winkelcentrum van Oosterhout gereden om een klein pannetje te gaan kopen (we waren vergeten er eentje mee te nemen).Het kleinste pannetje bleek alleen €30,- te kosten en dat werd toch iets te duur, we besloten om het verderop nog eens te gaan proberen.

Na Oosterhout zijn we doorgereden richting Breda waar wederom de snelheid even omlaag moest.Eenmaal door Breda heen koerste we aan op Meersel Dreef, een plaatsje net over de grens waar we afgesproken hadden met Teun en zijn WAW.En zo gezegd zo gedaan, bij aankomst hebben we even staan praten en elkaars bolides even bewonderd.Toen zijn we via een mooie route die Teun kende in de richting van Sint Lenaarts gereden, vanaf daar hoefde we alleen maar het kanaal te volgen richting Sint Job In’t Goor waar onze eerste camping lag.

Halverwege dit kanaal kwamen we de Belgische Alleweder eigenaar “Allewedertje” tegen.Een paar kilometer verderop op de camping zijn we onze tent gaan opzetten en met behulp van een benzinebrander eten gaan maken.Al met al hebben we vandaag 151km gereden.

Dag 2

Vandaag ging de wekker om 06:00 en zijn we even opgestaan om te ontbijten en wat koffie naar binnen te werken.Om 07:15 zijn we weer lekker gaan liggen om in de richting van Antwerpen te gaan rijden.Dat stuk naar Antwerpen ging tergend langzaam vanwege het slechte wegdek en de smalle fietspaden.Een paar kilometer voor Antwerpen (na wat kansloze bochten) zijn we afgebogen in de richting van Kapellen en Woensdrecht.In Kapellen wilden we even wat koffie (of andere energieke drank) bij een Shell pompstation halen, alleen die was dicht dus toen zijn we maar doorgescheurd naar Nederland.

We hingen de hele tijd tegen de 40km/h aan en bij een tunnel net voor de grens topte mijn teller aan de 55km/h.Opvallend blijft dat er echt totaal geen landsgrens meer terug te vinden is, je rijdt gewoon opeens weer in Nederland.

Op weg naar Woensdrecht bleef de snelheid rond de 45km/h hangen en haakte er opeens een racefietser aan.Een stukje verder op kwamen we meer racefietsers tegen die wij inhaalden, op dat moment had ik verwacht dat die ene racefietser zich bij de grote groep zou aansluiten.Maar in tegendeel, hij zette nog een tandje bij en bleef met dik 45km/h stug achter ons hangen.Toen wij voor een klein plaatsje even in de ankers moesten zagen we hem in de verte voor ons verdwijnen, maar niet voor lang.Nadat wij het plaatsje door waren ging de snelheid omhoog en kwam hij weer in zicht.Hoe dan ook petje af, met mijn Sunrider is 45km/h heerlijk te doen maar op een racefiets lijkt het mij toch stukken zwaarder om die snelheid er zo lang in te houden!

Na enige tijd op hoge snelheid door Zeeland te hebben gereden kwamen we bij de Oosterscheldekering aan.Hier hebben we even stil gestaan om van het uitzicht te genieten en toen zijn we er overheen gaan rijden. We zijn vanaf daar ongeveer in één ruk doorgescheurd naar Port Zeelande waar een hele mooie (en dure) camping zat.Onderweg daar naartoe kwamen we een hele mooie strakke helling afscheuren waar de kilometerteller naar 65km/h vloog, erg gaaf maar niet echt handig omdat er halverwege een kruispunt zat.Maar het geluk was met ons en er kwam geen verkeer aan rijden.

Eenmaal op de camping aangekomen hebben we de tent neergezet en wilde we rechtstreeks door naar het zwembad, we werden echter tegen gehouden door een jongetje die onze hulp nodig had, er was iets met zijn vriendje aan de hand.Wij mee gegaan, bleek dat het bewuste slachtoffertje in de zee stond met één been omhoog en wat bloed aan z’n voet, die was in iets scherps gaan staan.Wij hem opgetild en naar de receptie gebracht… die dicht was :(. Zelf had ik wel een EHBO kit in de Sunrider liggen alleen kon zo snel geen verband vinden, we hebben hem toen maar naar zijn ouders gebracht verderop op de camping.Eenmaal daar aangekomen bleek dat het bloeden al zo goed als gestopt was, maar even een paar uur het pootje omhoog kon geen kwaad.

Na het hele incident zijn we het zwembad ingedoken en daarna meteen door naar het lopend buffet gewandeld.Dit was lopend buffet was onbeperkt eten voor €22,50 de man, maar het was zeker elke euro waard, echt heerlijk! Na het eten zijn we op jacht geweest naar een stopcontact die we achter een frisdrankautomaat vonden.Hier hebben we toen onze accu’s aangehangen om vervolgens gauw te gaan slapen.We hebben vandaag 147km gereden.

Dag 3

Vandaag ging de wekker iets later af omdat we vanavond als het goed is weer thuis kunnen slapen.Al met al vertrokken we rond 08:00 richting Ouddorp om vervolgens via de Haringvlietdam weer terug te rijden naar het vaste land.

Eenmaal aangekomen in Hellevoetsluis begon het feest, vanaf hier ging de snelheid terug en moesten we zo veel mogelijk aan de westkant van Rotterdam blijven om zo veel mogelijk stad te kunnen ontwijken.Dat is best goed gelukt want we zijn bij Rozenburg de veerpond op gegaan om vervolgens bij Maassluis er weer af te rijden. Vanaf daar was het eigenlijk in één lange ruk door naar Uithoorn waar onze reis tot een einde kwam.

Alleen voordat we in Uithoorn waren kwamen we onderweg meerdere malen over hele smalle weggetjes heen waar auto’s op elkaar moesten wachten om te kunnen passeren.Op één van die weggetjes kwam op een gegeven moment een auto achter ons rijden, wij reden op dat moment zo’n 40km/h wat mij hard zat lijkt op dergelijke wegen.Die bewuste automobilist dacht daar kennelijk anders over en wilde ons inhalen, opzich vind ik dat prima zo lang hij mij maar heel laat.Wij zijn toen aan de rand van de weg gaan rijden om meneer er langs te laten met zijn brede broembroem.Echter was meneer zo gek op zijn bolide dat met twee wieltjes door het gras geen optie leek, het gevolg was dat hij zowat bij mij naar binnen kwam en ook nog als een gek ging zitten toeteren!!! Uiteindelijk zijn we bij een breder stuk aan de kant gaan staan waarna deze snelheidsmaniak ons kon passeren, waarna wij even verderop weer achter hem stonden omdat hij moest stoppen voor tegen liggend verkeer.Helaas komen dit soort dingen dus ook voor tijdens zo’n tocht :(. De oorzaak blijft naar mijn idee dat mensen (die zogenaamd geschikt zijn om een automobiel te besturen) de regels van wat waar mag rijden niet goed kennen en dus geïrriteerd raken.Het tweede wat er bij komt kijken is jaloezie, “er rijdt iets onbekends in de weg van mijn belangrijke auto en iedereen kijkt ernaar in plaats van naar mijn gloednieuwe bolide”, een beetje jammer dat soort gedrag.Maar gelukkig een paar kilometer verderop reden wij op de hoofdrijbaan (50km weg) waar ik voor en auto reed met zo’n 45km/h en Marcel erachter tot we op een gegeven moment bij een brug kwamen die open stond.Ik stopte achter de andere auto’s die in de rij voor de brug stonden en de man met de auto achter mij ging opeens helemaal het gras in om Marcel er langs te laten zodat we naast elkaar stonden in de rij.Kijk dat zijn dan weer dingen dat je denkt “zo kan het dus ook :)”.

Eenmaal in Uithoorn aangekomen was het voor mij nog zo’n 50km naar huis. Die 50km gingen dan ook erg snel, ik had de wind mee en een blikje Red Bull in mijn lichaam wat de snelheid op zo’n 40km/h hield tot aan Hilversum.Daar ging het even terug naar de 25km/h tot ik door Hilversum heen was, toen kon er weer gescheurd worden naar het thuisfront.Vandaag had ik dan ook maarliefst 175km gereden.

Rondje IJselmeer - 192km

2009-07-18T22:26:00.002+02:00

Vandaag was het dan zo ver, ik en Marcel gaan de komende twee dagen een rondje om het IJsselmeer fietsen!!! Gisteren ben ik al druk bezig geweest met spullen bij elkaar te zoeken en heb de Sunrider alvast volgeladen zodat ik de volgende ochtend meteen zou kunnen vertrekken. Toen het eenmaal zo ver was en ik daadwerkelijk weg reed hoorde ik een vreemd geluid, het bleek dat de versnellingskabel tegen het achterwiel aan liep. Nadat ik deze wat hoger vastgemaakt had kon ik nogmaals vertrekken, dit keer met meer succes.

Het weer onderweg was grotendeels motregen, wat opzich niet super lekker rijdt maar het zorgde er wel voor dat er bijna geen fietser te bekennen was zodat ik lekker kon door scheuren. Na een uur of twee kwam ik aan in Amsterdam bij huize Beekmans waar al een volgeladen Quest in de gang geparkeerd stond. Na een korte pauze en een paar last minute checks konden we aan onze tocht rond het IJsselmeer beginnen.

Eenmaal door Amsterdam heen moesten we nog even wachten voor de openstaande Schellingwoudebrug en daarna kon het gas erop. Een tijdje later reden we op de dijk langs het Markermeer waar de snelheid er ook aardig in bleef zitten. Een eind verderop in Monnickendam zijn we aangemeerd bij een gezellig café. Daar hebben we wat eten opgepeuzeld, een bakje koffie achterover gegooid en na de ergste regen weer verder gaan rijden. In de buurt van Volendam kwam er zo nu en dan een bus vol Japanners en/of Chinezen voorbij scheuren die allemaal tegen het raam geplakt zaten om dat rode en gele gevaarte te kunnen bekijken :P

De rest van de dag verliep best goed, voorbij Medemblik ging de snelheid nog een eindje omhoog en zijn we in één ruk doorgestoomd naar Den Oever. Tussen Medemblik en Den Oever zou volgens de GPS ook een soort camping zitten maar die bleek niet meer te bestaan, gelukkig is de Sunrider ook voorzien van mobiel internet en was het telefoonnummer van de camping in Den Oever zo getraceerd!!! Na een belletje bleek dat je daar tot een uur of 22:00 nog kon aankloppen dus dat kwam helemaal goed. Eenmaal aangekomen op de camping bleek dat het contant geld ontoereikend was en zijn we even snel naar de dichtstbijzijnde pinautomaat gereden om daar wat flappen uit de muur te trekken. Terug op de camping hebben we gelijk de hele rimram betaald en konden we de tent opzetten. Toen alles stond hebben we de benzinebranden aangezet en stond er een kwartier later een heerlijke pan eten met een koud biertje ernaast klaar.

De rest van de avond hebben we gepraat over van alles en nog wat tot het goed donker werd en we toch maar eens moesten gaan slapen, dat slapen gold alleen niet echt voor mij. Midden in de nacht kreeg ik heftige steken in mijn buik en dat ging door tot in de morgen. s’Morgens bleek dat dit nog altijd aanhield, maar desondanks zijn we toch maar gaan rijden.

Toen ik halverwege de afsluitdijk was zakte mijn snelheid steeds verder tot ik onder de 15KM/H kwam, Marcel zei toen ook heel terecht dat ik beter me pa kon gaan bellen om me op te komen halen want met 15KM/H en hevige steken in je buik kom je niet meer in Amersfoort dezelfde dag. Al met al zijn we de afsluitdijk afgestrompeld waar we aan het einde gestopt zijn, hier hebben we al mijn spullen in de Sunrider geladen en kon ik gaan wachten op mijn vervoer. Na een wat schraal afscheid (ik baalde er echt van dat Marcel nu alleen verder moest) is Marcel verder gereden en werd ik een uur later opgehaald.

De rest van de rit is te lezen op Marcel’s Ligfietsblog waar hij de resterende 179KM naar Amsterdam heeft afgelegd (petje af daarvoor).

Touren met Marcel - 150km

2009-07-13T22:52:00.037+02:00

Vandaag kreeg ik het geweldige idee om richting Schiphol te gaan rijden. Even Marcel een sms gestuurd om te zien of hij ook zin had in een eindje scheuren. Gelukkig had hij dat en kwamen we enkele uren later elkaar tegen bij Ankeveen.

Vanuit daar zijn we op volle snelheid doorgereden richting de Mac bij Schiphol om daar even bij te tanken in de MacDrive. Aparte ervaring voor beide partijen, hoewel de medewerkers ter plaatse de lol er wel van inzagen hadden ze toch liever dat we volgende keer gewoon aan de balie komen :P Na een hamburger, cola en de nodige vragen van voorbijgangers konden we onze weg vervolgen. Eenmaal aangekomen bij de andere kant van Schiphol (Rozenburg) hebben we de fietsen geparkeerd en zijn we even wat vliegtuigen gaan fotograferen. Wat mij verbaasde daar is hoe alles veranderd is!!! Vroeger was er een mooi pleintje waar je prima vliegtuigen kon spotten, maar sinds de uitbreiding van Schiphol sta je nu erg ver van de startbaan af, beetje jammer :(

Toen we besloten om weer een beetje terug te gaan rijden heb ik op Marcel zijn aanbeveling het dakje eraf gehaald en ben ik een eindje cabrio gaan rijden, best lekker eigenlijk!!! We gingen met volle vaart richting Amsterdam WTC om daar een snelle hap bij de Burger King te scoren. Dat alles verliep volgens plan tot dat we de snelle hap op hadden en verder wilde.... De Quest bleek een platte achterband te hebben. Fiets op zijn zijkant gelegd en de band gaan plakken (er zat een flinke doorn in).

Nadat de band geplakt was kon de rit voortgezet worden richting Muiden. Een eindje buiten Amsterdam kwamen we over de geweldige Nesciobrug en daarna kregen we een lang, breed en glad fietspad waar de KM/H even flink omhoog gingen. Eenmaal in Muiden aangekomen keerde Marcel om en ging terug richting Amsterdam, voor mij was het vanaf hier nog een kleine 90 minuten doortrappen en ik was weer thuis in Amersfoort.

Retourtje Gameren - 115km

2009-06-29T11:13:00.001+02:00

Vandaag retourtje Gameren gaan rijden samen met Dennis.

Het weer was erg mooi en erg heet!

Dat is een klein nadeel aan een velomobiel, het wordt snel erg warm binnenin.

Maar daar lieten wij ons niet door stoppen, de kilometers vlogen voorbij en voor we het wisten was onze bestemming bereikt.

Op de foto hiernaast is te zien hoe we even konden uitblazen op de pont bij Wijk Bij Duurstede.

De terugweg verliep ook goed hoewel ik harder moest trappen voor mijn gevoel, de wind misschien?!

Eenmaal thuis aangekomen ben ik de Sunrider even gaan inspecteren waarna ik de werkelijke oorzaak van het "hardere trappen" ontdekte.

De rechter voorband vertoonde een aardig slijtspoor, na even snel meten bleek dat de sporing was verlopen.

Nadat ik de gebruiksaanwijzing te voorschijn getoverd had bleek dit normaal te zijn na de eerste kilometers (heb er al 277KM op staan inmiddels... oops).

Komende week dus de sporing even bij gaan stellen voordat ik meteen de band kan gaan vervangen.

Sunrider staat klaar!!! - 96km

2009-06-27T11:14:00.002+02:00

Gisteren was het dan eindelijk zo ver, de Sunrider was af en ik kon hem gaan ophalen!!!
Na een stevig stukje openbaar vervoer vanuit Amersfoort naar IJmuiden kwam ik dan eindelijk aan.

En daar stond hij al te glimmen, alle strepen opdruk en logo's zaten er perfect op en wat het rijden betreft, uitstekend!

Na slecht een paar versnellingen schakelen stond de teller al op 30km/pu en hij rijdt zo licht dat ik zonder te trappen de halve straat uitrol, echt geweldig!

De rest van de ochtend ging op in het doorlopen van de hele fiets en andere Sunriders bekijken die nog in aanbouw waren om te zien hoe alles nu precies in elkaar zit.

Zelf ben ik in mijn vrije tijd veel met fietsen bezig en wat mij is opgevallen aan de Sunrider is dat je er kwa onderhoud best veel zelf aan kunt doen.
De meeste onderdelen zijn dan ook goed toegankelijk gemaakt voor onderhoud.
Wat ook zeker een pluspunt is is de uitgebreide gebruiks/onderhouds aanwijzing die bij de fiets geleverd wordt.

En een tweede pluspunt is de afwerking aan de binnenkant.
De meeste Velomobielen zien er van binnen onafgewerkt uit, maar zoals hier op de foto te zien is heeft deze zowel buiten als binnen een mooi uiterlijk.

Sunrider in bestelling

2009-01-24T19:35:00.000+01:00

Na vele velomobielen gezien te hebben en een aantal getest ben ik op de Sunrider uit gekomen en heb deze dus ook besteld!

Op zaterdag 24-01-2009 vond dit alles plaats, heb een goede testrit gemaakt met de Sunrider en voelde me er echt thuis in.

Alles zat op de plek waar ik dat ook zou verwachten en het rijden ermee ging mij ook best goed af.

Al met al een erg mooie, complete en prijs/levertijd technisch gezien ook een geweldige velomobiel.

Voorlopig is het dus wachten tot ergens in Mei, ondertussen kan ik al wel vast de opdruk en dergelijke van mijn nieuwe aanwinst gaan bepalen.

Hierover binnenkort meer!